André Oerlemans
03 april 2025, 10:00

Deze uitvinding kan zeer zorgwekkend PFAS eenvoudig en goedkoop uit het water filteren

Met een stofzuigerzak vol bewerkte houtsnippers het beruchte PFAS uit water filteren. De uitvinding van Guido Brugman lijkt het ei van Columbus om de schadelijke stof op een simpele en goedkoper manier uit het water te halen. “Ik zie mezelf als een Willie Wortel.”

20250321 110013 Guido Brugman bedacht met zijn start-up Hydrogenium een eenvoudige bio-filter om PFAS uit het water te halen. | Credits: André Oerlemans

Brugman woont al heel zijn leven in Dordrecht, dus onder de rook van PFAS-uitstoter Dupont, later veranderd in Chemours. Dat chemiebedrijf kwam via reportages in het AD en daarna van tv-programma Zembla landelijk in het nieuws omdat het al decennia lang de omgeving vervuilt met de chemische stof, die gevaarlijk is voor mens en milieu. “Al die negatieve verhalen die ik hierover las hebben een hele grote rol gespeeld in mijn onderzoek”, zegt hij.

Eerste prototype

Op tafel ligt een groene, geo-textiele zak met houtsnippers. Voor Brugman (30) was dit het eerste prototype van zijn vinding: een bio-filter om PFAS uit oppervlaktewater en industriële lozingen te filteren. “Ik ben fan van simpele techniek. Als de basis makkelijk is, is het snel uit te breiden. In dit geval was het idee om iets laagwaardigs zoals houtsnippers op te waarderen tot een hoogwaardig product”, zegt hij.

PFAS is negatief geladen

Brugman behaalde na zijn bachelor farmaceutische wetenschappen een master in scheikunde aan de universiteit van Leiden. Tijdens die laatste studie focuste hij zich op de interactie tussen negatief geladen moleculen. PFAS bevat fluoratomen en die zijn voor een deel negatief geladen. “De staart van PFAS is zeg maar negatief geladen. Daardoor kun je die moleculen er met positief geladen deeltjes uit filteren”, legt hij uit.

Houtsnippers positief laden

Door houtsnippers uit gemeentelijk groenafval te activeren, worden ze positief geladen en blijft PFAS eraan vastplakken. “Hoe ik dat doe, dat is het geheim van de smid”, stelt hij. “Die actief geladen houtsnippers kun je in een zak in het water leggen, maar dan haal je maar een klein deel van de PFAS eruit. Je kunt het water ook oppompen en door het filter laten stromen. PFAS is waterafstotend en blijft daardoor vaak aan de oppervlakte van het water drijven. Mijn idee is om een soort stofzuigerzak te maken in een mobiele zeecontainer, waar de bovenste laag van het oppervlaktewater doorheen wordt gepompt en gezuiverd. Dan is de PFAS-concentratie op zijn hoogst en kun je het er efficiënter uit filteren.”

Hij bekijkt ook andere toepassingen. Zo zou de filterzak als een groot sleepnet achter schepen aan getrokken kunnen worden om PFAS aan het wateroppervlak eruit te halen. Ook kijkt hij naar andere type filters. “Ik heb een boekje vol ideeën. Ik zie mezelf als een Willie Wortel”, vertelt hij.

PFAS zeer zorgwekkend

PFAS – ook wel forever chemicals
genoemd – zijn niet-afbreekbaar en water-, vet- en vuilafstotend. Ze worden onder meer gebruikt in antiaanbaklagen van pannen (Teflon), verpakkingen zoals pizzadozen, blusschuim, regenjassen en andere kleding, cosmetica of de airco’s van auto’s. Bij de productie ervan worden PFAS uitgestoten in de lucht en water, waardoor de stof zich over de hele wereld heeft verspreid. Grote uitstoters zijn onder meer chemiebedrijven Chemours (voorheen Dupont) in Dordrecht en 3M in het Belgische Zwijndrecht.

Door die uitstoot wordt PFAS overal aangetroffen. In moedermelk en het bloed van mensen, maar ook in dat van ijsberen op Groenland. Het zit in het water en in de bodem, in moestuinen, in de eieren van hobbykippen en ander voedsel. Nergens in Nederland is de concentratie zo groot als rond de Chemours-fabriek in Dordrecht. Ze kunnen allerlei gezondheidsschade veroorzaken, zoals een verhoogd risico op nier- en teelbalkanker, een verzwakking van het immuunsysteem en een groter risico op onvruchtbaarheid.

