Win-win: voor die bedrijven betekent het dat ze het wiel niet zelf hoeven uit te vinden, voor Tony’s betekent het meer omzet en meer positieve impact. Niet gek dus dat een groeiend aantal impactondernemingen de formule overneemt. Het nieuwste bedrijf dat de switch maakt, is The Good Roll.

De vrolijke wc-papierproducent lanceert The Good Roll Paper Chain, een inkoopketen voor duurzame bamboepulp: het materiaal waarvan ook de rollen van het eigen merk zijn gemaakt. Wat de sociale scale-up zijn afnemers met het opensourcemodel precies belooft? ‘Transparantie, traceerbaarheid en eerlijke prijzen voor de boeren’, vat ceo Sander de Klerk het samen. Hij is samen met Melle Schellekens medeoprichter van The Good Roll.

Toeleveringsketen bamboepulp volledig in Ghana

Belangrijk voor de opzet is een overzichtelijke keten: geen sinecure in deze tijd van hyperglobalisering. Die keten bevindt zich volledig in Ghana. De Klerk en Schellekens kopen hun bamboe in bij een netwerk van lokale boeren – 1.500 bedrijven and counting – voor een vooraf afgesproken prijs, op dit moment 18 dollarcent per kilo.

Een eerlijke prijs, zegt De Klerk. Ook al is die vergelijking best lastig om te maken. Want een eenduidige wereldmarktprijs voor bamboepulp is er niet.

‘China had lange tijd het monopolie, tegenwoordig is India ook een belangrijke leverancier’, vertelt hij. ‘Maar die prijzen zijn niet representatief. Bamboe wordt daar verbouwd op industriële plantages, terwijl wij het bij kleinschalige bedrijven afnemen die er slechts een deel van hun landbouwgrond voor reserveren. Wat we ook anders doen, is per kilo betalen in plaats van een vaste prijs per bamboepaal. Want die palen variëren in gewicht en grootte, waardoor het voorkomt dat boeren er minder voor krijgen dan ze eigenlijk verdienen. En we betalen in dollars, een stabielere munt dan de Ghanese cedi.’

The Good Roll opende begin dit jaar de deuren van een nieuwe fabriek in Akosombo, Ghana. Hier worden geen toiletrollen gemaakt, maar bamboe plaatmateriaal. Foto: The Good Roll

De transacties lopen via de app van partner Farmerline. De Klerk: ‘Daardoor krijgen de boeren waar ze recht op hebben en is het hele proces inzichtelijk.’

The Good Roll: geen eigen rollen meer

De bamboe wordt verwerkt in de nieuwe fabriek van The Good Roll in Akosombo, die in februari van dit jaar de deuren opende. De planten worden verwerkt tot pulp, geperst en gedroogd. Aan het einde van het proces rolt er bamboe plaatmateriaal van de band, een halffabricaat voor de export.

Eigen rollen maakt de scaleup niet meer, die worden voor de Europese markt door een partner in Spanje en voor de lokale markt door een partner in Ghana geproduceerd. In sociale werkplaatsen, waaronder Pantar in Nederland, worden de rollen in de kenmerkende kleurrijke wikkels verpakt.

The Good Roll had tot 2023 een eigen toiletrollenfabriek in Ghana, maar daar zat alles tegen wat maar tegen kon zitten. Niet alleen stond-ie op de verkeerde plek (te ver weg van de rivier die nodig was voor de productie, niet te bereiken in het regenseizoen), ook viel de kwaliteit van de producten tegen. ‘Net als de verkoop op de Afrikaanse markt’, vertelt De Klerk. ‘Alles moest in cash. We hebben van alles meegemaakt, tot diefstal van wc-rollen aan toe.’

Van consumentenmerk naar grondstoffenleverancier

Het idee voor de Paper Chain is dan ook niet uit luxe geboren. De geflopte fabriek leerde de ondernemers dat ze op een andere manier moesten groeien: niet als consumentenmerk, maar als grondstoffenleverancier. De eerste afnemer voor hun bamboeplaten is al binnen: hun vaste producent Delta Paper Mill in Accra, de grootste toiletpapiermaker van Ghana.

‘Een heel mooi familiebedrijf met 900 mensen in dienst, waarvan 85 procent vrouw is’, vertelt De Klerk. ‘Delta koopt zijn bamboepulp nu nog in bij partijen in China, Canada en India, maar straks volledig via ons. Al duurt dat nog wel even. We hebben nu drie productielijnen, maar we hebben er acht nodig om het volume aan te kunnen.’

Financiering: nieuwe obligatielening

Om zijn activiteiten te financieren geeft The Good Roll opnieuw obligaties uit. Voor de zesde keer, alweer. Met de uitgifte wil de scaleup in totaal 1,1 miljoen euro ophalen, bedoeld om de fabriek in Akosombo uit te breiden. De bouw moet in het eerste kwartaal van 2026 beginnen. Verder wil de scaleup met het verse kapitaal meer voorraad aanleggen, de organisatie en ERP-systemen verder stroomlijnen – en ondertussen moeten ook eerdere leningen worden afbetaald én lopen de rentelasten door.

Inclusief de huidige ronde, waarvan 80 procent van het streefbedrag binnen is, haalde de wc-papiermaker de afgelopen twee jaar 9 miljoen euro op via obligatieleningen, waarover het bedrijf een royale rente van 10 procent betaalt. Ook dat is niet uit luxe, zegt De Klerk. ‘Het was nodig. Zonder hadden we de nieuwe fabriek überhaupt niet kunnen bouwen. Dat was nooit gelukt.’

Op zoek naar financiering heeft hij uiteindelijk Bart Lubbers, medeoprichter van Fastned, opgebeld. ‘Die heeft dit jaar meer dan 110 miljoen euro aan financiering opgehaald via obligaties. Bart liep de eerste jaren tegen hetzelfde probleem aan als wij bij het ophalen van investeringen. Niemand geloofde erin, dus is hij het gewoon zelf gaan doen. In het buitenland is het veel normaler dat bedrijven via de crowd worden gefund. En Fastned is uiteindelijk heel winstgevend geworden.’

Leergeld betalen

Banken zien geen brood in het bamboe wc-papier, legt hij uit. ‘Vooral omdat we in Ghana zitten. Dat is een grote rode vlag, want de economie en munt zijn instabiel.’

Investeringsfondsen en durfinvesteerders snappen er dan weer weinig van. ‘Dat komt omdat we niet in een hokje te plaatsen zijn. We zijn geen food of tech. Geen agri, in elk geval niet in de traditionele zin van het woord. Wij noemen het new agri. Dat vinden mensen ingewikkeld. Private equitypartijen vinden het dan weer niet zo leuk dat we 50 procent van de nettowinst van het consumentenmerk aan onze stichting doneren, waarmee we toiletten in Ghana bouwen. En straks ook 5 procent van de totale omzet van het opensourcemodel.’

Om te kunnen doneren, moet er wel eerst winst worden gemaakt. The Good Roll werkt hard aan het verhogen van de winstgevendheid, laat De Klerk weten. Zover is het nog niet, blijkt uit de voorlopige halfjaarcijfers in de prospectus. In de eerste zes maanden van 2025 kwam de omzet uit op 2,7 miljoen euro; het operationele verlies (ebitda) bedroeg 397.000 euro en het nettoverlies 558.000 euro. Ook de jaren daarvoor schreef The Good Roll rode cijfers.

Desondanks heeft The Good Roll al wel toiletten gebouwd, zegt De Klerk. ‘250 stuks. Er is al 300.000 euro naar de stichting gegaan.’

Zijn die 9 miljoen aan obligaties niet ook bedoeld om de jarenlange verliezen te dekken? ‘Zeker niet’, reageert De Klerk. ‘Kijk, we zien het ook als een soort leergeld. De toiletrollenfabriek die we met verlies hebben moeten verkopen, heeft ons wel gebracht waar we nu staan.’

Nieuwe doelen: eind 2026 zwarte cijfers

Namelijk: op het punt om ‘echte grote deals’ te gaan sluiten, die het bedrijf volgend jaar naar zwarte cijfers moeten katapulteren. ‘Eind 2026 zijn we winstgevend’, zegt De Klerk. ‘100 procent.’

Waar dat rotsvaste vertrouwen vandaan komt? The Good Roll heeft wel vaker dingen geroepen: dat de scaleup in 2026 voor 60 miljoen aan toiletrollen per jaar zou verkopen bijvoorbeeld. Een omzet die nu voor 2029 wordt verwacht, waar het dit jaar met 5,4 tot 5,5 miljoen euro denkt af te sluiten. Om de doelstelling te halen zal het bedrijf dus nog flink moeten groeien. Daarvoor wijst De Klerk op de schaal waarmee The Good Roll dankzij het opensourcemodel kan gaan opereren. Schaal die ook voor winst moet zorgen.

Sander de Klerk (rechts): ‘Ik denk dat het open source-model straks 96 tot 97 procent van onze omzet vormt.’ Foto: The Good Roll

Het contract met launching customer Delta Paper Mills alleen is al 10 miljoen dollar per jaar waard. ‘Er komen deals aan die een factor vijf tot zes groter zijn. Dat moet ook wel, want de marges zijn flinterdun. Veel lager dan de marges op ons eigen merk.’

Goud of toch beige?

Ook gesprekken met een bekende Amerikaanse wc-papierproducent en een Britse en Nederlandse retailer zijn vergevorderd, al mag De Klerk nog geen namen noemen. Die verwacht hij in 2026 aan te kunnen kondigen. Al is de kleur van het bamboepapier nog wel een ding. De Klerk noemt het ‘goud’, maar voor de meeste mensen is het gewoon beige.

Ook daar heeft het bedrijf iets op bedacht. ‘We starten bij white label-partners met een blend van bamboe- en gerecycled papier voor een lichtere kleur, zodat klanten eraan kunnen wennen. Het aandeel gerecycled papier bouwen we in een jaar of anderhalf stapsgewijs af, tot we rollen hebben van 100 procent bamboe.’

Van een kleine 40 ton wil The Good Roll ‘uiteindelijk’ naar een productie van 4.000 ton bamboepulp per dag – een ruime verhonderdvoudiging van de huidige capaciteit. ‘Met de drie tot vier grote klanten die we nu op het oog hebben, zijn we daar in ordergrootte al bijna.’

Ruimte voor premiumvariant

De verwachting is dat de Paper Chain het merk The Good Roll – inclusief de ruim 15.000 abonnementen en deals met hotelketens als Postillion en Bilderberg – ruimschoots gaat overvleugelen, al groeien de b2c- en b2b-tak van het bedrijf ook nog steeds. ‘Ik denk dat het open source-model straks 96 tot 97 procent van onze omzet vormt’, zegt De Klerk. ‘En het merk nog maar 3 tot 4 procent.’

Concurreert The Good Roll met de white label-bamboerollen in supermarktschappen niet direct met het eigen product?

‘Er blijft altijd ruimte voor een premiumvariant’, denkt De Klerk. ‘De repen van Tony’s Chocolonely en de noten van Johnny Cashew liggen ook naast private label-producten met precies dezelfde ingrediënten. We proberen het onderscheidende karakter van het merk te behouden. Onder meer met onze wikkels, die krijgen de white-labelpartners niet. Maar heel eerlijk – de tijd moet uitwijzen hoe dat gaat. We hebben het merk in elk geval wel nodig. Als uithangbord. Ik kan moeilijk geld gaan ophalen voor een pulpfabriek die halffabricaten maakt. Dat begrijpt niemand.’

