Redacteur Maaike
Maaike Kooijman
06 oktober 2025, 15:00

De ijzer-luchtbatterij van ORE Energy levert wel honderd uur stroom – dat is cruciaal om groene stroom effectief te benutten

Van uren naar dagen: dat is de belofte van ORE Energy als het om energieopslag gaat. Met zijn Europese ijzer-luchtbatterij wil de startup schommelingen in het aanbod van hernieuwbare energie overbruggen en daarmee de energietransitie versnellen. De eerste is al aangesloten op het Europese stroomnet.

De iron-airbatterij van ORE Energy De batterij van ORE Energy, die werkt via een omkeerbaar roestproces, draait inmiddels in praktijksituatie op het terrein van TU Delft. | Credits: ORE Energy

Wie het kantoor van ORE Energy binnenstapt, heeft niet direct in de gaten dat achter één van de deuren een gigantische loods schuilgaat. Met medewerkers in labjassen en glazen flesjes vol bubbelende vloeistoffen doet de ruimte niet onder voor het gemiddelde scheikundelokaal. Maar hier werken geen pubers aan hun nieuwe scheikundeproject; ingenieurs ontwerpen er een geavanceerde ijzer-luchtbatterij.

De belofte: een batterij die groene energie opslaat en die tot honderd uur lang weer afgeeft, tegen relatief lage kosten. En dat volledig Europees en met uitsluitend ongevaarlijke materialen die in grote hoeveelheden op aarde beschikbaar zijn.

Honderden plastic bakjes staan opgesteld in lange rijen. Ze zijn gevuld met verschillende kleuren vloeistoffen en batterijelementen; naar elk bakje lopen stroomkabels. ‘Elke set-up is net wat anders’, legt operationeel directeur Rutil Özdemir uit. ‘De vloeistof, de snelheid van de circulatie, de materialen. We moeten elke parameter optimaliseren.’

IJzer-luchtbatterij voor meer energiezekerheid

Het hoofdkantoor van ORE Energy is gevestigd in Amsterdam. Maar de roots liggen in Delft – daar waar ceo Aytac Yilmaz zijn proefschrift schreef. ORE Energy is een spin-off van de universiteit; Delft Enterprises, de investeringstak van de TU Delft, is één van de aandeelhouders.

De eerste ijzer-luchtbatterij van het bedrijf staat dan ook in The Green Village, een fieldlab voor duurzame innovatie van de universiteit. De batterij werd enkele maanden geleden in gebruik genomen en is de eerste ijzer-luchtbatterij die is aangesloten op het Europese stroomnet.

Als materiaalwetenschapper deed Yilmaz onderzoek naar de technologie achter ijzer-luchtbatterijen. Al snel realiseerde hij zich dat dit type batterijen een cruciale schakel kan zijn in de energietransitie. ‘Het gaat tegenwoordig vaak over een energiecrisis. In werkelijkheid bieden zon en wind juist een overvloed aan energie. Die moeten we opslaan voor de momenten dat het windstil en bewolkt is. Dan hoeven er op die momenten geen gascentrales ingezet te worden, zoals nu wel wordt gedaan.’

Nu zijn lithium-ionbatterijen nog de meest gebruikte technologie voor energieopslag. Die hebben een hoge energiedichtheid. Het nadeel: ze leveren slechts zes tot acht uur energie, met uitschieters tot twaalf uur. Dat is niet altijd lang genoeg, stelt Yilmaz.

De batterij van ORE Energy levert energie wel honderd uur en draagt daarmee significant bij aan de energiezekerheid. Over de precieze capaciteit van de batterij doet de ceo geen uitspraken. ‘Maar het gaat om megawatten.’

Nieuw leven in oude batterijtechnologie

Al in de jaren 1960 werd er onderzoek gedaan naar ijzer-luchtbatterijen, destijds met name als toepassing voor in elektrische auto’s. ‘Maar daar was toen nog helemaal geen vraag naar. Bovendien was het toen nog veel te duur. De technologie lag decennialang op de plank stof te vangen’, verklaart Yilmaz.