Sinds november vorig jaar gelden PFAS daarom als zeer zorgwekkende stoffen. Dat betekent dat ze schadelijk zijn voor mens en milieu en dat bedrijven hun uitstoot tot het minimum moeten beperken. Nederland pleit momenteel in Europa voor een verbod op PFAS. Tegen Chemours lopen inmiddels diverse rechtszaken.

Andere methoden duur

Momenteel wordt PFAS op verschillende manieren uit drinkwater, grondwater of industrieel afvalwater gehaald. Een waterbedrijf als Oasen, waarvan de klanten onder de rook van Chemours wonen, gebruikt hiervoor bijvoorbeeld een membraanfiltertechniek waarbij met PFAS vervuild grondwater door hele kleine gaatjes wordt geperst. Het PFAS blijft achter in de membraan. Een andere methode is actief kool, waarbij een speciaal behandelde koolstof door adsorptie allerlei stoffen aan zich bindt. Dat wordt in vele zuiveringsprocessen toegepast. Het nadeel van deze methoden is volgens Brugman dat ze duur zijn en dat er na behandeling relatief veel PFAS-houdend afval overblijft. “Mijn filter is simpeler, goedkoper en produceert minder afval”, zegt hij.

Chemours in Dordrecht is een van de grootste PFAS-uitstoters van Nederland. | Credit: André Oerlemans

De moeite waard

Volgens professor organische chemie Han Zuilhof van de Universiteit Wageningen (WUR) verdient het idee van Brugman aandacht. “Het PFAS-probleem is heel groot. Er wordt heel veel geprobeerd en het is goed als er vanuit heel diverse perspectieven naar gekeken wordt.

PFAS zijn negatief geladen, dus als er op de een of andere manier een positief geladen oppervlak kan worden gemaakt, dan bindt PFAS daar aan. De sterke kant van dit filter is natuurlijk de oorsprong: houtsnippers. Het is zeker de moeite waard om daar verder onderzoek naar te doen”, zegt hij.

Nieuw prototype

Volgens de hoogleraar dreigen dit soort filters echter vervuild te worden door andere stoffen in het water die ook negatief geladen zijn. “Vaak in veel hogere concentraties dan PFAS. Die wil je niet in je filter”, zegt Zuilhof. Daar kwam Brugman tijdens zijn pilots ook achter. Daarom is hij een nieuw prototype aan het ontwikkelen. In plaats van zakken gebruikt hij daarbij waterskimmers, dezelfde die ingezet worden om drijvende olielekkages op water te verwijderen. “Daarmee haal ik alleen de toplaag weg. Die laat ik dan door een zandfilter lopen”, zegt Brugman. “Ook ben ik in gesprek met een partij om nanobubbels te gebruiken om meer PFAS-vervuiling naar de oppervlakte te halen.”

Goed om te proberen

Zuilhof vraagt zich ook af of de concentraties PFAS in het filter hoog genoeg zijn. Volgens Brugman werkt zijn filter met de huidige concentraties in het water goed, maar geldt: hoe hoger de concentratie hoe beter. Verder vraagt de professor zich af welke PFAS worden verwijderd. “De ene PFAS is de andere niet”, zegt hij. “Kortom: er is nog veel niet bekend, maar zo’n vinding kan wellicht een bijdrage leveren. Goed om te proberen”, zegt Zuilhof. “Voor wetenschappers is het, als zulke data te zijner tijd beschikbaar komen, dan weer interessant om te kijken waar de werking nu vandaan komt, en op basis van dat inzicht te kijken hoe je het nog beter kunt maken.”

Experts Roberta Hofman en Han Zuilhof noemen de innovatie veelbelovend. | Credit: KWR/WUR

Afvalprobleem

Volgens dr.ir. Roberta Hofman, senior wateronderzoeker bij kennisinstituut KWR, worden technologieën zoals die van Brugman vaker toegepast. Naast de vervuiling van de filters ziet zij nog een probleem: wat doe je met het volle filter? “Als je dat niet bij heel hoge temperaturen verbrandt, boven circa 1200 graden Celsius, dan gaan de PFAS niet stuk en breng je ze dus weer opnieuw terug in het milieu. Er is in Nederland geen afvalverwerker die dat kan. De dichtstbijzijnde zit in Antwerpen”, zegt ze.