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op MT/Sprout.

Lees ook:

• 20 jaar Tony’s Chocolonely: ‘In plaats van het opgeheven vingertje kiezen ze voor relativering en humor’
• 100 ceo’s roepen politiek op tot structurele, duurzame actie
• Goed doen én goed verdienen: zo bouw je de volgende Fairphone of Tony’s Chocolonely

The post The Good Roll wil de Tony’s van het toiletpapier worden met transparante keten voor bamboepulp appeared first on Change Inc..

‘Sinds 2021 werk ik bij het duurzaamheidsteam van HEMA en dit jaar kreeg ik de kans om verantwoordelijk te worden voor de hele ESG-strategie. Je bent dan niet meer bezig op een deelgebied, maar moet verschillende lijnen bij elkaar brengen. In productketens komen vragen rond milieu, mensenrechten en biodiversiteit samen. Die thema’s moet je verbinden. Dat betekent ook focus aanbrengen om te bepalen waar en hoe je de grootste impact kunt maken.

Een belangrijke ontwikkeling in de afgelopen jaren is dat duurzaamheid een integraal onderdeel van de bedrijfsvoering is geworden. Dan is het essentieel om dingen meetbaar te maken, zodat je daar echt op kunt sturen. Ik rapporteer direct aan onze ceo Saskia Egas Reparaz en andere leden van het managementteam, zodat we precies dat kunnen doen.’

Een flink deel van de emissievoetafdruk van HEMA zit in de inkoopketen. Hoe krijg je daar grip op?

‘De grootste impact zit voor ons inderdaad in de productsamenstelling. Daarvoor moet je op de eerste plaats zicht hebben op wat er in een keten gebeurt. Dat loopt van het gebruik van grondstoffen en de productie in fabrieken, tot keuzes voor het ontwerp van producten.

Voor basisproducten als t-shirts en rompertjes hebben we de keten bijvoorbeeld helemaal doorgelicht, zodat je de CO2-voetafdruk op productniveau kunt ontleden. Op die manier kun je bepalen op welk niveau in de keten je de meeste impact kunt maken, met bijvoorbeeld biologisch katoen. Dat proces is uiteraard nog niet klaar en er zijn nog gaten, maar we gaan wel toe naar een situatie waar we dit voor alle producten scherp willen hebben.

Een voordeel bij HEMA is dat we onze eigen ontwerpers hebben, zodat we al bij de start van het ontwerpproces keuzes kunnen maken vanuit duurzaamheidsperspectief. Dat kan gaan van de grootte van ontwerpen met het oog op efficiënt transport tot de materiaalkeuze. We hebben bijvoorbeeld een materialenbibliotheek ontwikkeld, die ontwerpers, category managers en inkopers kunnen raadplegen om inzicht te krijgen in de ecologische voetafdruk en de kwaliteit van materialen.

Verder zitten onze vier inkoopkantoren dicht in de buurt van belangrijke productielocaties, waarbij het helpt dat meer dan de helft van onze leveranciers al meer dan tien jaar met HEMA werkt. Dat maakt het makkelijker om een goed beeld te krijgen van wat er in de keten gebeurt.’

HEMA werkt met flink wat ketenorganisaties samen, waaronder de Fairtrade Rainforest Alliance voor koffie en thee, het Better Cotton keurmerk en de Open Chain van Tony’s Chocolonely. Zie je nog nieuwe mogelijkheden op dit gebied?

‘Daar staan we zeker voor open. Wat ik heel goed vind aan bijvoorbeeld Tony’s Chocolonely is de manier waarop ze de cacaoketen in kaart hebben gebracht. Dat is heel waardevol, omdat je daarmee echt kunt sturen en daarover transparant kunt rapporteren. Voor retailers die met veel producten te maken hebben, helpt het enorm als meetbare impact vanuit een bepaalde keten inzichtelijk wordt gemaakt.’

In 2023 bedroegen de totale emissies van HEMA 602 duizend ton CO2-equivalent, een daling van 16 procent vergeleken met 2019. Toch lag de emissiedoelstelling voor 2023 nog wat lager op 591 duizend ton. Wat is hier de belangrijkste uitdaging?

‘Dat is enigszins dubbel, want een deel van de verklaring ligt bij het feit dat het echt goed gaat met HEMA. We groeien als bedrijf behoorlijk hard, maar dat doet ook iets met je klimaatvoetafdruk. Het maakt de uitdaging op dit vlak groter, daar zijn we ons goed van bewust. Het is mijn taak om te kijken waar je qua duurzaamheid het meest effectief stappen kunt zetten, terwijl we de groei behouden. Daarom is het ook zo belangrijk dat dit onderdeel is van de strategie op het hoogste niveau binnen het bedrijf.

Wat verder speelt, is dat berekeningen voor het in kaart brengen onze klimaatvoetafdruk steeds beter en fijnmaziger worden. Het referentiejaar voor de emissiereductie van HEMA is 2019, maar je ziet bijvoorbeeld dat er in 2022 en 2023 nog flinke slagen zijn gemaakt bij de dataverzameling, onder meer doordat het steeds beter lukt om toeleveranciers mee te krijgen bij het aanleveren van gegevens. Daar zit een duidelijke leercurve in.’

HEMA mikt nadrukkelijk op producten die langer meegaan, in tegenstelling tot bijvoorbeeld fast fashion-bedrijven. Op welke manier werkt dat door in het verdienmodel?

‘We zetten inderdaad in op slimmer ontwerpen, zodat producten langer meegaan, de klant er langer van kan genieten en ze zelfs nog kan doorgeven. We geloven dat als je sterke producten hebt, je veel beter gepositioneerd bent om toekomstbestendig te blijven.

In 2026 bestaat HEMA honderd jaar en we willen uiteraard klaar zijn voor de volgende honderd jaar. Je moet dan kijken naar de financiële waarde, maar ook naar de ecologische en sociale waarde die je als bedrijf hebt. Zonder verantwoorde omgang met grondstoffen, zonder fabrieken die goed omgaan met hun werknemers en zonder slimme ontwerpen, heb je geen sterke producten.

We proberen de integratie van onder meer circulariteit wel op een typische HEMA-manier te doen. Je moet dingen zo aanpakken dat de klant er blij van wordt. Dat zie je bijvoorbeeld terug bij zaken als hergebruik, waar we voor kinderjassen het ‘doorgeef-label’ hebben, zodat je aan de binnenkant een rijtje krijgt van namen van kinderen die een jas hebben gebruikt.’

Een deel van de producten is meer nadrukkelijk gericht op duurzaamheid. Hoe verhoudt zich dat tot het basisassortiment? 

‘We willen klanten keuzeruimte bieden, maar beseffen dat het voor consumenten lastig is om bij dagelijkse aankopen voortdurend de details van een productlabel te checken. Onze filosofie is dat de verantwoordelijkheid aan de achterkant primair bij het bedrijf ligt. Dat betekent dat verduurzaming net zo goed onderdeel van het basisassortiment moet zijn, zodat de consument met een gerust hart spullen kan kopen.

Voor shampoo zijn er bijvoorbeeld standaard navulverpakkingen, maar voor wie een stap verder wil gaan, hebben we ook shampoo in blokvorm. Hetzelfde geldt voor de vegetarische ookworst: die bieden we aan naast de klassieke rookworst. Tegelijk geldt voor de rookworst dat die het Beter Leven-keurmerk heeft.

Ik geloof dus dat je het alternatief moet laten zien en daar een voorlopersrol in kunt vervullen. Maar het moet ook echt aantrekkelijk zijn, zodat de klant het graag wil kopen.’

Wat betreft de verduurzaming van verpakkingen heeft HEMA het aandeel van plastic in vijf jaar met 36 procent teruggebracht, maar bij het reduceren van verpakkingsmateriaal gaat het minder hard. Hoe komt dat?

‘Die twee dingen hangen deels samen. Plastic is nu eenmaal een licht verpakkingsmateriaal. We vervangen plastic vaak voor zwaardere alternatieven zoals karton. Dat heeft dan wel gevolgen voor de hoeveelheid verpakkingsmateriaal per artikel, als je naar het gewicht kijkt. Dat zie je bijvoorbeeld bij dekbedovertrekken die in karton zijn verpakt. Je moet dus goed analyseren wat de meeste impact heeft en daar transparant over communiceren, want dit is iets waar veel retailers mee te maken hebben.’

Je bent je carrière gestart in politiek-bestuurlijke wereld en maakte in 2014 de overstap naar het bedrijfsleven met een focus op duurzaamheid. Was dat een bewuste keuze?

‘Vanuit mijn studie geschiedenis heb ik altijd een sterke interesse gehad voor maatschappelijke onderwerpen die van wereldbelang zijn. Uiteindelijk bleek ik niet echt een politiek dier. De keuze voor het bedrijfsleven is dus zeker deels bewust. Al lopen dingen natuurlijk nooit helemaal volgens een uitgestippeld plan.

Wat me in het bedrijfsleven erg aanspreekt, is de praktische houding waarmee je aan specifieke doelen werkt. Bij een bedrijf als HEMA is het simpelweg ook heel inspirerend om in het contact met ontwerpers, inkoopkantoren, leveranciers en winkels te kijken hoe je de algemene doelstellingen haalt. Belangrijk is dan om voldoende oog te hebben voor de context waarin partners werken, bijvoorbeeld in productielanden.

Los daarvan heb ik van jongs af aan een zwak gehad voor HEMA. Als het vroeger thuis ging over plannen om te verhuizen, zei mijn moeder altijd: is daar een HEMA in de buurt? Dat was toch een soort basisgevoel: dan is het goed’.

Changemaker van het Jaar 2025

Op 27 november reikt Change Inc. de Changemaker van het Jaar Awards uit aan de duurzaamheidsaanjagers die er dit jaar bovenuit sprongen. Er is ook een publieksprijs! Stem dus hier op jouw favoriete Changemaker.

Lees ook:

• Changemaker Rodney Nikkels (Chocolatemakers): ‘Als wij duurzame chocolade kunnen maken, kan een groot merk dat ook’
• Changemaker Dionne Ewen (Ahrend): ‘Als je net zo goede kwaliteit levert, hoef je een product niet per se als duurzaam te framen’
• Changemaker Jeroen van den Oetelaar (DAF) ziet glansrol voor elektrische trucks: ‘Wie erin rijdt, ziet dat dit de toekomst is’

The post Changemaker Marieke Doolaard (HEMA): ‘Je moet dingen zo aanpakken dat de klant er blij van wordt’ appeared first on Change Inc..

Ursem is medeoprichter en ceo van de duurzame skincare-startup Food for Skin. De startup maakte begin september bekend dat het in totaal 810.000 euro heeft opgehaald bij Doen Participaties en Rabo Foundation – en bij Genuine Business dus, het investeringsvehikel van Beltman. Genuine en Doen Participaties verwerven een aandelenbelang, Rabo Foundation verstrekt een langjarige lening.

