Redactie Change Inc. 12 december 2024, 12:00

Nieuwe fabrieken en innovatieve recyclingprocessen versterken de circulaire keten voor drankenkartons

Hoewel drankenkartonproducenten optimistisch zijn over de recyclingmogelijkheden van hun verpakkingen, moet Europa zijn verwerkingscapaciteit flink vergroten om de recycledoelstellingen voor drankenkartons te halen. Ondertussen bewijzen verschillende bedrijven nu al dat afgedankte drankenkartons nieuwe waardevolle producten kunnen opleveren.

1 Intro Dirk van Loon Recon Polymers 2 Het PolyAl-materiaal wat binnenkomt bij Recon Polymers kan het bedrijf verwerken tot belangrijke nieuwe grondstof. | Credits: Recon Polymers

Nadat het papier uit drankenkartons is gewassen, persen verwerkingsbedrijven het niet-papiergedeelte, genaamd PolyAL, in grote balen. Dit is een waardevolle grondstof voor recyclers zoals Recon Polymers. Recon Polymers is een van de tien Europese fabrieken die PolyAl op een kostenefficiënte manier verwerken, legt Dirk van Loon uit, directeur van het bedrijf. “Dat gebeurt met energiezuinige machines, zonder hoge temperaturen.”

Het papier uit de drankenkartons krijgt opnieuw waarde als grondstof voor papieren producten. Bas Gehlen, voormalig directeur van hygienepapierproducent WEPA Nederland: “De papiervezels van drankenkartons zijn van hoge kwaliteit: ze zijn lang, zacht en bevatten weinig vulstoffen.” Daardoor kunnen ze gerecycled materiaal gebruiken om producten zoals toiletpapier, tissues en verhuisdozen te maken.

Capaciteit opschroeven

Inmiddels is Gehlen directeur van de recycler Yellow Dreams, waar hij met de steun van drankenkartonproducent Tetra Pak investeert in een nieuwe PolyAl-recyclingfabriek in Ittervoort. Die fabriek zal jaarlijks 20.000 ton PolyAl kunnen verwerken. Strategisch gelegen nabij de Belgische en Duitse grens, dekt de fabriek het volledige volume uit België en Nederland, en een deel van het volume uit Duitsland. De fabriek maakt gebruik van de techniek die Recon Polymers eerder ontwikkelde.

Hoe zat het ook alweer: de recycling van drankenkartons in Nederland

Drankenkartons, zoals die voor sap of zuivel, bestaan uit verschillende materialen: gemiddeld 70 procent karton, 25 procent kunststof en 5 procent aluminium. Het papier wordt al veel gerecycled, bijvoorbeeld voor hygiënepapier. Het kunststof en aluminium, samen PolyAl genoemd, vormen een nieuwe herbruikbare grondstof die bijvoorbeeld wordt gebruikt voor transportpallets en meubels. In de tweede helft van 2023 werd 24 procent van het totale gewicht aan drankenkartons gerecycled. In 2024 wordt verwacht dat de wettelijke doelstelling van 37 procent zal worden gehaald. In 2030 moet dat percentage oplopen tot 55 procent.

Afnemers van gerecycled materiaal

In een eerder webinar van Change Inc. kwam het capaciteitsprobleem in de keten van drankenkartonrecycling ter sprake. Is dat probleem nu opgelost met de nieuwe fabriek van Yellow Dreams en die van Recon Polymers? Gedeeltelijk, denkt Gehlen. “In een circulaire keten moet de capaciteit van alle schakels omhoog”, zegt hij. “Dat geldt niet alleen voor papierverwerkers en PolyAl-recyclers, maar ook voor de afnemers van gerecycled materiaal.”

Een van die afnemers is AVK Plastics, een bedrijf dat al jaren nieuwe producten maakt van gerecycled plastic via spuitgietprocessen. “We werken met verschillende stromen recyclaat”, zegt Arno Kanters, directeur van AVK Plastics. AVK Plastics ontwikkelt zijn producten op basis van een ‘receptuur’ die verschillende materiaalstromen combineert, zodat het eindproduct de gewenste eigenschappen krijgt. “Dankzij onze samenwerking met Recon Polymers kunnen we nu kunststof transportpallets maken die voor 20 procent uit PolyAl bestaan. Inmiddels verwerkten we al 3.000 ton gerecycled PolyAl.”

