Wilke Wittebrood
23 juni 2025, 12:00

Deze Nederlandse startup brouwt geen bier, maar een diervrije bloedverdunner

Antistollingsmiddel heparine, de meest gebruikte bloedverdunner ter wereld, wordt gewonnen uit varkensdarmen. Dat is inefficiënt, onveilig en absoluut niet duurzaam, vinden Aisling Foley en Ilaria Poledri. Ze wonnen de NL Startup Competition met hun diervrije alternatief.

Tijdens startupevent Upstream pitchten Aisling Foley (links) en Ilaria Poledri zich met ExCulture naar de winst Tijdens startupevent Upstream pitchten Aisling Foley (links) en Ilaria Poledri zich met ExCulture naar de winst. | Credits: ExCulture

Na Rotterdam mogen Aisling Foley en Ilaria Poledri, de oprichters van biotech-startup ExCulture, hun geluk in Saoedi-Arabië gaan beproeven. Als winnaars van de NL Startup Competition 2025 ontvingen ze tijdens startupfestival Upstream, vorige maand in Rotterdam, naast 10.000 euro ook tickets voor het internationale bootcamp van de Entrepreneurship World Cup met 250 andere startups, komende augustus.

De top 100 mag in november opnieuw naar Riyad om te strijden voor 1 miljoen dollar. Het is de eerste keer dat de founders hun innovatie op het wereldpodium presenteren en het Midden-Oosten is voor ExCulture meteen een bijzonder interessante markt.

De startup werkt namelijk aan een diervrij alternatief voor het antistollingsmiddel heparine, de meest gebruikte bloedverdunner ter wereld.

Niet veel mensen weten dat heparine wordt gewonnen uit varkensdarmen, vertelt Aisling Foley, ceo van ExCulture. ‘Veel mensen in het Midden-Oosten nuttigen om religieuze of culturele redenen geen varkensproducten, al maken sommige religieuze groepen wel een uitzondering voor het toedienen van heparine in kritieke situaties. Maar een diervrij geneesmiddel zou natuurlijk een veel beter alternatief zijn.’

Het lab uit, de wereld in

De Ierse Foley en Italiaanse Ilaria Poledri leren elkaar in 2021 kennen tijdens hun masters aan de Universiteit Leiden, respectievelijk Chemie, en Moleculaire Genetica en Biotechnologie.

Als onderdeel van hun opleiding volgen ze dezelfde specialisatie, Science-Based Business. Want een carrière als onderzoeker, tussen de vier muren van een academisch laboratorium: dat is niet direct wat ze na hun afstuderen voor ogen hebben. Onderzoek is mooi, maar uiteindelijk gaat het erom die oplossingen naar buiten te brengen, de wereld in.

‘Tijdens mijn studie heb ik deelgenomen aan een aantal onderzoeksprojecten in Ierland en de Verenigde Staten’, vertelt Foley. ‘Daar zag ik hoe je technologie uit het lab kunt halen en bezocht ik de afdelingen die zich bezighouden met licenties en ondernemerschap. Ik kreeg steeds meer gevoel bij wat het betekent om een bedrijf op te zetten en op te schalen, gebaseerd op eigen research.’

Tastbaar ondernemerschap

Bij Poledri, cso van ExCulture, komt dat inzicht tijdens haar master. Ze komt in contact met de PLNT-community, de startup-incubator van de Universiteit Leiden. ‘Dat maakte het ondernemerschap heel tastbaar’, zegt ze. ‘Ik was onder de indruk van de coole ideeën en de manier waarop die werden verwezenlijkt. En toen kwam het telefoontje van Aisling, die bezig was ExCulture te starten. Of ik haar partner wilde worden.’

Ze zegt meteen ja. Althans, als ze eenmaal doorheeft dat het verzoek aan haar gericht is. Foley: ‘Het was sowieso een heel gedoe om de afspraak te maken, want Ilaria had covid. We zouden uit eten gaan, uiteindelijk werd het een videocall.’ Poledri: ‘Ze zei dat ze een cofounder zocht. Ik dacht eerst dat ze wilde weten of ik nog iemand wist.’