Hoe groot dat belang is, deelt Ursem niet. Wel geeft ze aan dat zij samen met mede-eigenaren Cathy Molenaar-Ursem, de coo en haar zus, en Manon Fennis, de cco, een ‘dikke meerderheid’ houdt. ‘We willen de controle houden over het bedrijf. Onze investeerders vinden dat ook belangrijk.’

Het team van drie is sinds kort uitgebreid met een (fractional) cfo: Laurie Lancee, de oprichter van Vini Mini.

Skincare van groenten

Food for Skin maakt huidverzorgingsproducten die veganistisch zijn en voor 100 procent uit natuurlijke materialen bestaan. Nu is dat op zichzelf niet uniek, maar wat wél bijzonder is, is de herkomst van die ingrediënten. De crèmes en serums van het merk bestaan gemiddeld voor bijna 40 procent uit reststromen uit de voedingsindustrie.

De druivenpulp die overblijft bij de wijnproductie bijvoorbeeld, of de pitten van pompoenen die tot blokjes of soep worden verwerkt. De schillen van biologische tomaten, afkomstig uit een Italiaanse pastasausfabriek. Daar worden oliën en andere extracten van gemaakt die Food for Skin voor de productie gebruikt.

Dat klinkt misschien als een wat gekke ingrediëntenlijst, maar volgens Ursem worden zulke groente- en fruitextracten al ‘ongelooflijk veel’ gebruikt in de cosmetica-industrie, onder andere vanwege de antioxidanten die erin zitten.

‘Wat goed is voor je lijf, is ook goed voor je huid’, lacht ze. ‘Je herkent de namen op de verpakking alleen niet. Ook dat is iets dat wij anders willen doen: helderheid verschaffen over wat je nu eigenlijk op je huid smeert. We communiceren heel duidelijk over de ingrediënten in onze producten, in begrijpelijk Nederlands.’

Waarde toevoegen aan economie

Food for Skin gaat niet zelf bij de fabrieken langs om voedselafval in te zamelen, maar koopt deze ‘cosmetische ingrediënten’ in bij gespecialiseerde leveranciers. In Europa, om de transportkilometers tot een minimum te beperken en daarmee de CO2-uitstoot zo laag mogelijk te houden. Het Italiaanse biochemiebedrijf Phenbiox bijvoorbeeld, dat voor 100 procent in eigen land inkoopt en zoveel mogelijk circulair probeert te werken.

Het was een van de dingen die Ursem en haar zus op het spreekwoordelijke bierviltje schreven, toen ze aan het brainstormen waren voor Food for Skin: zoveel mogelijk ‘geupcyclede’ ingrediënten. Neem die tomatenschillen – die worden normaal gesproken verwerkt tot veevoer.

‘Wij verwerken het in een product dat veel meer waarde toevoegt aan de economie’, vertelt Ursem. ‘En zolang mensen tomatensaus blijven kopen, zijn wij gegarandeerd van een doorlopende toevoer.’

Badkamer vol microplastics

Het is alweer een jaar of acht geleden dat Ursem de Beat the Microbead-app van de Plastic Soup Foundation op haar telefoon installeerde en besloot de camera op haar badkamerkastje te richten. Ze schrok zich een ongeluk van het resultaat. Bijna alle producten in haar badkamer bevatten microplastics, kunststoffen die cosmetica en verzorgingsproducten bepaalde eigenschappen geven.

Zus Cathy, die schoonheidsspecialist is, zag ondertussen dat de huid van haar klanten niet goed reageerde op al die synthetische rommel en wilde een alternatief aanbieden. ‘Alleen was dat er niet’, zegt Ursem. ‘Wij konden in elk geval geen merk vinden dat aan onze eisen voldeed. Dus zijn we zelf aan de slag gegaan met een cosmetisch wetenschapper. In de weekenden en avonduren, naast onze banen.’

Ursem is dan net begonnen als head of global marketing communications bij een van de bekendste impactbedrijven van Nederland: Tony’s Chocolonely. Mede-eigenaar Henk Jan Beltman kent ze overigens al langer. ‘We hebben samen gestudeerd. We waren niet echt bevriend, maar wisten wel van elkaars bestaan. Pas bij Tony’s kwam de klik er echt.’

Kennismaking met impact-ondernemen

Voor Tony’s had Ursem leidinggevende marketing- en communicatierollen bij grote namen als Heineken, G-Star Raw, Nike en Ahold. Mooie bedrijven waar ze veel leerde, maar tegelijkertijd groeide ook het besef, dat ze spullen aan het pushen was die mensen misschien helemaal niet nodig hadden.

‘In essentie is marketing erop gericht om meer en meer te verkopen’, zegt ze. ‘Ik dacht: moet ik dat op deze manier blijven doen? Daarom ben ik bij Tony’s gaan werken. Dat werd een kantelpunt in mijn carrière.’

De lessen die Angela Ursem bij Tony’s Chocolonely leerde, past ze nu toe bij Food for Skin. ‘Mensen kopen een product niet vanwege het mooie verhaal, maar omdat het goed is.’ Foto: Food for Skin

Bij het chocoladebedrijf zag Ursem van dichtbij wat het betekende om te impact-ondernemen: ondernemen met een missie die verder reikt dan alleen winst maken. Een wereld van verschil met haar eerdere werkgevers, zegt ze. ‘Hoe er werd vergaderd alleen al. Elke meeting startte met de waarden van Tony’s. Waarom zijn we hier? Waarom doen we dit? Dat was bij alle besluiten het uitgangspunt.’

Ondertussen worden na tweeënhalf jaar ook de verzorgingsproducten die ze in haar vrije tijd met Cathy ontwikkelt, door het laboratorium goedgekeurd voor de productie en verkoop. Waarmee de zussen Ursem voor de keuze komen te staan: gaan ze ervoor of niet?

‘Een week later kwam covid en ging Nederland in lockdown’, lacht Ursem. ‘Toen dacht ik: de wereld staat toch al op zijn kop, dan kan ik dit risico wel nemen. Al heb ik mijn baan bij Tony’s met pijn in mijn buik opgezegd, hoor. Maar ik wilde dit gewoon gaan doen.’

Vijf jaar bootstrappen

Food for Skin is de eerste vijf jaar gebootstrapt, ofwel uit eigen zak en eigen cashflow gefinancierd. Voor hun startkapitaal breken de zussen hun pensioenpot aan.

‘Voor de ontwikkeling van een nieuw verzorgingsproduct heb je minimaal 10.000 euro nodig, en wij hadden er vijf’, zegt Ursem. ‘Vervolgens moesten we ook een webshop bouwen en daar voorraad achter zetten. We kopen zes tot negen maanden van tevoren in, zo gaat dat in deze industrie, en nemen altijd voor een half jaar aan producten op voorraad. Daar ging dus ook best wat geld inzitten. Verder kun je best kostenefficiënt een nieuwe business runnen. We zijn gewoon gestart in de kelder, met een paar computers.’

Het was desondanks geen vetpot. ‘Het eerste jaar konden we onszelf geen salaris uitbetalen. Ik leefde met name van mijn spaargeld.’

Inmiddels heeft het merk naast de webshop ook veertig verkooppunten, maar bij de start kiest Food for Skin bewust voor directe (online) verkoop aan de consument. Naar de retail gaan had op dat moment geen zin, vertelt Ursem. ‘De winkels waren toch dicht.’

Maar hoe bereik je als startend online merk je doelgroep? Daarvoor kon ze putten uit de lessen die ze bij Tony’s leerde. De belangrijkste: mensen kopen een product niet vanwege het mooie verhaal, maar omdat het een goed product is. ‘Duurzaamheid is meer een hygiënefactor.’

Dat geldt zeker voor producten die consumenten dagelijks gebruiken en waarvoor ze moeten worden weggelokt van hun vaste merken. ‘Daarom hameren we ook zo op kwaliteit’, zegt Ursem. ‘In de eerste plaats brengen wij verzorgingsproducten die de huid steviger en sterker maken. Daarvoor heb je maar drie producten nodig: een voor reiniging, een voor voeding en een voor bescherming.’

Zo gaat het verhaal van Food for Skin rondzingen: klanten zijn blij met de producten. Het bedrijf doet ook campagnes met influencers, maar uiteindelijk gaat er volgens Ursem niets boven mond-tot-mond-reclame.

Kleinere marges dan de industrie

Naast het product moest de prijs-kwaliteitverhouding op orde zijn. Een potje dagcrème (50 ml) kost 39,50 euro: dat lijkt best aan de prijs, maar daarmee zit Food for Skin volgens Ursem onder het marktgemiddelde van ongeveer 45 euro. Nog steeds geen bedrag dat elke consument kan of wil betalen, weet ze. ‘Maar het is wel een eerlijke prijs. Met de keuze voor geupcyclede ingrediënten is onze inkoop ook duurder. Daarom kiezen we er bewust voor om zelf genoegen te nemen met kleinere marges. Die zijn niet te vergelijken met die van de traditionele skincare-industrie.’

Omzetcijfers deelt het bedrijf niet. Ursem: ‘We hebben nu 15.000 klanten, waarvan de meesten meerdere keren per jaar bij ons bestellen, voor een gemiddeld bedrag van 50 à 60 euro per keer. Dat geeft een beeld.’

Inmiddels hoeven de zussen niet meer op hun reserves te teren. Na twee jaar kunnen ze zichzelf salaris uitkeren – wat helpt, is dat Ursem thuis niet de enige kostwinner is en haar zus haar werk in de beautysalon heeft. Recent volgde een nieuwe mijlpaal: sinds deze zomer draait Food for Skin break-even.

Klantenbestand verdubbelen

Voor Ursem is dat hét bewijs dat het businessmodel werkt. ‘Maar het was echt bikkelen. Hoe vaak we wel niet te horen hebben gekregen dat het niet kon, dat het niet haalbaar was of te duur. Wacht maar, dacht ik dan.’ Neemt niet weg dat het allemaal best wel pittig was. ‘Als ik het over zou kunnen doen, zou ik veel eerder om hulp hebben gevraagd. We probeerden het allemaal zelf uit te vinden. Terwijl er zoveel mensen zijn die willen helpen.’

Nu Food for Skin zwarte cijfers schrijft, is het tijd voor de volgende fase. Ursem: ‘Het afgelopen jaar hebben we de achterkant van het bedrijf – productie, logistiek en fulfilment – zo ingericht dat we de komende vijf jaar snel kunnen gaan opschalen.’ Het verse groeigeld investeert de startup onder meer in de zichtbaarheid en naamsbekendheid van het merk.

Eind 2026 moet het klantenbestand van 15.000 adressen in Nederland ten minste zijn verdubbeld. Verder start Food for Skin volgend jaar met de voorbereidingen voor uitrol naar België en Duitsland. De marktintroductie staat gepland voor 2027.

Vraag aanjagen

Stap voor stap moeten andere Europese landen volgen. Ursem: ‘Over vijf jaar willen we in de top 10 van duurzame cosmeticamerken in Europa staan. We willen een koploper worden in de breedste zin van het woord, want we hopen dat andere bedrijven onze werkwijze volgen.’

Dat betekent dat achter de schermen aan het vergroten van de impact wordt gesleuteld. Food for Skin werkt al samen met de sociale werkplaats Boro Atelier, waar de wasdoekjes van het merk worden gemaakt, en zoekt een partner voor het samenstellen van de nieuw te introduceren cadeaupakketten.