Pas de afgelopen jaren is er hernieuwde interesse in. In de Verenigde Staten timmert Form Energy sinds 2017 aan de weg. In Europa is ORE Energy veelbelovend. Het bedrijf werd opgericht in 2022 en telt nu meer dan veertig medewerkers.

Over de concurrentie met het Amerikaanse Form Energy wil Yilmaz slechts kwijt dat ‘de behoefte groot genoeg is’ en dat er meerdere bedrijven nodig zijn om energieopslag tegen lage kosten de norm te maken. Hij sluit niet uit dat het Amerikaanse bedrijf verder is in de ontwikkeling – het heeft al een grootschalige productielocatie in West Virginia. Maar dat de batterij van ORE Energy volledig Europees is, is belangrijk voor Yilmaz. ‘We moeten als continent veel onafhankelijker worden op energiegebied.’

Lucht, water en ijzer

Voor energieopslag in ijzer-luchtbatterijen zijn drie dingen nodig: lucht, water en ijzer – overigens ook de namen van de drie vergaderruimtes in het kantoor van ORE Energy. Een ijzeren anode vormt het hart van de batterij. Daaromheen zit een elektrolyt op waterbasis, ernaast een membraan dat lucht (de externe kathode) aanvoert.

De batterij werkt door het ijzer te laten roesten en ‘ontroesten’. Bij het ontladen van de batterij wordt het ijzer blootgesteld aan zuurstof uit de omgeving, waardoor een speciaal type roest ontstaat. Bij dat proces komt elektriciteit vrij. Bij het opladen verandert elektriciteit de roest weer terug in ijzer. De elektrolyt op waterbasis maakt het overbrengen van de elektrische lading mogelijk.

Een volledig batterijsysteem van ORE Energy bestaat uit tientallen van zulke modules. Die worden in plastic bakken opgeslagen in een zeecontainer.

Geen kritieke grondstoffen nodig

In tegenstelling tot lithium-ionbatterijen zijn er voor ijzer-luchtbatterijen geen kritieke grondstoffen uit landen als Congo nodig. Sterker nog: ijzer is één van de meest voorkomende aardmetalen en is gewoon in Europa beschikbaar. Waar het ijzer in de batterij van ORE Energy vandaan komt wil Yilmaz niet prijsgeven; wel dat het een Europese bron is.

IJzer is daarnaast tot wel twintig keer goedkoper dan lithium. Wil ORE Energy concurreren met het meest voorkomende type batterij? Dat niet. Yilmaz: ‘Om compleet te decarboniseren hebben we meerdere batterijsoorten nodig. Lithium-ion is geschikt voor kortere opslag, ijzer-lucht voor langere opslag. Het zijn juist de gascentrales die we willen vervangen. Onze technologie maakt ook de businesscase voor bijvoorbeeld windparken op zee beter.’

Ook bij het vervangen van de gascentrales speelt Europese onafhankelijkheid een rol. Er komt de komende tijd weliswaar een ‘enorme hoeveelheid gas’ naar Europa, maar dat komt – net als kritieke grondstoffen – met name uit onvrije landen.

Duurzame batterij makkelijk te recyclen

IJzer-lucht is een relatief duurzame manier om batterijen te produceren. ‘Maar het is natuurlijk nog steeds mijnbouw’, erkent Yilmaz. Dat zorgt altijd voor vervuiling en uitstoot van broeikasgassen. Om ijzer te winnen uit ijzererts moet het gesteente bijvoorbeeld tot zeer hoge temperatuur worden verhit.

Desondanks is de winning van ijzer minder milieubelastend vergeleken met de winning van zeldzamere aardmaterialen. IJzer is bovendien gemakkelijk te recyclen, aldus de ceo. ‘In theorie kunnen we onze batterijen ook van gerecycled ijzer maken.’