Als het brouwen van bier

ExCulture produceert heparine door middel van microbiële fermentatie: een natuurlijk proces waarbij micro-organismen, zoals bacteriën, gisten of schimmels, een voedingsmiddel of ander substraat omzetten in andere stoffen. Dat gebeurt in een reactor waarin een bruine vloeistof staat te borrelen.

Het gaat om een oplossing met honderden verschillende micro-organismen, die onder de juiste omstandigheden en in aanwezigheid van de juiste voedingsstoffen op symbiotische wijze samenwerken en in staat zijn om bepaalde suikers of polysachariden te produceren – waaronder de heparine-achtige verbindingen waarin ExCulture geïnteresseerd is.

Het proces lijkt op het proces dat gebruikt wordt voor het zuiveren van afvalwater. ‘En op het brouwen van bier’, zegt Foley. ‘Alleen gebruiken wij geen gist, maar micro-organismen.’ Een tweede overeenkomst: ‘Bier wordt op grote schaal gebrouwen, deze technologie heeft die potentie ook.’

Lees ook: Opmerkelijk: bier brouwen met rioolwater

Voortbouwen op dertig jaar onderzoek

Een stap terug in de tijd, want Foley en Poledri bouwen voort op dertig jaar onderzoek van de TU Delft. Het fundament wordt gelegd door Mark van Loosdrecht en Yuemei Lin, hoogleraren milieubiotechnologie en waterzuivering aan de universiteit, die de lopende octrooiaanvraag voor de ontwikkeling van heparine met micro-organismen publiceren.

Masterstudent Winnifred Noorlander werkt aan een bioproces voor de productie van een ontstekingsremmer gebaseerd op deze technologie. Het middel is bedoeld voor de behandeling van sepsis, een ernstige ontstekingsreactie van het lichaam. Maar als gevolg van een zware hersenschudding moet ze het project in 2020 verlaten.

De TU Delft moet dus op zoek naar nieuwe founders. Foley volgt Delft Enterprises, de participatiemaatschappij van de universiteit, op Linkedin en ziet de oproep. ‘Ik ben zelf een familielid verloren aan sepsis’, zegt ze. ‘Dit motiveerde me ook persoonlijk.’ Ze dopen het bedrijf ExCulture.

‘Kerkhof van de biotechnologie’

Foley en Ilaria besluiten bij de herstart in januari 2022 op Noorlanders werk voort te bouwen, maar komen binnen een jaar tot de conclusie dat het een doodlopende weg is. ‘Dat komt omdat sepsis een zeer patiënt-specifieke aandoening is’, legt Foley uit. ‘Er zijn veel mensen die hebben geprobeerd om een universele behandeling te ontwikkelen, maar de meest recente is slechts een jaar op de markt geweest, omdat de methode niet beter werkte dan de standaardbehandelingen.’

Eén van de experts die ze voor hun onderzoek spraken noemde sepsis zelfs het ‘kerkhof van de biotechnologie’. Foley: ‘Al met al niet de beste businesscase voor een startup.’

Diervrije heparine, dat een vergelijkbaar productieproces heeft, is dat volgens de founders wel. ‘Toen we ons daarin gingen verdiepen zijn we in een konijnenhol beland’, vertelt Foley. ‘Voor één kilo van het actieve farmaceutische bestanddeel in heparine zijn zo’n tweeduizend varkens nodig. En jaarlijks zijn er ongeveer een miljard varkens nodig om aan de wereldwijde vraag te voldoen. We hadden geen idee.’

Lees ook: Nieuw-Zeelandse varkens moeten wijngaarden van champagneboeren onderhouden

Kwetsbare toeleveringsketen

De markt voor heparine groeit naar verwachting tot ongeveer 13 miljard dollar in 2032, maar de aanvoer staat onder druk. Poledri: ‘Varkensdarmen zijn een bijproduct van de varkensslacht, maar het is de vraag of dat in de toekomst zo blijft.’ Ze sluit niet uit dat de bio-industrie, zeker met oog op de dalende vleesconsumptie in Europa, in de toekomst varkens specifiek voor de heparineproductie gaat fokken.

Wat meespeelt is dat het middel al sinds 2017 op de lijst van medicijntekorten van de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) staat. De toeleveringsketen is kwetsbaar voor virussen als de Afrikaanse varkenspest, vertelt Poledri. ‘Tijdens de varkensgriep-epidemie kon het aanbod de vraag niet meer bijbenen. Ook mensen zijn besmet geraakt door verontreinigingen in dierlijke heparine, en daar zelfs aan overleden.’