Met recyclewinkel Droppie werkt het bedrijf aan een statiegeldsysteem voor de glazen potjes en flesjes en met een subsidie van de RVO wordt onderzocht of de ‘virgin’ pompoenzaadolie die het bedrijf nu gebruikt, in plaats daarvan uit de pitten van Nederlandse pompoenenrestanten kan worden gehaald.

Idealiter bestaan de skincareproducten straks voor 100 procent uit grondstoffen die anders als veevoer of biomassa waren geëindigd, zegt Ursem. ‘Daarvoor is het aanbod, en de kwaliteit ervan, nu nog niet groot genoeg. Wij proberen die vraag aan te jagen.’ Want eigenlijk vindt ze het te idioot voor woorden dat er pompoenen en tomaten speciaal voor de cosmetica-industrie worden gekweekt. ‘Kom op zeg. Die groente is bedoeld om monden te voeden.’

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op MT/Sprout.

Lees ook:

• Verzorgingsproducten zonder microplastics: zo doen Smyle en Naïf het
• Plastic is de enige soort die overal overleeft
• Na 11 jaar wordt de natuurlijke deodorant van The Lekker Company langzaamaan mainstream
• Goed doen én goed verdienen: zo bouw je de volgende Fairphone of Tony’s Chocolonely

The post Food for Skin wil Europa in met skincare van groenteresten: ‘Goed voor je lijf is ook goed voor je huid’ appeared first on Change Inc..

Het gaat om een soort lichte bodywarmer. Die is voorzien van met een laag van bacteriële cellulose die reageert op vochtigheid in de vorm van zweet. Als iemand sterker gaat transpireren, krimpt het jack automatisch en wordt het dunner. Als de transpiratie afneemt zet het jack weer wat uit.

Bron: Science Advances

Onderzoeker Xiuqiang Li van het departement voor lucht- en ruimtevaart van de universiteit van Nanjing stelt tegenover New Scientist dat zweet een goede directe indicator is van de behoefte van het lichaam om warmte kwijt te raken.

Klimaatadaptief zweetjack past zich aan bij temperatuurwisseling

Li heeft onder meer getest hoe het zweetjack presteert wanneer het als laagje op een shirt wordt gedragen. Daarbij bleek dat het in gekrompen toestand, als het dus warmer is, aanvoelt als een t-shirt, terwijl het in uitgezette stand als een gewoon, licht jack functioneert.

Na tweehonderd proefcycli van krimpen en uitzetten bleek het zweetjack nog te functioneren. In principe zijn er geen speciale materialen nodig om het jack op grotere schaal te produceren, maar voor het zover is, moeten er nog extra tests gedaan worden om de duurzaamheid over een langere periode te kunnen garanderen.

Lees ook:

• Spaans klimaat rukt op naar Nederland: knappe koppen uit Wageningen helpen boeren om zich aan te passen
• Nederland kan door klimaatverandering niet warmer, maar kouder worden
• Deze innovaties kunnen helpen bij het bestrijden en voorkomen van bosbranden

The post Opmerkelijk: Klimaatadaptief jack wordt vanzelf dunner als je gaat zweten appeared first on Change Inc..

Ondertussen blijft fast fashion dominant. Volgens de European Environment Agency groeit de wereldwijde textielproductie de komende jaren van 109 miljoen ton in 2023 naar 145 miljoen ton in 2030. Dat kost veel land en water en zorgt voor enorme hoeveelheden broeikasgasemissies en watervervuiling. Geschat wordt dat textiel goed is voor 6 tot 8 procent van de wereldwijde CO2-uitstoot. En van de afgedankte kleding wordt slechts 1 procent gerecycled.

Het moet anders. Maar hoe dan?

Duurzame modemerken: groei kost tijd

Sectorbankier retail Dirk Mulder van ING waarschuwt van tevoren: hij gaat geen rooskleurig beeld van duurzame mode schetsen. Ja, hij is zich terdege bewust van de vele mooie initiatieven om de industrie te hervormen. ‘Maar het probleem is dat die erg kleinschalig zijn. Daardoor blijft duurzame kleding van kleine merken erg duur. De consument betaalt niet voor duurzaamheid alleen. Wil je de markt veroveren, dan heb je schaalgrootte nodig.’

Die schaalgrootte is voor beginnende merken moeilijk te bereiken. Maar niet onmogelijk, weet hoogleraar Kim Poldner. Poldner houdt zich al twintig jaar bezig met duurzame mode, als onderzoeker én ondernemer. In die twintig jaar heeft ze duurzame merken zien komen en gaan.

De meest succesvolle bedrijven zijn de bedrijven met de langste adem, valt haar op. ‘Neem Veja, het eerste eco sneakermerk ter wereld. Toen zij twintig jaar geleden begonnen had niemand van biologisch katoen gehoord. Nu zijn ze een succesvol, populair bedrijf dat de sector echt beïnvloedt.’

In Nederland is er bijvoorbeeld Joline Jolink, een ontwerper die duurzame mode maakt en sinds kort zelf hernieuwbare grondstoffen ontwikkelt op haar ‘fashion farm’ in Welsum. En i-did, dat oplossingen zoekt voor restpartijen textiel van grote bedrijven. Het maakte onder meer vilten Eftelingvlaggetjes en KLM-blauwe tassen, beide uit oude bedrijfskleding. I-did werd in juli failliet verklaard, maar maakte in dezelfde maand een doorstart bekend.

Wat al die bedrijven gemeen hebben is dat ze veerkrachtig zijn, analyseert Poldner. Joline Jolink is ruim achttien jaar geleden met haar bedrijf begonnen, i-did twintig. ‘Ze zijn langzaam, organisch gegroeid, met vaste partners en veelal eigen middelen. Als de sales even tegenzitten, kunnen de bedrijven daartegen.

New Optimist volgde juist een ander groeimodel. Hoge ambities, snelle opschaling, afhankelijk van investeerders. Ze hebben meteen ingezet op schaal. Wellicht heeft dat ermee te maken dat de oprichter uit de mainstream fashionwereld kwam en niet anders kende. Maar als je het echt anders wilt doen, moet je ook andere keuzes maken dan gebruikelijk is.’

Een mooi merk verkoopt makkelijker dan een duurzaam merk

Die andere keuzes hebben onder meer betrekking op het businessmodel. Succesvolle duurzame bedrijven richten zich volgens Poldner niet alleen op organische groei, maar ook op bijvoorbeeld een lage overhead. En ze zoeken naar alternatieve businessmodellen. ‘Vinted laat perfect zien dat je geld kunt verdienen aan tweedehands kleding. En i-did, oorspronkelijk een kledingmerk, richt zich nu juist op het reduceren van het textielafval van andere bedrijven.’

Ook de aantrekkingskracht van een merk bepaalt de overlevingskansen. Poldner: ‘Kijk je naar Joline Jolink, dan zie je heel duidelijk haar waarden terug in haar communicatie. Ze heeft een persoonlijke relatie opgebouwd met een vaste klantenbasis.’

Hoge prijzen hoeven ook volgens Mulder geen probleem te zijn, als het merk maar sterk genoeg is. ‘Voor een merk met een hoge aantrekkingskracht zijn mensen bereid meer te betalen. Het is niet voor niets dat je meer geld neerlegt voor een Hugo Boss-broek dan voor een exemplaar van H&M. Je hebt een goede uitstraling, een hoge prijs/kwaliteit en een fijne pasvorm nodig. Duurzaamheid in de markt zetten is moeilijk, een mooi merk in de markt zetten is beter te doen. Vanuit die positie kun je grotere merken inspireren.’

Duurzame mode afhankelijk van grote bedrijven

Duurzame bedrijven zijn doorgaans innovatiever dan gevestigde merken, en zijn dan ook nodig om het goede voorbeeld te geven. Maar de vraag blijft of hun impact groot genoeg is om de hele industrie te veranderen. Voor een echte verandering zijn we afhankelijk van grote bedrijven die grote stappen durven te zetten, denkt Mulder. Het probleem: de mode-industrie zit gevangen in een niet duurzame productieketen. ‘Als ik eerlijk ben, is de sector best wel verrot.’

Dat heeft te maken met de gewoonten waarin grote merken vastgeroest zitten, legt Mulder uit. ‘Kleding ontwerpen gebeurt met name in Europa en de Verenigde Staten. Omdat de productie zo goedkoop mogelijk moet zijn, besteden we dat uit naar landen in het verre oosten. Door die letterlijke en figuurlijke afstand zit er veel tijd tussen het ontwerp en de productie. Vaak moet de nieuwe collectie minstens een halfjaar van tevoren besteld worden. Dan zijn de hoeveelheden moeilijk in te schatten.’

Het gevolg: er wordt standaard te veel kleding geproduceerd. En die wordt een volgend seizoen niet meer gebruikt, omdat dan de nieuwe collectie er alweer is. Tel daarbij op dat we steeds nieuwe setjes willen kunnen laten zien op sociale media, en je eindigt met een kledingoverschot in de keten én bij de consument.

Kunnen grote merken uit dat verrotte systeem breken? Mulder: ‘Tja. We zullen wel moeten. Op deze manier is het systeem niet houdbaar.’ Maar de manier waarop vindt hij lastig, geeft hij toe. ‘Op de korte termijn is een nieuw businessmodel voor grote modemerken vaak niet rendabel. Bovendien kost het hen veel geld om processen en kostenstructuren aan te passen. Een rigoureuze omslag is niet realistisch. We zullen steeds kleine stapjes moeten zetten richting een duurzamer systeem, waarin we kleding produceren die langere tijd gedragen kan worden en ook goed te recyclen is.’

Strengere Europese wetgeving nodig

Vanuit grote kledingbedrijven zelf gaat het initiatief waarschijnlijk niet komen. Mulder, die regelmatig duurzaamheidsrapporten van grote modemerken analyseert, ziet in de sector met name initiatieven voor transparantie en betere arbeidsmarktomstandigheden. Op klimaatimpact, onder andere door het verbeteren van de kwaliteit van kleding, wordt minder gefocust, laat staan op het verminderen van de kledingconsumptie.

Merken die wel duurzame services als tweedehands kleding of een reparatieservice aanbieden, doen dat voornamelijk als marketingtool in plaats van serieus te onderzoeken hoe ze er daadwerkelijk geld mee kunnen verdienen, ziet de econoom. Poldner weet ook hoe dat komt: ‘Zolang leiders er niet écht in geloven, komt er geen daadwerkelijke verandering.’

Zowel Mulder als Poldner benadrukt daarom de belangrijke rol van strengere wetgeving. Overheden kunnen zowel het speelveld voor innovatieve bedrijven verbeteren als eisen stellen aan grote vervuilende bedrijven. ‘De overheid is de spelverdeler’, stelt Poldner. ‘Die kan, bijvoorbeeld met wetgeving en subsidies, het speelveld kantelen. Zodat duurzaam de norm wordt in plaats van de uitzondering. Nu vallen duurzame bedrijven om omdat het systeem niet op hen is ingericht. We hebben een overheid nodig die minder poldert, maar met de vuist op tafel slaat.’

