182,6 miljoen kilo. Dat is de hoeveelheid broeikasgassen die Patagonia in boekjaar 2025 in de atmosfeer heeft gebracht. Het staat in hoofdletters in het Work in Progress Report. Eronder, in een soort Paint-handschrift: fuuuuck.
Het is tekenend voor de humoristische communicatie van Patagonia. In het donderdag uitgebrachte rapport belicht het iconische outdoormerk haar inspanningen op het gebied van onder meer klimaatimpact, circulariteit en arbeidsomstandigheden. Het omschrijft wat er goed is gegaan, maar ook welke doelen voor 2025 niet zijn gehaald.
Zo produceert Patagonia sinds dit jaar wel waterafstotende kleding zonder PFAS, maar is slechts 6 procent van zijn synthetische stoffen gemaakt van secundair afval – dat wat er overblijft na afvalscheiding en -verwerking – in plaats van de voorgenomen 50 procent.
Het merk gebruikt veel gerecycled materiaal, maar zijn spullen opnieuw recyclen is nog lastig. En ondanks ambitieuze reductiedoelen is de uitstoot van broeikasgassen in boekjaar 2025 juist met 2 procent toegenomen door een verschuiving in het productassortiment.
Patagonia’s Work in Progress Report
Patagonia brengt al jaren cijfers over zijn CO2-uitstoot naar buiten. Niet eerder gaf het merk echter zo’n compleet beeld van waar het precies staat – sinds 2018 is to save our home planet zijn officiële bestaansreden.
Het Work in Progress Report telt liefst 130 pagina’s en is deels voortgekomen uit Patagonia’s inspanningen om te voldoen aan de Europese Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD). Hoewel het merk met de versoepeling van die richtlijnen niet meer verplicht is om te rapporteren, was het wel al begonnen met informatie verzamelen.
Met het verschenen rapport wil het zijn impact, positief én negatief, duidelijker communiceren. ‘We hebben allerlei mijlpalen bereikt. Maar we zijn er nog niet’, erkent Willem Swager, Patagonia’s director of finance & operations voor Europa, het Midden-Oosten en Afrika. ‘Daar moeten we realistisch over zijn. Daarom noemen we het ook Work in Progress.’

Willem Swager is Patagonia’s director of finance & operations voor Europa, het Midden-Oosten en Afrika.
Recycling blijft een uitdaging
Neem recycling, een onderwerp dat Swager nauw aan het hart ligt. ‘Op dit moment is het goed scheiden en recyclen van polymeren bijna niet mogelijk op grote schaal’, vertelt hij. ‘Sommige bedrijven kunnen technisch wel honderd polyester jassen chemisch recyclen tot nieuwe jassen. Maar ze hebben niet de capaciteit om er duizend per uur te doen.’
Althans, niet tegen redelijke kosten. Want dat is het andere probleem: nieuwe plastics zijn veel goedkoper dan de gerecyclede variant. Swager: ‘Het probleem ligt dus niet alleen bij de techniek, maar ook bij de vraag naar gerecycled materiaal.’
Hele sector nodig voor verduurzaming
Patagonia weet: het kan weliswaar investeren in oplossingen, maar dit soort grote problemen niet in z’n eentje oplossen. Daarom probeert het merk actief om concurrenten ook mee te krijgen. ‘Wij denken dat je pas impact kunt hebben als je je informatie en kennis ook deelt met de rest van de industrie’, legt Swager uit. ‘Want als wij iets doen, maakt dat maar een klein verschil. Maar als Decathlon of H&M het ook gaat doen heeft dat een veel grotere impact.’
Datzelfde geldt voor sociale uitdagingen in de sector. Medewerkers in de textielketen behoren tot de slechtst betaalde werknemers ter wereld, stelt Patagonia in zijn rapport. In 2023 bracht Follow the Money aan het licht dat ook Patagonia samenwerkt met een fabriek in Sri Lanka waar medewerkers te veel uren maken en te weinig betaald krijgen.
Patagonia zegt desgevraagd daar na eigen onderzoek geen bewijs voor te hebben gevonden. ‘Specialistische collega’s van Patagonia hebben grondige onderzoeken ter plaatse uitgevoerd en hebben geen bewijs gevonden om de beweringen in het Follow the Money-verhaal te onderbouwen. Specifiek bij Regal Image en Shadowline, de faciliteiten die in het verhaal worden genoemd, was er geen bewijs en geen meldingen van werknemers over overmatige overuren of onbetaalde overuren.’
In het Work in Progress Report staat wel dat slechts 39 procent van de fabrieken waar het merk kleding laat produceren, een leefbaar loon betaalt aan alle medewerkers. Dat zou onder meer komen doordat elke productiefaciliteit wordt gedeeld met vijf tot tien andere merken, die niet allemaal met leefbare lonen werken. Lage lonen zijn een structureel probleem in de sector, stelt Patagonia in het rapport. ‘Dat kunnen we niet alleen veranderen.’
Aarde als aandeelhouder
Wat opvalt is dat financiële cijfers grotendeels ontbreken in het rapport. Swager erkent dat die nog niet openbaar zijn. ‘Dat is een brug die we nog niet hebben geslagen. Daar is de familie (Chouinard, oprichters van Patagonia, red.) altijd wat voorzichtig mee geweest. Maar ik denk dat dat binnenkort verandert. We hebben een nieuwe cfo en ook een nieuwe ownershipstructuur.’
Sinds 2022 is 98 procent van de aandelen van Patagonia in handen van het Holdfast Collective. Alle winst die het merk niet hoeft te herinvesteren, gaat naar het collectief, dat projecten financiert om klimaatverandering tegen te gaan. ‘Earth is now our only shareholder‘, stelde oprichter Yvon Chouinard.
Duurzaamheid moet wel winstgevend zijn
Swager wil wel iets kwijt over de soms moeilijke relatie tussen duurzaamheid en commercie. Het is juist goed als de twee soms schuren, denkt hij. ‘Zonder wrijving geen glans. Eén van de dingen die ik in de afgelopen twaalf jaar bij Patagonia heb geleerd is dat duurzaamheid wel winstgevend moet zijn. Anders wordt het een soort bijproject. We zijn geen ngo. We willen juist bewijzen dat je ook als responsible business winstgevend kunt zijn.’
Ja, soms is het moeilijk te verantwoorden dat het merk groeit, erkent Swager. ‘Dat betekent dat ook onze impact op de wereld toeneemt. Maar we denken wel na over hóe we willen groeien. Responsible growth, noemen we dat.’
Toen de shirts van Patagonia ineens een hype werden onder jongeren, heeft het merk er niet voor gekozen om er meer te verkopen, maar juist minder, noemt Swager als voorbeeld. ‘Ons outdoormerk zou er niet beter door worden. We willen dat mensen onze kleding kopen om te sporten, daar heb je niet tien logoshirtjes voor nodig.’
Tijd voor transparantie
Het opstellen van het alomvattende rapport was een leerzaam proces, aldus Swager, die betrokken was vanuit Europa. ‘Dat heeft ons intern scherper gemaakt.’ Tegelijkertijd is hij vooral trots op het resultaat. ‘Het was tijd voor ons om ons verhaal te vertellen.’




