Hannah van der Korput
21 maart 2025, 07:00

Nieuwsupdate: De Vegetarische Slager in handen van Vivera en fikse boete voor Greenpeace

De Vegetarische Slager is overgenomen door Vivera. Verder in de nieuwsupdate: de prijzen voor rundvlees stijgen, Greenpeace krijgt een fikse boete, het Nationaal Reparateursregister moet het makkelijker maken om spullen te repareren en Delftse start-up gaat regenwater opvangen in Madrid.

VS pop-up store Het bedrag dat voor De Vegetarische Slager moet worden betaald, is niet bekend. | Credits: De Vegetarische Slager

De Vegetarische Slager is nu in handen van Vivera

De twee merken die bekendstaan om hun vleesvervangers gaan samen verder. De Vegetarische Slager werd in 2018 door Unilever gekocht van oprichter Jaap Korteweg. Nu, zeven jaar later, verandert het weer van eigenaar. De vleesvervangers van het merk zijn te koop in 55 landen, schrijft De Telegraaf.

Vivera-CEO Willem van Weede laat in een persbericht weten: “Door het samenvoegen van deze twee bedrijven bundelen we onze krachten tot een prachtig purpose-gedreven bedrijf met veel talentvolle en gemotiveerde mensen. Het versnellen van de eiwittransitie is belangrijker dan ooit en we kijken er naar uit om gezamenlijk nog meer mensen te inspireren om vaker voor de plantaardige optie te kiezen.”

Vivera is onderdeel van Braziliaanse JBS, een van de grootste vleesbedrijven ter wereld. Het bedrag dat voor De Vegetarische Slager moet worden betaald, is niet bekend.

Lees ook: Changemaker Boele de Jonge (Vivera): ‘Kies de weinig-moeite-veel-impact-optie’

Rundvlees wordt duurder

Van vleesvervangers door naar rundvlees. De prijzen van biefstuk en hamburgers stijgen hard, meldt BNR. Een wereldwijde schaarste aan runderen drijven de prijzen op. In Nederland ligt de prijs van slachtvee inmiddels bijna 9 procent boven het vorige record.

“Dit is een uitzonderlijk sterke stijging in korte tijd voor de doorgaans vrij stabiele rundvleesmarkt. Prijsstijgingen van meer dan 5 cent per kilo zijn zeldzaam, maar de afgelopen weken liepen de prijzen soms met wel 25 cent per week op”, zegt Matthijs Bremer, voedingsdeskundige bij Marktbureau DCA Market Intelligence. Het bureau verwacht dat de prijzen het hoogtepunt nog niet bereikt hebben.

Overheid lanceert Nationaal Reparateursregister

Gaat een koelkast kapot, dan is het nog altijd makkelijker om een nieuwe te kopen dan om het huidige apparaat te laten maken. Vorig jaar heeft de Europese Unie wetgeving aangenomen die repareren aantrekkelijker moet maken. De Nederlandse overheid doet een voorzetje en komt met een Nationaal Reparateursregister. Dat is te lezen in de Volkskrant. Daar zijn reparateurs op aangesloten die spullen weer kunnen maken. Vooralsnog zijn dat alleen elektronische apparaten. Later komen daar meer productcategorieën bij, denk aan meubels en fietsen.

Lees ook: Wankelende wereldorde is een kans voor de circulaire economie: ‘Het is een reële oplossing voor nú’

Greenpeace vreest voor fikse boete en faillissement

Greenpeace moet 660 miljoen dollar betalen aan een Amerikaans oliebedrijf. Dat heeft een jury in de Amerikaanse staat North Dakota geoordeeld, schrijft BNR.

De zaak draait om grote protesten tegen de aanleg van een pijpleiding voor olie, de Dakota Access-pijplijn. Omdat die door een indianenreservaat loopt, verzetten veel mensen zich tegen de bouw. De inheemse Amerikanen vreesden voor vervuiling van hun land. Ondanks de grootschalige protesten kwam de pijpleiding er in 2017 toch.

Het verzet krijgt nu een staartje in de vorm van een fikse geldboete. Greenpeace gaf eerder aan dat het de boete niet kan betalen en dat het faillissement zou betekenen. De milieuorganisatie heeft aangekondigd in hoger beroep te gaan.

Lees ook: Van demonstraties naar dialogen: oud-Greenpeace boegbeeld helpt nu multinationals verduurzamen

Delftse start-up gaat regenwater opvangen in Madrid

FieldFactors uit Delft gaat in de Spaanse hoofdstad aan de slag met opvang en hergebruik van regenwater. Dat schrijft vakblad H2O. Het duurzame afwateringssysteem dat FieldFactors ontwikkelde, vangt het water op en zuivert het. Dat water moet vervolgens weer terugstromen naar de Valdebebasbeek, een zijrivier van de rivier Jarama. “Het eerste doel voor Madrid is natuurherstel”, vertelt Karina Peña, CEO van FieldFactors. “Watertekort is hier een groot probleem. Het regent 500 tot 600 millimeter per jaar, maar dat zijn ook veel piekbuien. En die zorgen weer voor wateroverlast.”

Opvallend is dat het project wordt betaald door Microsoft. Het softwarebedrijf is in Madrid een van de grote waterslurpers en wil rond 2030 ‘waterpositief’ zijn. Dat wil zeggen dat het meer water teruggeeft aan de natuur dan het verbruikt.