Wetgeving kan bijvoorbeeld bestaan uit het verbieden van gratis retourzendingen, waardoor mensen minder kopen, en uit strengere kwaliteitseisen voor de geïmporteerde kleding uit China die de markt overspoelt. Als die ook worden gehandhaafd, wordt de concurrentie eerlijker. Hoewel we China ook niet helemaal de schuld kunnen geven, vindt Mulder: ‘In feite hebben we Shein en Temu zelf gecreëerd. Eerst lieten we onze kleding in China maken, maar toen het elders nóg goedkoper werd, hebben we onze productie naar landen als Bangladesh en Pakistan verplaatst. China zat toen met een enorm capaciteitsoverschot.’

Beide experts denken dat faciliterende wetgeving het beste werkt op Europees niveau. Poldner: ‘We hebben in Nederland alleen al drie verschillende producentenorganisaties. Echt een doolhof. Stel je voor dat een bedrijf als H&M daarmee te maken heeft – en dan in elk ander Europees land weer met andere organisaties. Dat is niet te doen. Het moet uniformer.’

Nieuwe technologie voor recyclen

Naast wetgeving gaat ook technologische ontwikkeling volgens Dirk Mulder een rol spelen in het verduurzamen van de industrie. Nu wordt afgedankte kleding – als die niet wordt verbrand – vaak laagwaardig gerecycled. Er wordt dan geen nieuwe kleding van gemaakt, maar bijvoorbeeld isolatiemateriaal of deurmatten. Geavanceerdere technologie kan helpen om textieloverschotten goed te verzamelen, te sorteren en er weer nieuwe, goede vezels van te maken. Die kunnen dan gebruikt worden in nieuwe kleding.

In Amsterdam staat sinds dit voorjaar een fabriek die zulke hoogwaardige recycling mogelijk maakt. In de fabriek van Brightfiber Textiles worden truien, broeken en t-shirts uit elkaar getrokken tot kwalitatieve vezels die verwerkt kunnen worden tot garen en stof. Naast de vervezelmachine staan er nog twee machines in de ‘recyclestraat’: een opschoner die ritsen, labels en knopen verwijdert, en een fijnsorteerder die de kleding volledig automatisch sorteert op materiaal en kleuren. Samen kunnen de machines zo’n 2,5 miljoen kilo textiel per jaar verwerken.

Circulaire mode-industrie in 2050

Ondanks de vele initiatieven noemt Mulder een volledig circulaire mode-industrie in 2050 een ‘utopie’. ‘Daarvoor zit de industrie te erg gevangen.’ Hij ziet beweging, maar wel langzaam. Zijn hoop is gevestigd op politieke actie en technologische ontwikkeling.

Poldner is daarentegen voorzichtig positief. Ondanks de regelmatige teleurstellingen put ze hoop uit bedrijven, groot en klein, waar leiders zitten ‘die het echt begrijpen en echt doen’. ‘Ik heb de afgelopen twintig jaar zo veel moed en positieve ontwikkelingen gezien. En in de samenwerking met kledingfabrieken in bijvoorbeeld Bangladesh merk ik ook bij hen veel bereidheid en enthousiasme om anders te produceren. Ik geloof echt dat een circulaire mode-industrie haalbaar is. Maar het zal van iedereen veel vergen. Van de overheid, van producenten, en van ons als consumenten. We moeten ook het leiderschap in onszelf aanspreken.’

Lees ook:

• Zijn Shein en Temu nog te stoppen? ‘Europa is veel te lief geweest, of eigenlijk te traag’
• Deze start-up doet wat tot nu toe niet kon: kleding van katoen en polyester uit elkaar halen en recyclen
• Dankzij Thomas Plantenga is Vinted nu 5 miljard waard: ‘Hij kijkt heel ver vooruit’

The post Fast fashion lijkt niet te stoppen, maar er is hoop voor duurzame mode: ‘Speelveld moet kantelen’ appeared first on Change Inc..

Meteen klaar voor intensief gebruik

In het andere magazijn van B&S hebben ze een paar maanden geleden ook al dit soort lijnen aangebracht. In de nieuwe hal hebben ze alle ruimte en tijd, maar in de vorige hal was de logistieke operatie zestien uur per dag vol in bedrijf en moest die gewoon door kunnen gaan. Het grote voordeel van Solidlux is dan ook dat de productie niet stilgezet hoeft te worden. De twee maken de vloer ruw, zodat de coating kan hechten. Daarna wordt een eerste laag aangebracht en meteen met een UV-lamp uitgehard. Dat gebeurt daarna ook met de tweede laag. ‘Dan is het ook meteen klaar. De lijn hoeft niet te drogen’, vertelt Heuven.

De gepatenteerde coating van verfproducent Koninklijk Van Wijhe Verf wordt vooral gebruikt voor belijning. De coating wordt in twee lagen aangebracht en bestraald met UV-licht. Daarna zijn de lijnen meteen klaar voor intensief gebruik door heftrucks, robots, auto’s of medewerkers. Andere verf voor belijning moet vaak acht uur of langer drogen en kan pas na zeven of acht dagen volledig belast worden. Ook gaan de lijnen minimaal vijf jaar mee, terwijl andere lijnen vaak al na twee jaar overgeschilderd moeten worden.

Coating die geen CO2 uitstoot

Solidlux bevat geen oplosmiddelen, vaak terpentine of thinner, die traditionele verf vloeibaar houden. Dat zijn vluchtige organische stoffen (VOS) die snel verdampen en dus vrijkomen wanneer verf droogt. Tijdens dat drogen worden broeikasgassen uitgestoten, gemiddeld 8,5 kilo CO2 per vierkante meter. Ook worden die oplosmiddelen gemaakt van fossiele aardolie en komt er bij de winning, de raffinage, de productie en het transport veel CO2 vrij. ‘Solidlux heeft dan ook een heel lage CO2-footprint’, zegt salesmanager Benelux Bob Holtkamp van het merk.

Toch is het niet die lage klimaatafdruk, maar het snelle uitharden en de slijtvastheid die Solidlux populair maken bij bedrijven van wie de distributiecentra, magazijnen en fabriekshallen 24/7 door moeten draaien. Hierdoor kan het werk namelijk doorgaan tijdens het schilderen. In de magazijnen van B&S heeft Rapidline in totaal al 3.000 meter van dit soort belijning aangebracht.

Snel uitharden en duurzaamheid bepaalde de keuze

B&S bevoorraadt over de hele wereld cruiseschepen, taxfreeshops op luchthavens, vredesmissies en humanitaire missies, maar ook ketens als Action. De B&S Group heeft drie vestigingen in Nederland en draaide vorig jaar een omzet van 2,4 miljard euro. De food-afdeling van B&S zit sinds 2001 in Dordrecht. Na de ingebruikname van een hightech diepvriesmagazijn heeft het bedrijf daar drie magazijnen van ruim 64.000 vierkante meter.

Waarom B&S voor Solidlux heeft gekozen? ‘Ten eerste vanwege de snelheid waarmee de lijnen aangebracht kunnen worden’, stelt manager operations Romeo Ventevogel. ‘We wilden nieuwe belijning aanbrengen in het magazijn en meteen door kunnen gaan met de operatie. Dat is het grote voordeel ten opzichte van lijnen die je moet laten drogen en daardoor lang niet kunt gebruiken. Dit is een kwestie van uitzetten en meteen gebruiken. Dat levert geen hoofdpijn voor de operatie op. Uiteraard telt ook het duurzaamheidsaspect mee. Er zit geen oplosmiddel in dus dampen er ook geen VOS uit bij het uitharden.’

Magazijnen op zonnestroom en minder voedselverspilling

Duurzaamheid is voor B&S de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden. Met de bijna 10.000 zonnepanelen op de daken van zijn magazijnen werd 3,3 gigawattuur groene stroom opgewekt. Daarmee kon het bedrijf de helft van zijn eigen stroombehoefte dekken, blijkt uit het jaarverslag over 2024. Van de 1.500 ton afval – vooral verpakkingen – werd 70 procent gerecycled. Daarnaast ging B&S voedselverspilling tegen door 49 ton voedsel aan voedselbanken te doneren.

‘Klanten eisen het van ons en wij leggen die eisen weer neer bij onze leveranciers. We hebben een hele afdeling die dit soort zaken initieert en erover rapporteert’, vertelt Ventevogel. ‘We bedienen een grote nichemarkt en bereiken een groot publiek. Daarmee hebben we veel invloed en kunnen we impact maken.’

Ook in Dordrecht doet B&S steeds meer aan afvalscheiding en recycling. ‘Ook doneren we goederen die niet meer verkoopbaar zijn, maar nog wel te eten zijn. We proberen überhaupt spaarzaam te zijn met materialen in het magazijn. We repareren bijvoorbeeld onze pallets en investeren in zo’n vloer met duurzame verf. Het zijn allemaal kleine dingen die bij elkaar opgeteld wel degelijk hout snijden’, stelt Ventevogel.

Het nieuwe diepvriesmagazijn werkt weer een stuk duurzamer dan de andere twee en is vijf keer energiezuiniger dan een traditioneel magazijn. Door de robots kan in het magazijn zelf een zuurstofarme omgeving gecreëerd worden, waardoor het stroomverbruik daalt. Het hele dak ligt vol zonnepanelen, zodat een groot deel van de vriescapaciteit draait op zonne-energie. De vloot aan robots en heftrucks draait op batterijen, die langer meegaan dan de voorgaande generatie.

Populair bij grote distributiecentra

Niet alleen B&S gebruikt Solidlux, ook supermarktketen Albert Heijn, zuivel- en kaasbedrijf Royal A-ware, groothandel in groente en fruit Hollander en leverancier van verse producten Bieze Food Group lieten met de duurzame coating lijnen zetten in hun distributiecentra. Bij Albert Heijn in Zwolle liggen die er al ruim acht jaar.

‘Ze kiezen voor onze coating vanwege de snelheid van uitharden en de slijtvastheid. Dat een product zo lang meegaat, is ook een vorm van duurzaamheid, die steeds zwaarder weegt voor onze klanten’, zegt Holtkamp van Solidlux. ‘Die andere duurzame eigenschappen krijgen ze er gewoon bij, want voor ons telt duurzaamheid wel. Onder meer omdat er geen oplosmiddelen in zitten heeft de coating een lage CO2-footprint. Er wordt niet alleen CO2-uitstoot bespaard, maar ook afval. Solidlux bespaart minimaal vier verfrollers en vijf kilo coating per dag per medewerker.’

Dat de coating geen oplosmiddelen nodig heeft, komt volgens Holtkamp omdat het eigenlijk een vaste stof is, zoals de naam al aangeeft. ‘In het blik is de coating vloeibaar en je kunt hem roeren, maar hij reageert op uv-licht. Dan wordt hij meteen keihard’, legt hij uit.