Minder afval

Dat is Indaver en daar wil Brugman zijn afval ook heen brengen. “In elk geval produceert mijn methode minder afval dan actieve kool”, zegt hij. Hofman betwijfelt dat. “Actieve kool heeft een enorm oppervlak en daardoor een hoge adsorptiecapaciteit, veel hoger dan houtsnippers. En actieve kool kun je tien keer reactiveren. Houtsnippers moet je na één keer verbranden. Maar het is een goede poging”, stelt ze.

Kogelmolen

Brugman is ook andere methoden aan het bekijken die PFAS kunnen afbreken, als alternatief voor verbranding. Veelbelovend zijn de studies naar de afbraak via een zogeheten kogelmolen. De botsingen en wrijvingen van de metalen kogels in die molen leveren energie. Gecombineerd met absorptiemateriaal worden de lange ketens van de PFAS verbroken. De Stichting Toegepast Onderzoek Waterbeheer (STOWA) heeft een haalbaarheidsstudie naar deze methode gedaan, waarbij Hofman in de begeleidingscommissie zat. De studie toonde aan dat de kogelmolen 95 tot 99 procent van de PFAS vernietigt, technisch haalbaar is en een vier keer lagere CO2-voetafdruk heeft dan verbranding.

Een internationaal team heeft onlangs een onderzoek gepubliceerd in Nature, waarbij met de kogelmolen niet alleen PFAS wordt vernietigd, maar ook gerecycled kan worden. Daar gelooft Hofman niet zo in. “Dat hergebruik zie ik nog niet zo zitten. Het gaat meestal om nanogrammen PFAS per liter. Dat is niet veel. Bovendien moet je het dan nog concentreren en zuiveren”, zegt ze.

Genomineerd voor innovatieprijs

Brugman werd onlangs met zijn PFAS BioFilter genomineerd voor de regionale Scale Innovation Award en is nu op zoek naar investeerders of een co-founder om grotere installaties te kunnen bouwen en testen. “Ik denk echt dat hier toekomst in zit, maar gemeenten die ik het aanbied reageren nog niet”, zegt hij. “Over tien jaar zou deze methode in heel Nederland gebruikt kunnen worden om PFAS uit het water te halen.”

Zijn start-up heet Hydrogenium, het Latijnse woord voor waterstof. “Dat is het kleinste chemische element met de grootste impact op mens en natuur. Ik ben ook klein begonnen en hoop hetzelfde te doen”, zegt Brugman.

Accelereer jouw duurzame transitie

Zit jij midden in de duurzame transitie (of sta je nog aan het begin) en kun je wel wat inspiratie, hulp en kennis gebruiken? Kom op 23 juni naar Transition2026 in Amsterdam en laaf je aan de kennis en inzichten van pro’s en peers. De eerste sprekers zijn bevestigd, het belooft een wervelende dag te worden.

Bekijk programma

Lees ook:

Deze Nederlandse ondernemers maken van de groeiende berg elektronisch afval hun verdienmodel

