Een stalen constructie priemt achter Bas van Wieringen de lucht in. De CEO en medeoprichter van PeelPioneers heeft de destillatietoren van de fabriek in Den Bosch als achtergrond voor het videogesprek. “Om meteen het beeld weg te nemen dat we nog op een zolderkamertje schillen uit elkaar staan te raggen in een pan”, zegt Van Wieringen. “Dat je ervan uit kunt gaan dat we over een maand nog steeds in business zijn.”
PeelPioneers is geen hobbyproject, wil hij maar zeggen. Het bedrijf, MT/Sprout Challenger in 2020, profileerde zich na de oprichting in 2017 als moderne schillenboer. Inmiddels verwerkt de Nederlandse fabriek 30.000 kilo sinaasappelschillen per dag. Uit dat ‘afval’ van cateraars, supermarkten en de horeca haalt PeelPioneers ingrediënten voor nieuwe producten. Denk aan etherische oliën en natuurlijke vezels. Die zijn onder meer terug te vinden in bier van Jopen, de sauzen van Mayoneur en de schoonmaakmiddelen van Seepje.
Spaans avontuur
PeelPioneers verwerkt nu zo’n 70 procent van de beschikbare schillen in Nederland. Om verder te groeien, kijkt het bedrijf over de grens. Specifiek naar de Spaanse regio Murcia. Daar moet in 2027 een fabriek komen die twee tot drie keer zo groot is als die in Den Bosch.
Geschiedenis van PeelPioneers
“Het voelt voor ons een beetje alsof we teruggaan naar het moederschip, naar een land waar daadwerkelijk een citrusindustrie is”, zegt Van Wieringen. “We hebben daar een pilot-opstelling staan en zien dat onze technologie hartstikke goed werkt op de verse Spaanse schillen.”
Om de eerste stappen richting Spanje te zetten, heeft PeelPioneers 4 miljoen euro aan financiering opgehaald bij investeerders en impactfondsen. Het geld komt van de Brabantse Ontwikkelings Maatschappij, het European Circular Bioeconomy Fund, het Nationaal Groenfonds, DOEN Participaties en Invest International.
Crowdfunding onder ‘peelliebers’
Ook wil PeelPioneers nog eens 4 miljoen euro ophalen via crowdfunding. Eind augustus ging een campagne live op Invesdor. De teller staat met nog dertien dagen te gaan op bijna 1,9 miljoen euro. Waarom die stap naar crowdfunding? PeelPioneers is immers geen ‘hip consumentenproduct’, in de woorden van Van Wieringen, maar ‘gewoon een fabriek’. Dan kom je voor funding toch al gauw uit bij professionele investeerders. “We willen een nieuwe schare fans aanhaken, wat wij ‘peelliebers’ noemen”, aldus Van Wieringen. “Ik hoop dat we zo de circulaire economie tastbaar kunnen maken. We hebben een fabriek, daar gaat iets in en daar komt iets uit. Daar kun je mede-eigenaar van worden.”
PeelPioneers als merknaam
En natuurlijk is zo’n crowdfundingactie goed voor de naamsbekendheid. Dat opent hopelijk deuren. Onder de nieuwe fans zitten ongetwijfeld professionals die werkzaam zijn in de afvalverwerking, retail, voedingssector of cosmeticabranche, de ketens waarin PeelPioneers actief is.
“Het helpt natuurlijk als dat soort partijen ons weten te vinden, doordat we in het nieuws zijn geweest”, aldus de CEO. “Ik zou het leuk vinden als hier nieuwe dingen uitkomen, nieuwe ideeën voor voedsel of cosmetica waar onze ingrediënten goed in kunnen.” Uiteindelijk hoopt Van Wieringen dat zijn bedrijf waarde kan toevoegen. Dat het een stempel van goedkeuring is als er PeelPioneers op een verpakking staat. “Ik claim niet dat wij Intel Inside kunnen worden, maar het zou mooi zijn als het betekenis heeft dat er geüpcyclede ingrediënten van ons in een consumentenproduct zitten.”
Opschalen in Den Bosch
Het kersverse kapitaal is niet alleen bedoeld voor het ontwerp van de fabriek in Spanje, ook in Den Bosch kan er nog een tandje bij. Groeien kan volgens Van Wieringen in de breedte en in de diepte. Zo kan het bedrijf in de toekomst sinaasappelschillen ophalen uit Duitsland en België, of schillen van andere citrusvruchten verwerken, zoals limoen, citroen en grapefruit.
Daarnaast zoekt PeelPioneers naar mogelijkheden om nog meer met de sinaasappelschillen te doen. “We weten dat we nog meer kunnen halen uit de suikerrijke waterstroom die we overhouden uit de schillen. Nu gaat dat weg als veevoer. We willen dat opwerken naar ingrediënten die terugkomen in de humane voedselketen.”