Transparantie

De samenwerking tussen Recon Polymers en AVK Plastics, en straks ook Yellow Dreams, vraagt om heldere, transparante afspraken voor de lange termijn. “Daar heeft iedereen de mond vol van”, volgens van Loon. “Maar dan moet je het wel echt doen. Onze keuzes aan het begin van het proces kunnen namelijk invloed hebben op de latere schakels.” Recon Polymers deelt zelfs openlijk zijn winst-en-verliesrekening. “Zo kunnen wij meedenken over mogelijkheden om de kosten te verlagen”, zegt Kanters.

Niet blindstaren op prijs

Hoewel prijs een belangrijke factor blijft, benadrukt Kanters dat het belangrijker is om een stabiel productieproces te hebben. “Op de korte termijn konden we een goedkopere gerecyclede grondstof kiezen dan het PolyAl van Recon Polymers. Maar nu kunnen we op lange termijn blijven rekenen op dezelfde kwaliteit en hoeveelheid materiaal van hen. Dat zorgt ervoor dat onze producten marktcompetitief blijven.”

Verplicht recyclaat

Van Loon pleit voor overheidsmaatregelen die het gebruik van gerecycled materiaal belonen. Kanters waarschuwt echter dat dergelijke maatregelen niet altijd eenvoudig zijn. Het gebruik van recyclaat in kunststofrecepturen vraagt namelijk om aanpassingen in productieprocessen, die normaal gesproken zijn ingesteld op virgin materiaal. “Veel bedrijven zullen in de problemen komen als ze verplicht worden om gerecycled materiaal te verwerken in hun processen.”

Licenties

Volgens Gehlen is het belangrijk dat het aantal afnemers van gerecyclede kunststofproducten, zoals de transportpallets van AVK Plastics, groeit. “Dan komt de economie vanzelf op gang”, zegt hij. Yellow Dreams en Recon Polymers werken momenteel aan een licentiestructuur voor hun technologie. Het doel is om de techniek die PolyAl recycleerbaar maakt wereldwijd toe te passen, vooral op plekken waar veel van het materiaal beschikbaar is en dicht bij afnemers van gerecycled materiaal. Zo blijven de transportafstanden kort.

Andere producten

En dan is het zoeken naar de volgende ‘transportpallet’ om het gerecyclede materiaal in kwijt te kunnen. Want hoewel transportpallets misschien low-interest-producten lijken, zijn ze letterlijk overal. Van Loon: “We zoeken naar volumemakers die veel materiaal bevatten en vaak gebruikt worden. Idealiter kunnen we deze producten ook tracken, zodat we altijd weten waar de grondstof is. Pas dan kunnen we beginnen met inzamelen en recyclen. Dat is de kern van een circulair model.”

Deze, en nog veel meer onderwerpen passeerden de revue tijdens het webinar van Change Inc. en Tetra Pak op 3 december jl. Wil jij het hele webinar terugkijken? Bekijk dan de video hieronder:

Lees ook:

Dit artikel is gemaakt door een van onze expertredacteuren in samenwerking met onze partner Tetra Pak. Change Inc. werkt met partners die de klimaattransitie aanjagen. Zij kunnen cases presenteren waar anderen zich aan kunnen optrekken en zijn eerlijk over de uitdagingen. Niet één bedrijf is al 100 procent duurzaam, maar veel zijn onderweg. Dankzij ons partnermodel zijn onze artikelen gratis toegankelijk voor iedereen. Benieuwd naar hoe wij werken? Klik hier.

Deze Nederlandse start-up voorkomt dat er jaarlijks 30 miljard IoT-sensoren met batterij worden weggegooid