Lees ook: Het Groningse IonIQs wil lithium terugwinnen uit afvalwater

Verder in het nieuws:

  • De vergroening van de industrie stokt, dat brengt minister Hermans in een lastig parket (Trouw)
  • Moet het kabinet de industrie steunen? Zonde van het geld, vinden deze economen (NOS)
  • David van Reybrouck: ‘Ineens is er 800 miljard voor defensie, maar voor het klimaat is er geen cent’ (Financieel Dagblad)

Minder afval, geen bomenkap: de revolutionaire vezels van Saxcell uitgelegd

Hoe werkt de techniek? Saxcell richt zich op vezel-tot-vezelrecycling en zet afgedankt katoen om in nieuwe textielvezels. Het proces bestaat uit twee stappen. In de eerste stap worden afgedankte katoenen stoffen verwerkt tot pulp. CEO Erik van der Weerd legt uit: “Om die vezels te maken hoeven we dus geen bomen te kappen zoals bij traditionele man-made cellulose fibers (MMCF, red.) zoals viscose en lyocell." Vervolgens wordt de pulp via een natspinproces verwerkt tot sterke garens, de zogenaamde Saxcell-vezels. Zo worden de vezels geschikt voor hoogwaardige textielproducten. Momenteel wordt de pulp in India verwerkt tot vezels in samenwerking met Birla Cellulose, een van de grootste producenten ter wereld. De ambitie is om deze productiefase naar Nederland te halen en hier een eigen pulpverwerkingsfabriek te bouwen. Waarom is dit belangrijk? De textielindustrie is een van de meest vervuilende sectoren ter wereld. Saxcell biedt een techniek die textiel opnieuw inzet zonder kwaliteitsverlies en tegelijk gigantische hoeveelheden water bespaart. Van der Weerd: “Wij creëren vezels die dezelfde kwaliteit hebben als virgin katoen en kunnen zo de afhankelijkheid van nieuw katoen verkleinen. En dat is nodig, want conventionele katoenproductie verbruikt tussen de 2.000 en 8.000 liter water per kilo, terwijl wij slechts 10 liter per kilo nodig hebben.” Toch is de techniek geen allesomvattende oplossing. Veel fast fashion bestaat uit een mix van synthetische vezels en coatings, wat recycling ingewikkeld maakt. Saxcell werkt daarom vooral met textielstromen waarvan de samenstelling bekend is, zoals werkkleding en hoteltextiel. Is er een markt voor? Saxcell-vezels liggen al in de winkel, bijvoorbeeld in de Ayacucho-shirts bij Bever. Maar is de markt er klaar voor? Van der Weerd erkent dat brede acceptatie nog een uitdaging is: “Iedereen was enthousiast over de eerste pilot, maar structurele adoptie door grote partijen vergt tijd.” Het grootste obstakel? Gerecyclede vezels zijn duurder dan nieuw katoen of houtpulp, waardoor bedrijven terughoudend blijven. Naast Bever werkt Saxcell aan uitbreiding naar bredere modecollecties. Maar voor echt grootschalige impact is er meer nodig dan een nichemarkt. Een belangrijke ontwikkeling is de invoering van digitale productpaspoorten, waarmee consumenten kunnen zien waar en hoe een kledingstuk is gemaakt. Van der Weerd: “De Ayacucho-shirts bij Bever hebben nu al zo’n productpaspoort, toegankelijk via een QR-code dat in het label is verwerkt.” Dit soort transparantie resulteert in het creëren van bewustwording bij de consument en kan zo bijdragen aan een grotere vraag naar duurzame mode. Wat kan Saxcell betekenen voor de textielafvalberg? Saxcell kan textiel een tweede leven geven, maar hoe groot is die impact echt? De geplande pulpverwerkingsfabriek in Enschede zal 750 ton textiel per jaar kunnen verwerken, met een groeipotentieel naar 3.000 ton. Dat is een stap vooruit, maar nog een fractie van de 215.000 ton textielafval die Nederland jaarlijks produceert. Een mogelijke doorbraak kan komen door strengere wetgeving. De Europese Unie werkt aan regels die fabrikanten verplichten om een minimumpercentage gerecycled materiaal te gebruiken. Een nieuwe EU-richtlijn wordt binnen twee jaar verwacht, en dat zou een cruciale stimulans kunnen zijn voor bedrijven om wél voor gerecycled textiel te kiezen. Ondertussen blijft de financiering van de Nederlandse fabriek onzeker. Investeerders zijn al met Saxcell in gesprek, maar Van der Weerd kan nog geen namen noemen. “Dat zou niet verstandig zijn”, zegt hij. Dat er partijen klaarstaan om in te stappen is een positief signaal, maar zonder handtekeningen is er nog geen garantie dat de fabriek in Nederland er komt. Wat is de volgende stap? Saxcell heeft een bewezen technologie en de eerste producten zijn al op de markt. De milieu-impact is duidelijk: minder waterverbruik, geen ontbossing en minder afhankelijkheid van nieuw katoen. Maar zonder stevige investeringen en strengere wetgeving blijft het onzeker of deze innovatie op grote schaal kan doorbreken. Als steun voor de technologie heeft Stichting UPV Textiel een intentieovereenkomst ondertekend met Saxcell. Dit collectief vertegenwoordigt negenhonderd producenten en importeurs, waaronder HEMA en WE Fashion, en stimuleert de inzet van gerecyclede vezels. Dat kan helpen de markt in beweging te brengen. Ondanks de financiële onzekerheid is Van der Weerd overtuigd: “Binnen vijf jaar zal deze manier van recycling vanzelfsprekend lijken en zal men zich afvragen waarom dit niet eerder is gedaan.” Lees ook: Zonder het te beseffen, verspillen bedrijven jaarlijks tonnen waardevolle grondstoffenAfval als grondstof: CSRD dwingt bedrijven tot rekenschap over hun milieu-impactVan afgedankt hout tot nieuwe meubels: deze drie bedrijven slaan de handen ineen