Europa en de VS zijn op hun beurt kwetsbaar omdat China verantwoordelijk is voor 60 tot 80 procent van de wereldwijde heparineproductie. Foley: ‘We willen ook de geopolitieke afhankelijkheid verminderen.’

Proof of principle

Momenteel verdelen Foley en Poledri hun tijd tussen Leiden, waar ExCulture kantoor houdt, en Delft, waar het laboratorium zit. In Planet B.io, onderdeel van de Biotech Campus in Delft, werken ze in een team van vijf medewerkers aan de ‘proof of principle’ van hun technologie.

Daarvoor haalde de startup al meermaals financiering op. In mei 2023 wonnen Foley en Poledri de Philips Innovation Award, goed voor een geldbedrag van 50.000 euro. Eind dat jaar ontvingen ze 350.000 euro aan funding van UNIIQ en Delft Enterprises. In de zomer van 2024 volgde een ronde met Capricorn Partners en TTT Medtech, voor een bedrag dat niet bekend is gemaakt. En dan is er nog het prijzengeld van de verschillende andere awards die de startup in het driejarig bestaan gewonnen heeft, waarvan de NL Startup Competition de meest recente is.

Testen bij mensen

De founders treffen voorbereidingen voor productie op pilotschaal: in een tank van 50 tot 100 liter, waar de huidige reactor een capaciteit van drie liter heeft. Ze werken toe naar het eerste stadium (fase 1) van klinisch onderzoek, waarin nieuwe behandeling of medicijnen voor het eerst worden getest bij mensen. Foley: ‘Ons doel is om uiterlijk na fase 2 van de klinische trials uit te stappen. Ofwel door de technologie te verkopen, ofwel door deze in licentie te geven.’

Stip op de horizon: hun diervrije heparine-alternatief bij zo veel mogelijk mensen krijgen. ‘In wetenschappelijke literatuur zijn we gestuit op gevallen waarbij artsen de afweging moeten maken of patiënten er ernstig genoeg aan toe zijn, om het kleine beetje heparine dat er nog is toegediend te krijgen’, vertelt Foley. ‘In ziekenhuizen in westerse landen, nota bene.’

Ze vond het schokkend. ‘Wij willen dat artsen zichzelf die vraag nooit meer hoeven te stellen.’

Dit artikel verscheen oorspronkelijk bij MT/Sprout.

Lees ook:

Kan kernfusie snel genoeg een oplossing bieden voor stijgende energievraag én klimaatdoelen? Dit moet je weten