Meer biobased grondstoffen nodig voor verf

Van Wijhe wil in 2050 klimaatneutraal zijn als het om zijn eigen energieverbruik en productie gaat (scope 1 en 2). Om dat ook in scope 3 (leveranciers en klanten) te worden, zet het familiebedrijf uit Zwolle in op hoog biobased en circulaire verven en coatings met een zo laag mogelijke milieu-impact. Als het kan zonder fossiele grondstoffen. Om te laten zien dat dit technisch mogelijk is, produceert het zogeheten concept paints. Het gaat daarbij om kleine hoeveelheden duurzame verf. In 2023 was dat de duurzame muurverf Flower Power en eind vorig jaar buitenverf Biomotion70. Van Wijhe wil wel grotere volumes produceren, maar kan daarvoor geen grondstoffen vinden. ‘Om nieuwe producten te maken, hebben we nieuwe biodegradeerbare of circulaire grondstoffen nodig. Daar zoeken we al jaren naar, maar die zijn niet opschaalbaar en daarom moeilijk te krijgen’, zei ceo Marlies van Wijhe eerder op Change Inc.

Lees ook:

• ‘Niets wordt meer zoals het was, accepteer dat nou maar’
• Van Wijhe ontwikkelt hoog biobased buitenverf met afbreekbaar oplosmiddel die nog niet bestaat in de wereld
• Hoe word je een B Corp? Marlies van Wijhe vertelt: “Het helpt je om steeds beter te worden”
• Opmerkelijk: levende groene verf die zuurstof produceert en CO2 opneemt

Dit artikel is gemaakt in samenwerking met onze partner Koninklijke Van Wijhe Verf. Change Inc. werkt met partners die de klimaattransitie aanjagen. Zij kunnen cases presenteren waar anderen zich aan kunnen optrekken en zijn eerlijk over de uitdagingen. Niet één bedrijf is al 100 procent duurzaam, maar veel zijn onderweg. Dankzij ons partnermodel zijn onze artikelen gratis toegankelijk voor iedereen. Benieuwd naar hoe wij werken? Klik hier.

The post Waarom B&S en Albert Heijn duurzame, sneldrogende coating gebruiken in hun distributiecentra appeared first on Change Inc..

De Waterloop-fabrieken

Wat minder zichtbaar blijft voor consumenten is de manier waarop het bedrijf het eigen productieproces aan het verduurzamen is. Deze ambitie zien we ook terug in de Waterloop-fabrieken. Dit zijn productielocaties waar water zoveel mogelijk wordt hergebruikt, waardoor er nauwelijks nog vers water nodig is. ‘We gebruiken water alleen nog als ingrediënt in onze producten,’ zegt Bechir Ben Salah. Hij leidt één van de Waterloop-fabrieken in België. ‘Voor alles daaromheen, of het nu gaat om schoonmaken of de opwek van stoom, draait de fabriek op een slim intern recyclingsysteem. Zo wordt afvalwater in meerdere stappen gezuiverd en opnieuw ingezet in het proces.’ Het resultaat? Een indrukwekkende daling van het waterverbruik met maar liefst 90 procent in tien jaar tijd.

Inmiddels zijn vijf fabrieken volledig omgebouwd tot Waterloop-site, goed voor 21 procent van het wereldwijde totaal. En dat is volgens Ben Salah pas het begin: in 2030 moeten álle fabrieken op deze manier werken. ‘De grootste uitdaging zat niet in de technologie, maar in het aanpassen van processen. We hebben eerst precies in kaart gebracht waar we water gebruikten en vervolgens gekeken hoe we dat op elk punt konden hergebruiken’, aldus Ben Salah. Die aanpak levert niet alleen milieuwinst op, maar ook erkenning van buitenaf. De Waterloop-aanpak wordt inmiddels gezien als benchmark in de sector (zie kader).

De consument: wil wel, doet (nog) niet

Toch zijn dit soort innovaties niet de enige puzzel die L’Oréal moet leggen, op de route naar een duurzame toekomst. Minstens net zo’n grote uitdaging is het gedrag van de consument. Uit het duurzaamheidsonderzoek van Kantar (2024) blijkt dat veel mensen duurzaamheid weliswaar belangrijk vinden, maar moeite hebben om dit te vertalen naar concrete acties. Dit fenomeen staat bekend als de say-do gap. Zo geeft de helft aan dat ‘mensen zoals ik iets moeten doen tegen klimaatverandering’ en denkt 44% dat je als individu echt verschil kunt maken. Maar in de praktijk verandert slechts 16 tot 25% van de mensen ook daadwerkelijk hun gedrag. En als het over personal care gaat, zegt maar liefst 60% van de respondenten aan nog helemaal niets te hebben aangepast. De belangrijkste belemmeringen? Gebrek aan duidelijke informatie, te hoge prijzen en wantrouwen richting merken.

Sturen op gedragsverandering vereist in ieder geval slimme communicatie. Daarom zet L’Oréal breed in op bewustwordingscampagnes, samenwerkingen met retailers en influencers die laten zien hoe duurzaamheid praktisch en aantrekkelijk kan zijn. Navulverpakkingen bij Etos en Kruidvat zijn hier een voorbeeld van. Deze bevatten 60% minder plastic en zijn gemaakt van één type materiaal, wat recycling makkelijker maakt.
Daarnaast richt het bedrijf zich op educatie. Niet door met het vingertje te wijzen, maar door inzicht te geven in impact.

Zo maakt L’Oréal deel uit van EcoBeautyScore Consortium. Dit is een wereldwijd initiatief waar 50 cosmeticabedrijven en brancheverenigingen in zitten. Het heeft als doel een sectorspecifiek systeem te ontwikkelen voor het beoordelen en scoren van de milieu-impact van cosmeticaproducten. Hiermee wordt ingespeeld op de groeiende vraag van consumenten naar meer transparantie. Zo probeert L’Oréal de consument mee te nemen van intentie naar actie.

Duurzaamheid als norm

En dan zijn er ook nog andere uitdagingen. Zeker als je de omvang hebt van L’Oréal. Neem het gerecycled PET als voorbeeld. Het bedrijf wil in 2030 50% minder virgin plastic in de verpakkingen hebben verwerkt ten opzichte van 2019. De beschikbaarheid van materiaal staat echter onder druk. Grote recyclers zijn omgevallen en regelgeving maakt het moeilijk om materiaal over grenzen te vervoeren. Dit wordt namelijk als afval beschouwd en dat mag je niet zomaar exporteren.

Ook heeft L’Oréal te maken met de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV), waarbij bedrijven verantwoordelijk zijn voor het afval van hun producten. De wetgeving hierover is vaak complex of inconsistent. Toch kiest het bedrijf voor een duurzame toekomst, met 2030 als belangrijk baken. Transparantie, meetbare doelen en continue innovatie zijn daarin belangrijke drijvers. En is het besef dat de echte duurzame revolutie pas slaagt als ook de consument meebeweegt.

Lees ook

Hoe duurzaam is je shampoofles? Zo werkt L’Oréal aan een circulaire beautyketen

Hoe verduurzaamt L’Oréal zijn 37 beautymerken? ‘Zijn goed bezig, maar het moet sneller’

The post Innovatieve douchekoppen, navulverpakkingen en vaste shampoo: zo wordt dit bedrijf in 2030 klimaatneutraal appeared first on Change Inc..

Ommezwaai

Voordat het doelen stelde, deed het bedrijf eerst uitgebreid marktonderzoek. ‘Dat is noodzakelijk. Op die manier weten we zeker dat hetgeen we willen bereiken haalbaar is. Als het gaat om de elektrificatie van de fabrieken, dan brengen we het landschap van hernieuwbare energie en de verwachte ontwikkelingen in kaart. Dat de doelen haalbaar zijn, betekent overigens niet dat ze makkelijk te bereiken zijn. Het zijn geen kleine productaanpassingen die we doen. We nemen het hele bedrijfsproces onder de loep. Het is echt een ommezwaai, een enorme operatie. Het gaat van energieverbruik tot materiaalgebruik en verpakkingen.’

Wereldwijde operatie

Die operatie strekt zich uit over de hele wereld, aangezien de merken van Beiersdorf in meer dan tweehonderd landen worden verkocht. Hoe gaat het om met de nationale en internationale wetgeving die op het bedrijf afkomt? ‘Dat is een hele uitdaging’, meent Bahr. ‘Aan de ene kant zorgt wetgeving voor een gelijk speelveld. Het helpt niet alleen ons om te veranderen, maar duwt een hele industrie een bepaalde kant op. Het wordt lastig wanneer nationale wetgeving verschilt van bijvoorbeeld Europese richtlijnen. In zulke gevallen moeten we goed kijken naar de nuances en die op de juiste manier implementeren. Neem de CSRD: die reportage maken we op internationaal niveau, niet voor ieder land apart. Als we voor bepaalde markten aan extra verplichtingen moeten voldoen, voegen we die benodigde informatie toe.’

CSRD

Voor de CSRD zijn de voorbereidingen in volle gang. ‘We zijn vorig jaar begonnen. Het goede nieuws is dat we dankzij eerdere rapportages al over best veel informatie beschikken. In die zin hebben we al redelijk wat voorwerk gedaan. Thema’s zoals landgebruik en microplastics zijn niet nieuw: daar hebben we in het verleden al uitgebreid over gepubliceerd. Maar zoiets als een uitgebreide biodiversiteitsstrategie is er nog niet. Dat betekent niet dat we niets aan biodiversiteit doen, maar alle informatie is nog niet op één plek beschikbaar. Dat moeten we intern ophalen, verzamelen en structureren. Daar hebben we dus nog wat te doen.’

Tonnen CO2 per jaar besparen

Om de duurzaamheidsdoelen te halen, gaat het productassortiment op de schop. Dat geldt ook voor iconische Nivea-producten die al jaren bestaan. Dat is best lastig, zegt directeur Benelux Karin de Koning. ‘Een product moet duurzamer worden, terwijl de vertrouwde ervaring voor de consument hetzelfde moet blijven. Nivea Soft is daar een goed voorbeeld van. De formule is recent aangepast, wat leidt tot 40 procent minder uitstoot.’
Die uitstoot wordt vermeld in CO2-equivalent (CO2e). Deze eenheid geeft de totale uitstoot weer van alle broeikasgassen die de atmosfeer verwarmen, denk aan CO2 en methaan.
‘Omdat dit product wereldwijd wordt verkocht, zorgt dit voor een besparing van 8.000 ton CO2e per jaar. Dat is enorm. De formule is nu vegan en bevat voor 95 procent ingrediënten van natuurlijke oorsprong.’

Ook aan de deodorant van alle merken wordt gesleuteld. ‘Wanneer we een relaunch doen, kijken we altijd naar manieren om de CO2e-uitstoot terug te dringen. In het geval van de deodoranten is dat goed gelukt. Doordat we de verpakking hebben aangepast en gebruikmaken van minstens 50 procent gerecycled aluminium, is de uitstoot met 58 procent afgenomen. Op jaarbasis scheelt dat 30.000 ton CO2e.’

Aan de deodorant van alle merken wordt gesleuteld. | Credit: Beiersdorf

Plastic

Ook wil de beautygigant het plasticverbruik aanpakken. Eind 2025 is het doel dat 100% van onze verpakkingen hervulbaar, herbruikbaar of recyclebaar zijn. De Koning: ‘we zitten nu op 83% ontworpen voor recycling en 79% wereldwijd recyclebaar’. Voor fossiel plastic is het een grotere uitdaging omdat de manier van werken verandert, is er andere apparatuur nodig voor de productie-installatie. Op die apparatuur is het nog even wachten, aangezien de levertijd wat vertraging heeft opgelopen. Daarnaast is onze volumegroei hoger dan verwacht, en meer producten betekent ook meer plastic. Door deze redenen duurt het naar verwachting één jaar langer voordat we dit doel zullen behalen.’

