Teun Schröder
09 juli 2025, 14:00

Shampoo, verf en plastics maken zonder aardolie? Deze ondernemers zien kans voor groene methanol uit afval

De bouwstenen van de chemische industrie voor allerhande producten komen veelal uit fossiele bronnen. Die grondstoffen zijn eindig en brengen bovendien milieuvervuiling met zich mee. Een technologie die zich aan de andere kant van de wereld al heeft bewezen, kan straks ook de Nederlandse chemiesector vergroenen. ‘Als de grote jongens het niet oppakken, doen we het zelf wel.’

Plastic korrels in potten Met de techniek van Blue Circle Olefins kunnen plastic korrels gemaakt worden die van dezelfde kwaliteit zijn als virgin plastic korrels. | Credits: Getty Images

‘De chemiesector is als een boom waarbij alle blaadjes verschillende producten voorstellen die de industrie produceert, zoals shampoos, verf en plastics’, begint Ralph Koekkoek, directeur en oprichter van Blue Circle Olefins. ‘De gemene deler tussen die blaadjes is dat ze nagenoeg allemaal van olie worden gemaakt. Nu kun je proberen om al de individuele blaadjes in die boom te verduurzamen. Maar als de grondstof die je erin stopt niet olie, maar hernieuwbaar is, dan wordt die hele boom vanzelf ook groen.’

Klimaatwinst boeken met bestaande technieken

Die grondstoffen waar Koekkoek op doelt zijn olefinen, zoals ethyleen en propyleen. Deze worden in de regel gewonnen uit olie en zijn de meest gebruikte bouwstenen in de koolstofchemie. Maar Koekkoek, die begon als chemicus bij DSM, wil met zijn bedrijf Blue Circle Olefins deze bouwstenen niet winnen uit olie, maar uit methanol – methanol-to-olefins heet dat proces. ‘Methanol wordt nu vooral gezien als brandstof voor de scheepvaart of voor de productie van duurzame vliegtuigbrandstof’, zegt Koekkoek. ‘Als chemicus dacht ik: eigenlijk wil je die methanol helemaal niet verbranden. Veel beter is het om ze in de koolstofketen te houden.’

Het gebruik van methanol als bouwsteen voor de chemie is allang een bewezen technologie in China, legt Koekkoek uit. ‘China had al tien, twintig jaar geleden door dat het weinig olie bezat. Zij hebben toen besloten om kolen te vergassen tot methanol en hebben daar inmiddels hun chemische industrie op gebouwd.’

‘De chemiesector is als een boom waarbij alle blaadjes verschillende producten voorstellen die de industrie produceert.'

‘De chemiesector is als een boom waarbij alle blaadjes verschillende producten voorstellen die de industrie produceert.’

Methanol winnen uit reststromen

Koekkoek wachtte een aantal jaren in de verwachting dat chemiereuzen zoals Shell, Sabic en Dow deze techniek in Nederland zouden oppakken. Maar dat gebeurde niet. Dus besloten hij en zijn compagnon en oud-DSM-collega Reinier Grimbergen de techniek naar Nederland te halen. Nu willen ze een methanol-to-olefin fabriek bouwen in Nederland. ‘Als de grote jongens het niet oppakken, doen we het zelf wel. En als we snel impact willen maken, moeten we eerst kijken naar bestaande en bewezen technologieën.’

De benodigde methanol wil Blue Circle grotendeels importeren uit het buitenland. Methanol kan gemaakt worden van reststromen, bijvoorbeeld door lastig recyclebaar plastic te vergassen of door biovergisting van organisch materiaal. Het is zelfs mogelijk om CO2 af te vangen en in combinatie met (groene) waterstof om te zetten in methanol, al moet deze techniek zich op grote schaal nog bewijzen.

Naast import sloot het bedrijf recent ook een overeenkomst met afvalverwerker Renewi. De twee bedrijven bestuderen de mogelijkheid om op Moerdijk een fabriek te openen waar plastic afval vergast wordt tot methanol. Koekkoek: ‘Alles wat nu naar afvalverbranding gaat, zou je in kunnen zetten voor de productie van methanol.’

Toekomstige klanten staan gereed

De fabriek van Blue Circle moet uiteindelijk jaarlijks 200.000 ton olefinen produceren. ‘Zo besparen we 800.000 ton CO2 in vergelijking met olefinen op basis van aardolie.’ Inmiddels is het Koekkoek ook gelukt om via een coalition of the willing afspraken te maken met grote fabrikanten die de olefinen van Blue Circle gaan gebruiken.