Berichten over startups en overheden die honderden miljoenen en zelfs miljarden steken in kernfusie, vliegen je om de oren. Zo haalde de Duitse startup Proxima Fusion deze maand 130 miljoen euro op bij private investeerders en kondigde de Britse overheid aan de komende vijf jaar omgerekend bijna 3 miljard euro te reserveren voor een eigen kernfusieproject. Maar komt kernfusie als duurzame energiebron daarmee echt sneller in zicht?Kernfusie wordt vaak genoemd als de heilige graal van duurzame energieopwekking. De bekende grap daarbij is dat er om de paar jaar dezelfde aankondiging wordt gedaan: over 20 jaar kan kernfusie echt gaan bijdragen aan de energievoorziening. Dat is ook nu de consensus, al zijn er vooral in de VS startups die met de nodige bravoure claimen dat commercieel schaalbare kernfusie binnen een paar jaar realiteit zal zijn.Dat de race om kernfusie weer veel aandacht trekt, heeft alles te maken met de dubbele uitdaging waar de wereld voor staat: het opvangen van de sterke stijging van de vraag naar elektriciteit in de komende decennia, in combinatie met het behalen van klimaatdoelen die een snelle afbouw van het gebruik van fossiele brandstoffen vereisen.De vraag is daarbij vooral of een nieuwe investeringsgolf tot doorbraken leidt, waarbij kernfusie snel genoeg kan opschalen om binnen enkele decennia een rol van betekenis te spelen in het energiesysteem.Dit moet je weten over de stand van zaken rond kernfusie. #1 Wat is kernfusie en waarom is het zo complex? Kernfusie vindt in de zon plaats doordat de kernen van waterstofatomen worden samengevoegd tot heliumatomen. Daarbij komen enorme hoeveelheden energie vrij. De nabootsing van dit proces in laboratoria op aarde vergt extreme verhitting (tot 100 miljoen graden Celsius), waarbij een plasma ontstaat dat lang genoeg bedwang gehouden moet worden om kernfusie tot stand te brengen en de vrijkomende energie nuttig te gebruiken.Het grote voordeel van kernfusie is dat er, in tegenstelling tot het proces van kernsplitsing, geen langdurig radioactief afval als restproduct overblijft. Ook is kernfusie in principe een methode om energie te produceren waarbij geen broeikasgassen worden uitgestoten. Al kan de bouw van apparatuur en productiefaciliteiten voor kernfusie (net als bij klassieke kerncentrales) wel gepaard gaan met de uitstoot van broeikasgassen.De grote uitdaging is om ervoor te zorgen dat de totale ingebrachte energie die nodig is om kernfusie tot stand te brengen, kleiner is dan de energie die vrijkomt. Vervolgens moet een dergelijk proces op een economisch concurrerende manier opgeschaald kunnen worden. #2 Welke technologieën worden ingezet voor kernfusie? Technologieën die worden gebruikt om kernfusie tot stand te brengen, verschillen in hoofdlijnen van elkaar door de manier waarop het superhete plasma in bedwang wordt gehouden.Twee hoofdstromingen binnen de kernfusie zijn zogenoemde ‘magnetische opsluiting’ en ‘inertiële opsluiting'. In het eerste geval worden zeer sterke magneetvelden gecreëerd om het plasma te kanaliseren en in het tweede geval wordt een minibolletje (pellet) dat de waterstofisotopen deuterium en tritium bevat, in zeer korte tijd met lasertechnologie verhit om een plasma te creëren dat direct tot kernfusie leidt.Technieken die met magnetische opsluiting werken, kennen diverse varianten. De bekendste daarvan zijn:- Pinch: hierbij worden magnetische velden gegenereerd door elektrische golven door het plasma zelf te sturen.- Stellarators: met behulp van zeer krachtige magnetische velden wordt het plasma in de vorm van een soort donut onder controle gehouden.- Tokamaks: deze aanpak combineert de pinch-technologie met stellerators, dus een combinatie van magneten en stroom die in het plasma wordt gegenereerd. Opnieuw leidt dit tot een donutachtige structuur om het plasma in bedwang te houden. #3 Waar gaat het geld van private investeerders naartoe? [caption id="attachment_160180" align="aligncenter" width="900"] Techondernemer Sam Altman is mede-investeerder in kernfusie-startup Helion. Foto: Getty Images.