De initiatieven op de lijst van de Commissie krijgen een aparte status vanwege een gemeenschappelijk belang. Hierbij gaat het om uitbreidingen van het stroomnet, elektriciteitsverbindingen tussen verschillende laden en waterstof- en CO2-corridors. Alle projecten komen onder bepaalde voorwaarden in aanmerking voor een Europese subsidiepot. Deze Nederlandse projecten worden door de EU als cruciaal gezien.
1. Stroomverbinding LionLink tussen Verenigd Koninkrijk en Nederland
De uitbreiding van grensoverschrijdende verbindingen tussen de stroomnetten van Europese landen is van groot belang voor het inpassen van de groei van groene stroom in het energiesysteem. Een van de ambities is om de elektriciteitsnetten van Nederland en het Verenigd Koninkrijk met elkaar te verbinden. Dit project heet LionLink en wordt onder andere overzien door Tennet.
Met een capaciteit van 2 gigawatt levert LionLink genoeg energie voor bijvoorbeeld de Provincie Zeeland. Door in te spelen op de verschillende tijdzones en energiemix van Nederland en het VK moet het met LionLink mogelijk worden om pieken en dalen in energieproductie op te vangen.
2. Offshore Hybrid Interconnector tussen Duitsland en Nederland
Een andere belangrijke stroomconnectie die gelegd moet worden is de interconnector tussen offshore windparken van Duitsland en Nederland in de Noordzee. Deze connectie is onderdeel van een veel groter plan om ook de offshore windparken van België en Denemarken met elkaar te verbinden. TenneT speelt een grote rol bij deze ambitie. De vier landen willen in 2030 65 gigawatt en in 2050 150 gigawatt aan offshore vermogen met elkaar verbinden.
Netwerk van offshore windparken in de Noordzee. Credit: TenneT
3. Hyperlink hydrogen connector tussen Duitsland en Nederland
Naast windenergie willen Duitsland en Nederland ook een waterstofverbinding aanleggen. Gasunie werk op dit moment aan een waterstofpijpleiding van zo’n 1.000 kilometer. Dit betekent voornamelijk dat bestaande aardgasleidingen worden omgebouwd en ‘waterstof-ready’ worden gemaakt.
Pijpleidingen Hyperlink 1 en 2 moeten de verbinding leggen tussen waterstof die in de Noordzee voor de Nederlandse kust wordt opgewekt en de industriegebieden in Hamburg, Bremen en Salzgitter. Deze verbinding moet uiterlijk in 2029 gebouwd zijn. Gasunie Deutschland wil uiteindelijk een pijpleidingnetwerk van 4.700 kilometer aanleggen die Nederland, Duitsland en Tsjechië met elkaar verbinden.
4. National Hydrogen Backbone
Het plan voor een waterstofnetwerk die Nederlandse industriegebieden aan elkaar verbindt, staat bekend als de waterstofbackbone of H2 backbone. Dit project, dat wederom overzien wordt door Gasunie bestaat uit een pijpleidingnetwerk die de industrieën van bijvoorbeeld Zeeland, Rotterdam, Den Helder, Groningen en Limburg aan elkaar verbindt.
Het idee is dat (groene) waterstof via de kustplaatsen aan land komt via offshore wind, dan wel import. Hierna kan het via het bestaande aardgasnetwerk getransporteerd worden binnen Nederland en uiteindelijk ook naar België en Duitsland. Dit netwerk moet uiteindelijk in 2033 klaar zijn.
National Hydrogen Backbone. Credit: Gasunie
5. Delta Rijn Corridor – waterstof en CO2
De Delta Rijn Corridor is een netwerk van ondergronds buisleidingen tussen Rotterdam en de Duitse Grens bij Venlo. Met dit netwerk wordt het mogelijk om zowel waterstof als CO2 te transporteren. De waterstofleiding wordt aangelegd tussen Rotterdam en Boxtel. Bij Boxtel sluit de waterstofleiding aan op een ander deel van het landelijke waterstofnetwerk waardoor ook een verbinding ontstaat met Duitsland en naar Limburg.
De CO2-leiding in de Delta Rhine Corridor is een essentiële verbinding tussen de Duitse industrie en de opslagvelden in de Noordzee van Aramis, het grote broertje van CO2-opslag project Porthos. Waar Porthos jaarlijks 2,5 miljoen ton CO2 wil opslaan, mikt Aramis op jaarlijks 22 miljoen ton CO2 in lege gasvelden.