In 2022 produceerde de wereld 63 miljoen ton elektronisch afval. Dat is een stijging van ruim 80 procent ten opzichte van 2010. Driekwart van alle afgedankte telefoons, computers en keukenapparatuur wordt geëxporteerd naar het buitenland. In Afrikaanse landen worden pogingen gedaan om de apparaten uit elkaar te halen, te verbranden en grondstoffen terug te winnen. Het gevolg is dat daar grote schroothopen met giftig afval ontstaan. De bodem en de lucht raken er zo door verontreinigd dat het schadelijk is voor de lokale bevolking. Closing the Loop Closing the Loop zamelt in Afrika elektrisch afval in. “Als onze klanten een nieuw product kopen, bijvoorbeeld een telefoon of laptop, halen wij eenzelfde afvalproduct van de markt en transporteren dat naar de dichtstbijzijnde recyclefabriek”, vertelde oprichter Joost de Kluijver toen we hem eerder spraken. “Dat is vaak Europa, omdat er beperkte recyclingfaciliteiten in Afrika zijn. We werken er wel aan om die op te zetten. We zijn bijvoorbeeld actief in landen als Kameroen, Ghana en Nigeria.” In feite financiert het bedrijf afvalinzameling in het buitenland. “Er is daar vaak geen goede regelgeving op dat gebied, waardoor je ziet dat elektronisch afval meegaat met andere afvalstromen, en dus wordt verbrand. Terwijl je er bruikbare grondstoffen uit zou kunnen halen die je op de markt kunt verkopen. Het gaat om behoorlijke hoeveelheden.” Het businessmodel werkt, maar is volgens hem niet de heilige graal. “Mijn medeoprichter en ik zijn begonnen omdat we het gek vonden dat iedereen naar elkaar wees als het gaat om elektronisch afval. E-waste is het gevolg van een industrie die de wereld enorm vooruit heeft geholpen, en nog steeds vooruit helpt. Tech en telecom zijn sectoren waar we echt trots op mogen zijn. Hun producten zijn iconisch. Telefoons, bijvoorbeeld, neem je zelfs mee naar bed. Maar dan gaan ze ineens kapot, worden ze afval en vinden we dat iemand anders het maar moet oplossen. Dat vonden wij heel gek. Wij wilden laten zien dat je e-waste kunt inzamelen, de grondstoffen eruit kunt halen en er geld mee kan verdienen. Dat was ons doel, en dat is het nog steeds.” Minimise De Nederlandse Stefan de Linde bouwt met Minimise aan professionele en gedocumenteerde recycling van elektronisch afval, onder andere in Ghana. Het bedrijf werkt met lokale recyclingcentra en gemeenschappen om te voorkomen dat elektronische apparaten op stortplaatsen belanden. Door werknemers te betalen om apparaten op de juiste manier te verzamelen en te recyclen, wordt de recyclinggraad van waardevolle materialen verhoogd. De werkwijze verkleint ook de nadelige milieu- en gezondheidseffecten van e-waste. Minimise werkt onder andere samen met Refurbed, een marktplaats voor refurbished telefoons, smartwatches en koptelefoons. Coolrec Ook koelkasten en vriezers vallen onder e-waste. Coolrec, een dochteronderneming van recycler Renewi, zamelt ze in. “Vervolgens worden deze met shredders en allerlei scheidingstechnieken uit elkaar gehaald”, illustreerde directeur Maurice Geelen in dit Change Inc.-interview. “Wat overblijft zijn verschillende stromen materialen, waaronder plastic vlokken. In onze fabriek in Waalwijk zuiveren we deze vlokken nog verder en scheiden we ze in verschillende soorten plastics.” Koelkasten bestaan voor 20 procent uit kunststoffen. Eén van de grote uitdagingen van kunststofrecycling is het vinden van hoogwaardige toepassingen voor afgedankt plastic, dus upcycling in plaats van downcycling. Dat is gelukt: van oude koelkasten wordt nu Playmobil gemaakt. “De kwaliteit van het gerecyclede plastic doet niet onder voor nieuw kunststof gewonnen uit aardolie, maar is wel een stuk duurzamer”, aldus Geelen. Coolrec wil de komende jaren nog veel meer consumentenelektronica inzamelen en omzetten in waardevolle grondstoffen. “Boormachines, computers, wasmachines; overal zijn we op zoek naar plastics die we kunnen zuiveren en willen inzetten voor hoogwaardige toepassingen. Er is nog zoveel mogelijk.” Digi Surfer Een andere manier om de enorme berg e-waste te verkleinen, is reparatie en hergebruik. ICT-bedrijf Digi Surfer maakt laptops geschikt voor hergebruik en voorkomt dat deze op de afvalhoop belanden. Het richt zich onder andere op zakelijk tablets. “Die zijn snel verouderd en verliezen daardoor hun marktwaarde. Ook zijn ze vaak verlijmd, wat renovatie technisch moeilijk maakt”, aldus directeur Eric de Laat. Digi Surfer vormt bestaande tablets om tot creatieve en educatieve hulpmiddelen voor kinderen in Ivoorkust, met onder andere een teken-app. Het werd een samenwerking met diverse ketenpartijen, gesteund door Rijksdienst voor Ondernemend Nederland. Een van de partners is D-Two, die een uitgebreid onderzoek deed naar het meest geschikte type voor hergebruik. Digitaal ontwerpbureau Kiss The Frog ontwikkelde een teken-app voor de tablet. In 2024 gingen de eerste tekentablets die kant op. Lees ook:De circulaire economie heeft leiderschap nodig, én nieuwe woorden Wankelende wereldorde is een kans voor de circulaire economie: ‘Het is een reële oplossing voor nú’Minder afval, geen bomenkap: de revolutionaire vezels van Saxcell uitgelegd