[/caption]Vanuit de privésector wordt er flink ingezet op kernfusie als doorbraaktechnologie. Eerder deze maand werd bijvoorbeeld bekend dat de Duitse startup Proxima Fusion in een nieuwe financieringsronde 130 miljoen euro heeft opgehaald bij investeerders voor de bouw van een stellaratorfaciliteit.In totaal is er volgens een rapport van de brancheorganisatie Fusion Industry Association de afgelopen jaren voor 7,1 miljard dollar aan financiering opgehaald door 45 bedrijven die zich met kernfusie bezig houden. De internationale financieringsdatabase Dealroom komt op een vergelijkbaar bedrag van bijna 7 miljard dollar op basis van geldrondes waaraan durfinvesteerders meededen.De gegevens van Dealroom laten ook zien dat het gros van de investeringen is gegaan naar startups die zich bezig houden met oplossingen op basis van magnetische opsluiting. Daar is zo’n 5,3 miljard dollar naartoe gevloeid. Technologie op basis van inertiële opsluiting komt op de tweede plaats met 1,3 miljard dollar aan private financiering.Enkele van de best gekapitaliseerde spelers worden ondersteund door Amerikaanse Big Tech-bedrijven en soms ook de multimiljardairs achter die bedrijven. Dan gaat het bijvoorbeeld om startup Commonwealth Fusion Systems, waarin onder meer Microsoft, Google en Khosla Ventures hebben geïnvesteerd. Afgelopen mei haalde deze spinoff van de Amerikaanse Universiteit MIT naar verluidt nog voor ruim 1 miljard dollar aan financiering op.Een grote speler is ook TAE Technologies, een partij die in totaal al 1,2 miljard dollar aan financiering ophaalde, onder meer bij Google, durfinvesteerder Venrock en oliebedrijf Chevron. Verder is Helion Energy een opvallende partij, mede vanwege een financieringsronde van 425 miljoen dollar eerder dit jaar met steun van topman Sam Altman van OpenAI. #4 Wat doen overheden met kernfusie? [caption id="attachment_160182" align="aligncenter" width="900"] Voorzitter Ursula von der Leyen van de Europese Commissie bezoekt een Duits onderzoeksinstituut voor kernfusie. Foto: Getty Images[/caption]Er gaat aardig wat privaat kapitaal naar kernfusieprojecten, maar overheden zitten evenmin stil. Deze maand werd bijvoorbeeld bekend dat de Britse overheid een bedrag van omgerekend bijna 3 miljard euro reserveert om oude kolencentra om te bouwen voor kernfusieprojecten.Het grootste publieke project voor kernfusie is ITER, een samenwerkingsverband van de Europese Unie, Japan, Zuid-Korea, de Verenigde Staten, China, India en Rusland. Een proefopstelling wordt momenteel gebouwd op een terrein van 180 hectare in Zuid-Frankrijk. De EU heeft hiervoor in de periode tussen 2021 en 2027 een bedrag van 5,6 miljard euro gereserveerd en levert hiermee tot nog toe bijna de helft van de totale investering van ruim 10 miljard euro.Als je kijkt naar investeringsbedragen die vanuit overheden beschikbaar worden gesteld, gaat het dus om vele miljarden. Het kan hiermee ook zo uitpakken dat grote doorbraken van kernfusie niet vanuit private startups, maar vanuit de publieke sector komen. #5 Is kernfusie een oplossing voor de stijgende energievraag én het behalen van klimaatdoelen? In 2022 ontstond er grote opwinding, toen het Amerikaanse Lawrence Livermore National Laboratory in Californië meldde dat er bij een proef die gebruik maakte van inertiële opsluiting, gedurende een fractie van een seconde meer energie was opgewekt met kernfusie, vergeleken met de ingezette energie van laserstralen.Daar moet meteen bij gezegd worden dat de netto opgewekte energie net genoeg was om bijvoorbeeld één bad te verwarmen. Bovendien hadden de gebruikte lasers een gigantische hoeveelheid energie nodig om dat resultaat tot stand te brengen. Anders gezegd: de kloof tussen het lab en een commercieel rendabele kernfusiefabriek werd met het wetenschappelijke succes niet overbrugd.Private spelers zoals Helion claimen intussen op een termijn van enkele jaren commerciële kernfusie te kunnen realiseren. Techondernemer en AI-goeroe Sam Altman is daar vrij stellig over en aangezien hij de man is achter de doorbraak van ChatGPT, krijgen zijn uitspraken steevast flink wat aandacht.Diverse onafhankelijke wetenschappers menen dat het tijdspad voor een technologische doorbraak én commerciële opschaling naar een grotere productie nog steeds op zo’n twintig tot vijfentwintig jaar voor ons ligt. Dit bleek afgelopen jaar bijvoorbeeld ook uit een rapport van een aantal Duitse wetenschappelijke instituten.Gelet op dit verwachte tijdspad concluderen wetenschappers dan ook dat, zelfs in een scenario met grote technologische doorbraken, het opschalen van kernfusie de komende twee decennia simpelweg te traag gaat om beslissende invloed te kunnen uitoefenen op de mondiale energievoorziening.Kernfusie wordt daarmee naar verwachting niet de aanjager van de benodigde snelle afbouw van het gebruik van fossiele energie. En dat is wel essentieel om tot een significante daling van de uitstoot van broeikasgassen te komen. In optimistische scenario’s zou kernfusie in de tweede helft van deze eeuw wel een serieuze rol kunnen gaan spelen bij de mondiale energievoorziening. Lees ook:Amerikaanse kolencentrale moet ’s werelds grootste kernfusiereactor worden Doorbraak kernfusie: kleine reactor met uniek ontwerp bereikt 37 miljoen graden Dit bedrijf bouwt een mini-kernfusiereactor die nog dit decennium moet werken