Wie deze toekomstige klanten zijn, kan Koekkoek nog niet zeggen, al laat hij wel weten dat ze bereid zijn een premie te betalen voor de nieuwe grondstof. ‘Deze fabrikanten hebben natuurlijk ook eigen doelstellingen binnen de circulaire economie. Daar kunnen onze grondstoffen bij helpen. En omdat de kwaliteit en chemische samenstelling van onze olefinen gelijk zijn aan virgin grondstoffen, kunnen ze onze olefinen direct bijmengen in hun bestaande processen.’

Chemische industrie in Nederland behouden

Maar zover is het voorlopig nog niet. Blue Circle heeft recent een haalbaarheidsstudie afgerond en wil deze zomer een vergunning aanvragen en extra financiering ophalen. Vervolgens maakt het bedrijf de keus of de fabriek in het Limburgse Chemelot of in het Rotterdamse havengebied komt. ‘In 2027 willen we met de bouw beginnen. Drie jaar later verwachten we dan onze eerste productie te draaien.’

Koekkoek is zich bewust van de precaire positie waarin de Nederlandse industrie zich bevindt. Hoge energieprijzen, strenge klimaatmaatregelen en concurrentie uit het buitenland maken dat de chemische industrie moeite heeft het hoofd boven water te houden. ‘De brandbrieven van industriële partijen volgen elkaar in hoog tempo op de laatste maanden. Chemiebedrijven kondigen de sluiting aan van krakers of plaatsen faciliteiten onder review. Als we de chemische industrie in Nederland willen behouden moeten we chemische bedrijven een duurzaam alternatief voor olie bieden.’

Lees ook:

Changemaker Jessica den Outer (Rechten van de Natuur): ‘Een 200 jaar oude boom heeft net zoveel bestaansrecht als wij'