Het ziet er uit als een klein, vierkant metalen plaatje, de gepatenteerde Quartz Energy Harvester van Memsys. Uiteindelijk moet hij op puntje van je vinger passen. Het is een soort kleine dynamo of generator, die een beetje stroom opwekt als hij vervormt of gaat trillen. Dat kleine beetje stroom laad je op in een condensator of oplaadbaar batterijtje. Zet het geheel op een industriële sensor of een tracker en het zet trillende machinebewegingen om in de elektriciteit die deze apparaten nodig hebben. Kinetische energie Dat heet kinetische energie en is te vergelijken met de horloges die draaien op energie van het bewegen van je pols. Memsys heeft voor zijn harvester een eigen vibratiesensor ontwikkeld, die zichzelf oplaadt met kinetische energie en daardoor nooit zonder stroom zit. Het is de eerste zelf aangedreven vibratiesensor ter wereld. “In plaats van energie gebruiken om trillingen te meten, gebruiken wij trillingen om energie op te wekken”, zegt CEO en oprichter Thijs Blad van Memsys. Slimmer onderhoud Steeds meer machines en apparaten in de wereld hebben tegenwoordig sensoren of trackers. Voor automatisering, voor procesoptimalisatie en voorspellend onderhoud. Die sensoren zenden via het internet of things (IoT) data over de status van die machines door, zodat ze op afstand bestuurd kunnen worden, maar ook om het onderhoud slimmer en efficiënter te plannen en storingen of uitval te voorkomen. Zo werken fabrieken efficiënter en verbruiken ze minder energie. Enig nadeel: als de batterij leeg is worden de sensoren weggegooid. Dat hoeft met de Quartz Energy Harvesters en de sensoren van Memsys niet meer. Die kunnen zichzelf namelijk steeds blijven opladen. Spin-off TU Delft Het bedrijf is een spin-off van de TU Delft, waar Blad en zijn medebestuurders Hugo Romer (CCO) en Philip Seijger (COO) gestudeerd hebben. Blad deed tijdens zijn doctoraalstudie werktuigbouwkunde diverse ontdekkingen op het gebied van kinetische energie. “Dat waren uitvindingen waarvan ik potentie zag in dit soort toepassingen, zoals het vervangen van batterijen. Dat zou ook in de maatschappij een goed product kunnen zijn”, vertelt hij. Begin 2022 richtte hij Memsys op om die innovaties verder uit te werken. Inmiddels werken er tien mensen fulltime en nog acht studenten bij de start-up. In oktober won Memsys met zijn vibratiesensor de Smart Maintenance Impact Award 2024.Focus op industrie In eerste instantie richtte Memsys zich op het goederenvervoer per spoor. Het bedrijf ontwikkelde hiervoor batterijloze trackers, die de kinetische energie van de trillingen van wagons omzetten in elektriciteit. Die kunnen de huidige trackers met batterij vervangen. “Als die batterij leeg raakt, raken bedrijven na een jaar of drie hun wagon kwijt. Wij kunnen zorgen dat die batterij niet leeg raakt”, legt Romer uit. “Maar het blijft een trage markt, waarin wij niet snel genoeg impact konden maken. Daarom zijn we voor onze eerste markt gedraaid naar de industrie. Dat heeft twee redenen. De industrie is al een stuk verder met sensoren voor voorspellend onderhoud en procesoptimalisatie. De andere reden is dat er veel trillingen zijn. Van elektromotoren tot pompen en transportbanden. Dat ook nog eens vaak binnen, waar je niet met een zonnepaneeltje uitkomt.” Wegwerpcyclus doorbreken Seijger noemt nog een derde reden om voor deze markt te kiezen: de wegwerpcultuur. “Per dag gaan er 78 miljoen batterijen van de industriële IoT de prullenbak in. Dat zijn wereldwijd bijna 30 miljard batterijen per jaar. Van lithium tot kleine batterijen. Meestal met sensor en al. Ze worden weggegooid omdat je niet makkelijk bij de sensoren kunt. Het is te duur om de sensor weg te halen, op te laden en weer terug te plaatsen. Daarom vervangen ze de hele sensor en gooien ze de oude weg”, legt hij uit. “Met onze vibratiesensor willen we die wegwerpcyclus doorbreken.” Eerste mijlpaal De eigen vibratiesensor voor de industriële IoT-markt werd eind november voor het eerst met succes getest. De sensor draaide zonder batterijen op een industriële ventilator en had genoeg stroom om alle benodigde data over dat apparaat te verzenden. “Dat was een mooie mijlpaal”, zegt Romer. In maart 2025 wordt de sensor voor het eerst bij een Nederlandse klant geplaatst. Daar haakt meteen een grote sensorfabrikant aan, die deze technologie in wil bouwen in honderdduizenden sensoren. Voor die apparaten levert Memsys de batterijmodule. Om maximaal impact te maken wil de start-up deze technologie niet voor zichzelf houden, maar juist samenwerken met ontwikkelaars van draadloze sensoren en andere elektronica. Prijs gewonnen Begin oktober won Memsys met zijn batterijloze sensoren tijdens het World Class Maintenance-jaarevent de Smart Maintenance Impact Award 2024. “Dat onderschrijft ons verhaal dat je met slimmer meten en slim plannen van onderhoud je veel meer efficiëntie kunt behalen uit dezelfde fabriek en dezelfde hoeveelheid mensen. Als je dat ook nog op een manier kunt faciliteren dat je niet afhankelijk bent van het continu weggooien van miljoenen batterijen; daar hadden ze wel oren naar”, vertelt Blad. Lees ook: Hoe verduurzamen we de industrie? ‘De hele, complexe puzzel moet in elkaar vallen’'Onderhoudskosten industrie fors omlaag door data-analyse'Gaan deze sensoren biobased bouwen een boost geven?Hoe tomaten worden geteeld met data