De innovatie komt van onderzoekers van de Duitse Universiteit Potsdam. De wetenschappers wisten in het laboratorium ‘maanglas’ te maken door maanstof, ook wel regoliet, te smelten en te combineren met een laag perovskiet kristallen. Dit is een grondstof die vaker wordt gebruikt in geavanceerde zonnepanelen. Het resultaat is een werkend zonnepaneel dat lichter, goedkoper en meer stralingsbestand is dan de panelen die op dit moment in de ruimte worden gebruikt.
Opmerkelijk
Soms stuit je als redactie op nieuws waarbij een wenkbrauw omhoog schiet. Die ene vreemde innovatie, een onverwacht effect van klimaatverandering of een staaltje menselijke onhandigheid. Opmerkelijk dus. In deze rubriek deelt Change Inc. de opmerkelijkste vondst van afgelopen week.
Gewicht = kosten
De zonnepanelen die nu door ruimtestations en satellieten worden gebruikt zijn al de meest efficiënte in hun soort. Sommige ruimtepanelen kunnen al 30 tot 40 procent van het zonlicht omzetten in energie. Ter vergelijking: de zonnepanelen op de meeste daken halen een rendement van ongeveer 20 procent. Hoewel zonnepanelen in de ruimte essentieel zijn, kost het veel energie om ze daar te krijgen. De panelen zijn vaak zwaar door dikke lagen beschermend materiaal. En in de ruimte betekent iedere gram extra de lucht in, extra brandstofkosten.
Regoliet smelten
Mochten we ooit een maanbasis willen bouwen, dan scheelt het een hoop transport als zonnepanelen ter plekke gefabriceerd kunnen worden. Door alleen het broodnodige van aarde mee te nemen, zoals het perovskiet, verwachten de wetenschappers dat er tot 99 procent minder gewicht vervoerd hoeft te worden.
Bovendien claimen de wetenschappers dat het regoliet met relatief simpel materieel bewerkt kan worden. Met spiegels lukten het ze om zonlicht zo te buigen dat een geconcentreerde straal in staat was om regoliet om te smelten tot maanglas.
Efficiëntie moet omhoog
De innovatie is helaas nog niet perfect. Regoliet heeft een melkachtig oppervlak, waardoor de efficiëntie van het materiaal beperkt is. De wetenschappers wisten vooralsnog een rendement te behalen van 12 procent – de helft minder van wat perovskietpanelen op aarde kunnen. Wel zijn de onderzoekers optimistisch dat dit snel kan verbeteren. Uit simulaties die ze uitgevoerd hebben blijkt dat het rendement in ieder geval nog kan verdubbelen.