Hoe zet jij je in voor een duurzamer Nederland?‘Via het concept ‘Rechten van de Natuur’, een juridische vorm van natuurbescherming. Het idee daarvan is dat natuur niet alleen iets is dat we moeten beschermen, maar iets is dat zelf rechten heeft. Dat verandert fundamenteel hoe we als samenleving met die natuur omgaan. Al sinds mijn studententijd ben ik betrokken bij Harmony with Nature, een programma van de Verenigde Naties, dat wereldwijd bezig is met Rechten van de Natuur. Wat mij zo inspireerde zijn de verhalen achter de burgerbewegingen die hun stemmen bundelden en ervoor zorgden dat de wet veranderde. Ik schreef er het boek Rechten voor de Natuur over, dat in 2023 verscheen. In het verlengde daarvan heb ik vorig jaar Stichting Rechten van de Natuur opgericht.Wat ik dagelijks doe, verschilt enorm. Soms spreek ik in Den Haag met politici, een andere dag zit ik bij een gemeente om te bespreken wat lokaal mogelijk is. Of ik ben met jongeren in het bos in gesprek. We zijn inmiddels met een dagelijks team, ondersteund door een bestuur en een onafhankelijke commissie van experts.’Waarom is een juridische grondlegging voor de natuur zo belangrijk?‘Ik heb milieurecht gestudeerd en merkte toen al: ons rechtssysteem is gestoeld op een oud wereldbeeld. Namelijk dat we het milieu moeten beschermen omwille van de mens. De mens wordt gezien als heerser over de natuur, en de natuur is iets dat we kunnen uitputten voor ons eigen gewin. Rechten van de Natuur heeft een ander vertrekpunt. Niet alleen de mens heeft daarin bestaansrecht, maar het hele ecosysteem. Een tweehonderd jaar oude boom heeft wat mij betreft net zoveel bestaansrecht als wij, en dat zou verankerd moeten zijn in de wet.’Wat is een concreet voorbeeld van Rechten van de Natuur?‘Een concreet voorbeeld is de Whanganui-rivier in Nieuw-Zeeland. Sinds 2017 heeft deze rivier rechtspersoonlijkheid, net als een bedrijf dat kan hebben. Dat betekent dat de rivier het recht heeft om te bestaan en te floreren. Er zijn mensen aangewezen als haar wettelijke vertegenwoordigers, in dit geval Maori-leiders en Nieuw-Zeelandse overheidsvertegenwoordigers samen. Zij treden op als ‘voogden’ van de rivier en moeten bij alle besluitvorming betrokken worden. Wat bijzonder is: hoewel de rivier dus sinds 2017 rechtspersoonlijkheid heeft, zijn er sindsdien geen rechtszaken gevoerd over bijvoorbeeld watervervuiling door bedrijven. En dat is juist de kracht. De voogden zorgen ervoor dat de rivier al in een vroeg stadium betrokken wordt bij besluitvorming, waardoor conflicten vaak worden voorkomen. Het gaat hier om een paradigmaverschuiving: de rivier is een van de belangrijkste stakeholders en haar gezondheid en welzijn is het uitgangspunt van alle menselijke beslissingen.’Hoe is de Nederlandse natuur er volgens jou aan toe?‘Slecht. En dat zeg niet alleen ik, dat zegt ook de wetenschap. Toen ik onderzoek ging doen voor mijn boek, ben ik heel erg geschrokken van de staat van de Nederlandse natuur. Ik denk niet dat mensen beseffen hoe slecht het gaat. We bungelen onderaan de lijstjes als het gaat om waterkwaliteit en het verlies biodiversiteit. We hebben in Nederland wel veel wetten en regels die de natuur moeten beschermen, maar toch gaat de natuur hier keihard achteruit. Rechten van de Natuur kunnen uitdagen op een dieper niveau, namelijk ons wereldbeeld en hoe wij ons als mens opstellen. Meer technische wetten en regels gaan namelijk het tij niet keren.’Op het gebied van Rechten van de Natuur ben jij de kartrekker in Nederland. Hoe gaat je dat af?‘Ik zet me er graag voor in want ik vind het een heel belangrijk onderwerp. In Nederland hebben we óók bijzondere natuur en het is hard nodig om die te beschermen. Maar ik vind het wel uitdagend, want ik stuit ook op weerstand. Ik probeer daarbij hoop te putten uit het gedachtegoed van Christopher Stone, de professor die in de jaren zeventig de grondlegging schreef voor het concept van Rechten van de Natuur. Hij zei: elke keer als iets of iemand nieuwe rechten krijgt, dan ontstaat er weerstand. Bij vrouwenrechten was dat ook zo. Toen hingen er ook posters in steden waarop stond dat vrouwen geen rechten zouden moeten hebben. Daar zijn we inmiddels grotendeels voorbij, dus daar krijg ik hoop van.’Hoe uit de weerstand tegen jou zich vooral?‘Een deel is inhoudelijk, dan hebben mensen bijvoorbeeld juridische vragen. Dat vind ik logisch. Maar een deel is ook kritiek op mijn persoon. Die had ik eigenlijk niet helemaal verwacht. Dan krijg ik bijvoorbeeld vervelende opmerkingen over m’n uiterlijk of achtergrond. Dat is vervelend.’Hoe ga je met zulke weerstand om?‘Dat is altijd een uitdaging. Maar het gaat nu wel beter dan eerst. Van Li An Phoa (filosofe die zich inzet voor drinkbare rivieren, red.) heb ik geleerd: het gaat niet om jou. Het gaat om het verhaal dat je vertelt. Ik probeer mezelf dat nu te vertellen als ik persoonlijke kritiek krijg, en daardoor kan ik het wat beter van me af laten glijden. En ik laat ook meer ruimte voor negatieve emoties. Er zijn dagen dat ik het nieuws lees en heel verdrietig, boos of gefrustreerd raak door de achteruitgang van de Nederlandse natuur. En er zijn ook dagen dat ik me heel rot voel over een opmerking die iemand over me gemaakt heeft. Dat laat ik gewoon toe. Maar de volgende dag ga ik met des te meer strijdlust verder.’Wat is jouw gouden tip aan duurzame ondernemers of initiators?‘In 2017 hoorde ik voor het eerst over Rechten van de Natuur. Ik was toen student en wilde daarover mijn scriptie schrijven. Ik heb toen heel brutaal de Verenigde Naties gemaild: ik wil jullie graag helpen op dit gebied, kunnen jullie mij ook helpen met mijn scriptie? Dat heeft mij op deze weg geholpen. Mijn gouden tip aan iedereen die iets nieuws wil opzetten is dan ook: stel je open en durf mensen te benaderen. Vraag om hulp en doe het samen.’ Volgens Jessica den Outer hoef je geen jurist, beleidsmaker of politicus te zijn om iets met Rechten van de Natuur te doen. Daarom heeft haar stichting de Wegwijzer: Waar een Wet is, is een Weg ontwikkeld. Dit is een gratis handleiding die iedere burger in vijf stappen voorbereidt op het inspreken bij gemeentes, provincies of waterschappen. Volgens Den Outer is het een heldere handleiding voor elke natuurliefhebber die voor de bomen, de rivier of het land wil kunnen opkomen.Lees ook:Changemaker Guido Mensink (Gedachtegoed): 'Met duurzaam vastgoed voel je grote verantwoordelijkheid om een plek beter achter te laten' Changemaker Rosalinde Klein Woolthuis (Damen Shipyards): ‘In de scheepvaart bestaat niet één oplossing Changemaker Birgit Dekkers (Rival Foods): ‘Retailers pakken relatief hoge marge op vleesvervangers’