In het lab lukt dat al. Nu is het een kwestie van opschalen naar een fabrieksomgeving. Als dat lukt, dan haalt PeelPioneers zo’n 95 procent uit de schillen van wat mogelijk is, schat Van Wieringen. Kan dat ooit naar honderd? “Ik denk het wel, maar ik weet nog niet hoe. Maar toen we begonnen wisten we ook niet dat we nu zouden staan waar we zijn.”
Circulaire business
Wat Van Wieringen drijft, is laten zien dat je geld kunt verdienen met afval als grondstof. “Het is niet geitenwollensokken, zolderkamer. Je kan een industrieel concept neerzetten op een circulair idee en daar een business van maken.”
Maar is dat ook zo? Een blik op de financiële resultaten die zijn verstrekt bij de crowdfundingcampagne laten rode cijfers zien. Het operationeel verlies (ebitda) kwam vorig jaar uit op ruim 3 miljoen euro. Voor dit jaar verwacht PeelPioneers een vergelijkbaar resultaat. Dat komt voornamelijk door de hoge personeelskosten. Bij PeelPioneers werken vijftig mensen en de fabriek draait sinds het eerste kwartaal van dit jaar 24 uur per dag. “De verliezen horen bij de groeispurt die we doormaken. Dat dekken we met het groeigeld dat we hebben opgehaald”, zegt Van Wieringen. “Maar we zijn er nu. We draaien op volle toeren en hoeven niet meer mensen aan te nemen.”
Hockeystickgroei
In 2025 breekt volgens de prognose de zon door in Den Bosch. De operationele winst komt dan uit op een krappe half miljoen euro. Een jaar later is die gestegen naar ruim 2,2 miljoen euro, zo spiegelt PeelPioneers de potentiële investeerders voor. De inkomsten uit de fabriek in Den Bosch moeten de komende jaren dan wel vervijfvoudigen. Is die hockeystickgroei realistisch? Ja, denkt Van Wieringen. Hij ziet genoeg ruimte om de omzet op te krikken.
De fabriek kan in volume nog wel verdubbelen en ook de snelheid van het proces kan een stuk omhoog. “En we kunnen de marge op onze producten verbeteren, plus nieuwe omzetstromen aanboren uit de ingrediënten die we nu in het laboratorium kunnen maken.” Dat moet bij elkaar leiden tot 11,5 miljoen euro omzet in 2026.
Fabriek in Spanje
Ondertussen treft PeelPioneers de voorbereidingen om in Murcia een tweede fabriek neer te zetten. Daar komt nogal wat bij kijken, legt Van Wieringen uit. Denk aan diverse lokale vergunningen, hoe om te gaan met de schaarse watervoorraad en het uiteindelijke ontwerp van het gebouw. “Als ik vandaag een destillatietoren bestel, dan wordt ie over twaalf maanden geleverd. Dat betekent veel voorwerk. Alle engineering en het rekenwerk moet goed zijn.”
In Den Bosch staan in totaal 25 machines, allemaal losse units. “Het is iets wat we zelf ontwikkeld hebben en niet off the shelf te koop. Dat betekent dat je dus 25 keer dat traject moet doorlopen.” Dat geldt straks ook voor de locatie in Spanje. “Dan moeten we het daar aan elkaar rijgen, opstarten en het personeel trainen. Dan ben je 18 tot 24 maanden verder.”
Het is bovendien geen kwestie van copy-paste. De fabriek in Den Bosch draait, maar er zijn volgens Van Wieringen zeker verbeteringen mogelijk. “Bijvoorbeeld over hoe we de machines hebben opgesteld. Soms kunnen we er voor het onderhoud niet goed bij. En we kunnen ook meer de hoogte in, zodat je de zwaartekracht z’n werk laat doen in plaats van dingen rond te pompen.”
Flinke Series B-ronde
Om de fabriek in Spanje daadwerkelijk te bouwen, is nieuwe financiering noodzakelijk. PeelPioneers mikt op een Series B-ronde van 35 miljoen euro in 2025. Volgens Van Wieringen is er voldoende animo onder investeerders. ‘We hebben best een grote lijst van partijen die geïnteresseerd zijn. Als een kwart valt, dan zijn we er al.”
De basis van het bedrijf is solide, zegt de CEO. PeelPioneers heeft zo’n dertig afnemers. En dat kan alleen maar toenemen. “We zijn geen telecombedrijf waar iedereen elk jaar wisselt van abonnement. We verliezen bijna nooit een klant.”
Als in 2027 de fabriek de deuren opent in Spanje, knipt Van Wieringen dan het lint door? “Ik heb liever dat een Spanjaard dat doet, voor de lokale commitment”, zegt hij. ‘”Dan zit ik ondertussen in Brazilië, Argentinië of Mexico voor de volgende grote stap. Dat is de heilige graal van citrus.”
Dit verhaal verscheen oorspronkelijk op MT/Sprout.