Microplastic

Een veelbesproken plastic in de beautybranche zijn microplastics. Het merk NIVEA belooft dat alle polymeren in de Europese formules aan het eind van 2025 biologisch afbreekbaar zullen zijn. Dit houdt in dat de plasticmoleculen op natuurlijke wijze worden afgebroken door schimmels en bacteriën. Is dat haalbaar? Bahr heeft er vertrouwen in. ‘Het is een lastige opgave waar we hard aan werken. Het vraagt om een andere samenstelling van de producten. Onze mensen van research en development zoeken naar de oplossing. Het doel voor 2025 staat nog steeds. Overigens zijn we met Eucerin en NIVEA sinds 2021 microplasticvrij. Wat dat betreft lopen we voorop in de industrie. Dat willen we ook als het gaat om biologische afbreekbare polymeren.’

Overigens verwijst Bahr naar de definitie van microplastics omschreven door het Europees Agentschap voor chemische stoffen (ECHA). Diverse partijen, zoals de Plastic Soup Foundation, vinden deze definitie echter te beperkt. ECHA heeft namelijk niet alle synthetische polymeren onder de gebruikte definitie van ‘microplastics’ geschaard. Plasticdeeltjes kleiner dan 0,1 micrometer worden bijvoorbeeld uitgesloten.

Navulbare verpakkingen

Het aandeel plastic kan ook worden teruggeschroefd met navulbare verpakkingen. Deze worden steeds meer geïntroduceerd. “De navulverpakkingen gaan goed. Met schapkaartjes willen we uitleggen waarom we deze refills op de markt brengen en wat de milieuvoordelen zijn. Educatie naar de klant toe is belangrijk en daar ligt een rol voor ons. Als ‘s werelds grootste huidverzorgingsbedrijf hebben we een verantwoordelijkheid. Het is aan ons om de consument van informatie te voorzien”, meent De Koning.

Dorle Bahr (l) en Karin de Koning (r) werken aan de verduurzaming van Beiersdorf. | Credit: Beiersdorf

Scorecard

In het verlengde daarvan werkt Beiersdorf samen met zeventig andere partijen aan een zogenoemde scorecard. Deze wordt later dit jaar bij de eerste producten geïntroduceerd en geleidelijk uitgerold. Volgens Bahr is het label met de naam Eco Beauty Consortium vergelijkbaar met de Nutri-Score. Het moet consumenten helpen in de zoektocht naar duurzamere verzorgingsproducten zoals body lotions en zonnebrand. ‘Duurzaamheid is een lastig onderwerp. Het gaat niet alleen om verpakkingen, maar ook over veel andere thema’s zoals energie, waterverbruik en ingrediënten. De verzorgingsproducten worden onderworpen aan een lifecycle assessment, waarna ze een bepaald label krijgen. Een navulbare verpakking zal dan hoger scoren dan een wegwerpverpakking, waardoor mensen hopelijk de duurzamere keuze maken.’

Waterverbruik

Ook het waterverbruik wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Voor de merken NIVEA, Labello, Hansaplast, La Prairie en Eucerin moet het waterverbruik per geproduceerd product 25 procent omlaag ten opzichte van 2018. ‘Hiervoor werken productielocaties overal ter wereld nauw met elkaar samen. We kijken waar we minder water kunnen gebruiken en vooral waar we het kunnen hergebruiken. Dat betekent dat water bestemd voor het productieproces een herbestemming krijgt als reinigingswater voor de schoonmaak. Zulke oplossingen implementeren we in iedere fabriek. De resultaten die we boeken, stemmen hoopvol’, aldus Bahr.

Meerwaarde

Beiersdorf hoopt dat consumenten uiteindelijk ook de meerwaarde van de duurzaamheidsslagen zien. ‘We kunnen niet wachten totdat consumenten veranderen. Met ons productvolume en wereldwijde impact moeten we het voortouw nemen en de consument meenemen op onze reis. Dat is hoe ik erin sta.’

Haar collega De Koning sluit zich daarbij aan. ‘Er zijn veel mooie start-ups die de beautybranche beter willen maken. Ik word daar heel blij van. Maar als je écht impact wil maken, dan moet je bij de grote namen zijn. Wat wij doen, op grote schaal, maakt het verschil. Die verantwoordelijkheid voelen we bij Beiersdorf.’

Samenwerken

Al kan de beautygigant het zeker niet alleen. ‘We moeten het echt samen doen. Gelukkig gebeurt dat ook steeds meer’, zegt De Koning. ‘Als het gaat om logistiek, werken we nauw samen met AS Watson. Dat is het moederbedrijf van Kruidvat. De vrachtwagens die onze producten naar de winkels brengen rijden op biobrandstoffen. We zorgen ervoor dat alle pallets volledig gevuld naar de winkels gaan en we stapelen twee pallets op elkaar. Door deze maatregelen besparen we samen een aanzienlijke CO2e-uitstoot. Ik zou dit soort samenwerking graag met ál onze partners opzetten. Uiteindelijk moeten we allemaal verduurzamen. We hebben allemaal hetzelfde doel. Laten we elkaar dan vooral opzoeken en ondersteunen.’

Lees ook:

• Zo eindigen reststromen van tomaten in huidverzorgingsproducten
• Voor voedselgigant Nestlé is verduurzamen ook in het eigen belang
• Changemaker Ellyne Bierman (Reflower): ‘Verse bloemen blijven tien dagen mooi, kunstbloemen tien jaar’

The post Hoe gaat beautygigant Beiersdorf zijn klimaatdoelen halen? appeared first on Change Inc..

Frustratie over het aanbod

De hedendaagse consument houdt zich dus meer bezig met zaken als duurzaamheid en gezondheid. En dat komt ook duidelijk naar voren in een rapport dat Capgemini onlangs publiceerde. “Er ligt momenteel een voedingsbodem voor een grote gedragsverandering onder consumenten. En retailers en fabrikanten kunnen een positieve rol spelen in die ontwikkeling”, benadrukt Kees Jacobs, Vice-President Global Consumer Products & Retail bij Capgemini. “Maar er is nog wel een weg te gaan. Zo liggen er nog altijd opvallend veel ongezonde producten in de supermarkt. Als consument moet je vaak moeite doen om gezonde of duurzame alternatieven te vinden. Het aanbod sluit dus nog niet goed aan bij de vraag van een groeiende groep consumenten. Dit houdt de gedragsverandering tegen en leidt tot frustratie.”

Hoger prijskaartje

Het gaat niet simpelweg om een mismatch tussen vraag en aanbod. Er is meer aan de hand. Duurzamer en gezonder betekent in de praktijk maar al te vaak dat er ook een hoger prijskaartje aan zo’n product hangt. En hoewel steeds meer consumenten bereid zijn om een meerprijs te betalen, wordt het een ander verhaal als het prijsverschil de vijf procent overstijgt. Dan haken veel potentiële kopers af.

Consumenten over de streep trekken

Als er een grotere vraag naar duurzame producten ontstaat en het aanbod op dat vlak groeit, zal de productieprijs dalen. Dat biedt vervolgens mogelijkheden om tot lagere verkoopprijzen te komen die helpen om consumenten over de streep te trekken. Dus waarom zetten supermarkten nu al niet massaal in op een grootschalige verduurzaming van hun assortiment? “Dat heeft alles te maken met het tempo van gedragsverandering bij consumenten tot nu toe. Zoiets kost nu eenmaal tijd”, benadrukt Jacobs. “Je kunt niet van het ene op het andere moment de switch maken. Zo heb je ook investeringsruimte nodig om te innoveren, maar paradoxaal genoeg moet het daarvoor benodigde geld op dit moment voor een groot deel met de huidige producten worden verdiend. Maar er is wel iets aan het veranderen: zo zien we dat het groei- en verdienmodel van zowel retailers en fabrikanten snel kantelt. Ze beginnen zich meer en meer op duurzame en gezonde producten te richten. En dat geldt zowel voor A-merken als voor huismerken, waarbij retailers zelf pro-actief stappen zetten.”

Sneller stappen zetten met huismerken

En ja, die A-merken houden de consumententrends uiteraard ook goed in de gaten. En zij proberen wel degelijk in te spelen op de groeiende vraag naar duurzamere en gezondere producten. Dat dit nog niet zo snel gaat, heeft voor een deel te maken met de grote en complexe organisaties die achter A-merken zitten. Maar als het gaat om de productie van hun huismerken, is dat een ander verhaal, weet Maaike Slagter, Director Retail & Consumer Products bij Capgemini Invent. “Daar bevinden retailers zich namelijk wel in de positie om kritischer naar de duurzaamheidsdoelstellingen te kijken, op dat vlak meteen actie te ondernemen en dus sneller stappen in de goede richting te zetten.”

Nieuwe promotiemogelijkheden

Wat ook zou helpen, is als retailers en fabrikanten hun duurzame producten nadrukkelijker onder de aandacht brengen. Grotere promotie-inspanningen dus. En ook op dat vlak is er de laatste jaren het nodige veranderd. Zo zijn sociale media een nog grotere rol gaan spelen bij aankoopbeslissingen en moet de invloed van influencers al helemaal niet worden onderschat. En gaan consumenten op zoek naar aanbevelingen voor producten of diensten? Dan laten ze de traditionele zoekmachines vaak links liggen en wenden ze zich al snel tot een generatieve AI, zoals ChatGPT. “Ook voor supermarkten en andere retailers is het zaak om optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden van AI”, geeft Slagter aan. “De ontwikkelingen op dat vlak gaan echt razendsnel. Dat werd me afgelopen januari ook duidelijk tijdens mijn bezoek aan de NRF in New York, de grootste retail-beurs in de wereld. Ik geloof niet dat ik daar een stand heb gezien waar geen AI-toepassing werd getoond.”

Menselijker

Naast het verkoopverhaal is het bij duurzame producten belangrijk om goed in te spelen op de informatiebehoefte van de consument. Zij willen niet alleen informatie over de ingrediënten en voedingswaarden, maar willen ook weten hoe een product en de verpakking tot stand zijn gekomen. “Transparante communicatie is heel belangrijk”, benadrukt Slagter. “Leg duidelijk uit hoe en waarom de producten en services duurzamer en gezond zijn. En straal dat uit in alles wat je doet: in je winkelpresentatie, schapindeling, promoties en prijzen. Zorg daarbij voor relevante en persoonlijke informatie, zowel op de fysieke producten en promotiematerialen als in digitale uitingen. Dat wekt vertrouwen. Consumenten zien dan dat je in ieder geval je best doet, maar dat er soms praktische bezwaren zijn die ervoor zorgen dat dingen minder snel gaan dan je zou willen. Als je daar eerlijk over bent, maakt dat je alleen maar menselijker.”

Ingesleten gewoontes doorbreken

Mensen zijn gewoontedieren. Dat is, volgens Jacobs, ook zeker iets om rekening mee te houden bij de introductie van duurzamere en gezondere producten. “Het kost tijd om consumentengedrag te veranderen, want vaak zijn dat ingesleten gewoontes. Dus als mensen ervoor kiezen om iets anders te kopen dan wat ze gewend zijn, moet je ervoor zorgen dat zo’n koopervaring flawless verloopt.”

Ook daar ligt dus nog een uitdaging. Maar als retailers en fabrikanten al het voorgaande oppakken en daarbij de nodige steun krijgen van de overheid, kunnen ze op verschillende vlakken een mooie voortgang boeken. En dan zouden we in Nederland weleens verrassend snel een tipping point kunnen bereiken, waarbij er een kritische massa ontstaat die ervoor kan zorgen dat duurzame en gezonde producten hier echt mainstream worden.

Inzichten uit recent Capgemini-onderzoek:
• Het aandeel consumenten dat bereid is meer dan 5% voor duurzame producten te betalen, is de afgelopen twee jaar gestaag gedaald. Het aantal dat zegt minder dan deze 5% (maar wel wat extra) te willen betalen, is flink gestegen.
• Transparantie over duurzaamheid en CO2-impact is belangrijk: 61% waardeert het als deze informatie via een QR-code beschikbaar is.
• Voedingswaarden via een nutri-score spelen een belangrijke rol: voor 62% van de Nederlandse consumenten, en zelfs bij 76% van de millennials en 71% van Gen Z.
• 67% van de consumenten vindt het belangrijk dat retailers actief voedselverspilling tegengaan.
• Een kwart van de millennials is overgestapt op het meestal kopen van plantaardig vlees. En 54% van de Nederlandse consumenten kijkt bewust naar plantaardige alternatieven

Lees ook:

• • Nee, generatieve AI’s hoeven geen energievreters te zijn
  • Wereldwijde trend: bedrijven worden duurzamer, maar geopolitieke spanningen brengen onrust
  • Wereldprimeur: Nederlandse bedrijven halen CO2 uit de lucht met behulp van windenergie
  • Gevolgen klimaatverandering op extreem weer veel scherper duidelijk dankzij nieuwe simulatie

The post Consumenten willen duurzamere boodschappen, nu de supermarkten nog appeared first on Change Inc..

Lidl komt er – letterlijk – voordelig uit in prijsvergelijkingen van Radar, maar dat is volgens retailstrateeg en supermarktkenner Bart Fischer, de eigenaar van adviesbureau 7BFT, niet de enige reden voor de toeloop. De supermarkt heeft het spel slim gespeeld, zegt hij. “Lidl is bijna dertig jaar geleden in Nederland begonnen. Als een typische prijsvechter, aan de onderkant van de markt. Gaandeweg kwam het bedrijf tot het besef dat het, als onderdeel van een internationaal concern, zijn inkooppower ook op andere manieren kan benutten.”

In plaats van nóg goedkoper te worden, is Lidl gaan inzetten op een duurzamer en kwalitatief beter assortiment. Een strategische keuze om een breder publiek binnen te krijgen, die zich nu uitbetaalt, zegt Fischer. “En waar veel andere supermarkten vooral verduurzamen om, even plat gezegd, geen gezeik te krijgen, neemt Lidl deze beweging bloedserieus.”

Middenmoter

Is de tweede supermarkt van Nederland qua bezoekersaantallen, ook de duurzaamste? Dat wil zeggen: in vergelijking met de andere grote spelers, een specialist als Ekoplaza daargelaten. Daarover valt te twisten. In het Dashboard Duurzaamheid Supermarkten van het Ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur komt Lidl op veel vlakken naar voren als een middenmoter.

Met de kanttekening, zegt Toine Timmermans, programmamanager duurzame voedselketens bij Wageningen University & Research en directeur van Stichting Samen Tegen Voedselverspilling, dat deze monitor relatief nieuw is. “De resultaten zijn nog niet robuust, daar kun je eigenlijk niet te stevige conclusies aan verbinden.”

In de meest recente meting, van 2023, zit Lidl qua omzetaandeel uit biologische producten (2,7 procent) tussen Albert Heijn en Jumbo in. Op het gebied van de eiwittransitie moet het bedrijf de gele en blauwe concurrent voor zich dulden; bij Lidl is momenteel 39 procent van de verkochte eiwitten plantaardig, bij Jumbo 43,6 procent en bij Albert Heijn 44,1 procent.

Bij het aanbod van producten met een duurzaamheidskenmerk steekt de Duitse discounter er wel met kop en schouders bovenuit. Bijna een kwart van de totale omzet komt van producten met een zogeheten ‘topkeurmerk’. Lidl stelt in het eigen MVO-verslag dat het om 36,4 procent van de omzet gaat. Bij Albert Heijn is dit volgens de monitor ongeveer 15 procent, van Jumbo zijn geen cijfers bekend.

Sector wakker schudden

Wat Lidl op het gebied van duurzaamheid heel goed gedaan heeft, zeggen deskundigen, is de rest wakker schudden. Daarvoor moeten we volgens Timmermans ruim vijf jaar terug in de tijd.

Een periode waarin Lidl zichzelf nadrukkelijk in de groene kijker begon te spelen door een aantal initiatieven achter elkaar te lanceren. Het bedrijf opende de eerste energie-neutrale supermarkt van Nederland, een supermarkt die draait op zelfopgewekte energie, afkomstig van bijna 1.800 zonnepanelen. Een ander voorbeeld zijn de ‘Verspil mij niet’-stickers tegen voedselverspilling. Daarmee mogen producten die bijna over de houdbaarheidsdatum zijn, voor 50 of zelfs 25 cent weg.

Lidl wil het omzetaandeel uit biologische groente en fruit volgend jaar hebben verdubbeld ten opzichte van 2022.

Lidl was destijds de duurzame uitdager, zegt Timmermans. “Het bedrijf koos bewust voor de koploperspositie en daagde andere supermarkten uit om hun voorbeeld te volgen.” Dat deed de discountsuper ook omdat het kón, vult Fischer aan. Lidl Nederland is onderdeel van de Duitse Schwarz Group, dat 13.900 winkels in 32 landen heeft. Van die winkels hebben ruim 12.000 het Lidl-uithangbord. “Zoals eerder aangegeven: dat zorgt voor enorme synergievoordelen bij de inkoop.”

Intrinsiek gedreven

De keten heeft daarnaast een compacter en dus makkelijker te verduurzamen aanbod dan de meeste andere supers. Het basisassortiment bestaat uit slechts 2.300 artikelen. Ter vergelijking: Albert Heijn verkoopt circa 20.000 verschillende producten. Lidl zag kortom een zakelijke kans, maar de duurzame draai is niet alleen commercieel gedreven, haasten experts zich te zeggen. Timmermans: “Bij CEO Marcel Oosterwijk komt dat echt van binnenuit, hij is intrinsiek gedreven. Hij kreeg ook veel ruimte om de groene koers vorm te geven. Ook binnen Schwarz was Lidl een voorloper.”

Kiezen om voorop te lopen kan ook tegen een bedrijf werken, laat concurrent Jumbo zien. Het familiebedrijf uit Veghel besloot in maart 2024, als eerste Nederlandse supermarkt, te stoppen met aanbiedingen op vlees. Jumbo wilde een statement maken, in de hoop dat andere bedrijven zouden volgen, maar het tegenovergestelde gebeurde – zij schroefden de kortingsacties in het vleesschap juist op, in de hoop marktaandeel naar zich toe te trekken.

Met veel lawaai

Onderdeel van Lidls strategie is dat het bedrijf met nieuwe duurzame initiatieven of lanceringen nadrukkelijk de spotlights opzoekt. Zoals bij de introductie van hybride gehakt in de zomer van 2024: 60 procent rundvlees, 40 procent eiwit uit erwten. Daar is Lidl niet uniek in, Jumbo verkoopt bijvoorbeeld ook hybride gehakt met veldbonen. Maar die doet dat met minder tromgeroffel, zegt Fischer. “Bedrijven kunnen meerdere strategieën volgen. Vertellen we het wel, met het risico dat we een deel van de klanten afschrikken, of juist niet, met het risico dat consumenten zich achteraf misschien bekocht voelen?”

Lidl introduceerde vorig jaar zomer hybride gehakt: dat bestaat voor 60 procent rundvlees en voor 40 procent eiwit uit erwten. | Credit: Lidl

Het bedrijf had in 2017 ook al met veel tamtam een handtekening gezet onder een contract voor de exclusieve verkoop van Kipster-eieren, afkomstig van een dier- en milieuvriendelijke pluimveehouderij die op dat moment alleen nog op papier bestond. “Niks pilot, Lidl tekende gewoon direct voor vijf jaar”, zegt Timmermans. “Dat heb je nodig om als duurzaam bedrijf te kunnen ondernemen, met die afnamegarantie is het gelukt de benodigde investeringen rond te krijgen.”

Stunten met biologische bananen

De stappen sluiten aan bij een andere transitie die door ceo Marcel Oosterwijk is ingezet; de overgang van discounter naar betaalbare versspecialist, met een sterke focus op groente, fruit en brood. Productgroepen waarin het bedrijf zich voornam de beste te worden, zegt Timmermans. “En wie de beste in groente en fruit wil zijn, komt al snel uit bij biologisch.”

Lidl wil het omzetaandeel uit biologische groente en fruit volgend jaar hebben verdubbeld ten opzichte van 2022; van ruim 4 naar ruim 8 procent. De supermarkt wil de biologische bananen en courgettes ook vaker in de aanbieding doen. Verstandig, denkt retailstrateeg Fischer. “Lidl blijft in de eerste plaats een discounter. Ze moeten wel iets met promoties doen, anders worden ze voor klanten te duur. Ze moeten hun primaire klantgroep natuurlijk ook niet van zich vervreemden.”

Het bedrijf zal ook willen waken voor wat Albert Heijn een maand geleden overkwam. De blauwe grootgrutter werd door Milieudefensie aan de schandpaal genageld, omdat het ‘tot 40 procent te veel’ zou rekenen voor het biologische assortiment.

Nieuwe CEO

Toine Timmermans vindt het best spannend dat groene kartrekker Marcel Oosterwijk per juli 2025 afzwaait als CEO; de topman schuift door naar het internationale hoofdkantoor. “Het duurzaamheidsbeleid hangt enorm aan zijn persoon – maar gelukkig niet alleen aan hem. Ook Quirine de Weerd, hoofd CSR en corporate communications, en haar team dragen dat helemaal uit en die zie ik daar echt niet mee stoppen.” Fischer vult aan: “Daarnaast wordt de duurzame koers vanuit het hoofdkantoor aangejaagd.”

Timmermans hoopt dat opvolger Peter de Roos, momenteel lid van de internationale Lidl-directie, net zo’n groen hart heeft als Oosterwijk. “De duurzame koers loslaten zou ook gewoon dom zijn. Neem het thema voedselverspilling; Nederlandse supermarkten verspillen nu 35 procent minder dan vijf jaar geleden, goed voor een besparing van 150 miljoen euro. Dat is serieus geld en we weten allemaal hoe belangrijk marge in de foodretail is.”

Lees ook:

• Changemaker Quirine de Weerd (Lidl): ‘Verandering moet niet alleen vanuit de consument komen’
• De Ommezwaai: In al het supermarktgeweld stunt Jumbo niet meer met vlees
• Hoe kippenmest van Kipster benut wordt voor volkorenbrood

The post Lidl passeert Jumbo in aantal bezoekers: slim verduurzamen levert discountsuper meer klanten op appeared first on Change Inc..