Fabriek in de maak

De volgende stap voor ORE Energy is het op grote schaal produceren van zijn roestbatterijen. Dat gaat gebeuren in een fabriek, waarvoor nu ontwerpen worden gemaakt. Over enkele jaren moet die opengaan. Daarvoor kunnen zomaar tientallen miljoenen nodig zijn. Die wil ORE Energy volgend jaar uit de markt ophalen.

Waar de fabriek komt te staan is nog niet duidelijk. Het bedrijf overweegt Nederland, maar ook andere Europese landen. Daar vormt netcongestie minder een belemmering voor nieuwe productiefaciliteiten. ‘Het probleem dat we willen oplossen, is voor ons nu een drempel’, lacht Yilmaz.

De ijzer-luchtbatterij van het bedrijf moet ervoor zorgen dat er nooit meer een tekort aan groene energie is. Yilmaz: ‘Niet alleen in Nederland, maar wereldwijd. Zodat iedereen kan profiteren van de overvloed aan energie. De groei van de mensheid hangt daar vanaf.’

Lees ook:

Wetenschap wordt als 'links' geframed, maar is de sleutel tot stabiel beleid, zegt hoogleraar Joyeeta Gupta

De basisbehoeften van elke Nederlander waarborgen en het financiële systeem herinrichten: het Manifest voor een Eerlijke Economie van de acht denkers loopt enorm uiteen. 'Maar in vrijwel elk punt komt ook klimaat en milieu naar voren', zegt Joyeeta Gupta tevreden. 'Neem die basisbehoeften, zoals het recht op onderwijs. Daar is een schoolgebouw voor nodig, dat energie en water verbruikt. Dat heeft allemaal een footprint. En als het over financiën gaat horen daar ook duurzame investeringen bij. Als je het klimaat verpest, is er in de toekomst geen economie meer. 'Gupta is hoogleraar klimaat en ontwikkeling in het mondiale Zuiden aan de Universiteit van Amsterdam en hoogleraar bij UNESCO's kennis- en opleidingscentrum voor water in Delft. Ze was hoofdauteur van baanbrekende rapporten van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC). In 2023 won ze de Spinozapremie, de hoogste waardering voor wetenschappelijk Nederland, voor haar belangrijke bijdrage aan de uitwisseling van kennis over duurzame ontwikkelingsvraagstukken. Een eerlijke economie Samen met Babette Porcelijn, Derk Loorbach, Kees Klomp, Marleen Stikker, Michel Scholte, Paul Schenderling en Winne van Woerden boog Gupta zich de afgelopen maanden over wat er nodig is voor een eerlijke economie in Nederland. Het resultaat is de campagne Het Geluid van Vooruit EN NU DOOR (naar Den Haag), een aftakking van Het Geluid van Vooruit van The Green Times. De plannen werden vrijdagavond gepresenteerd in circulair mini-dorp De Groene Afslag.EN NU DOOR is niet voor niets vlak voor de verkiezingen gelanceerd. De politiek speelt een grote rol in het aanjagen van systeemverandering, vindt Gupta. 'En dat kun je niet alleen doen met een ministerie van milieu of water. Ministeries die zich bezighouden met landbouw en economie moet je óók betrekken. Milieu is allesoverstijgend. En als de staat geen prikkels geeft, verandert er niets.' Politiek heeft visie nodig 'Wat de politiek nodig heeft, is een visie', stelt Gupta. 'Een plan voor de lange termijn. Toen ik eind jaren 80 vanuit India naar Nederland kwam, zat Ed Nijpels in het kabinet. Hij was een vooruitstrevende milieuminister (Nijpels bracht in mei 1989 het Nationaal Milieubeleidsplan uit, red.). Als we toen al een plan hadden gemaakt om van fossiele brandstoffen af te stappen, was het een geleidelijke overgang geweest. Veel minder pijnlijk. In plaats daarvan komt er elke vier jaar een nieuwe regering en zijn ze in die jaren alleen maar bezig zichzelf opnieuw van de macht te verzekeren. Daardoor wordt het probleem verschoven naar toekomstige generaties.'Een langetermijnvisie zorgt ook voor meer continuïteit in wet- en regelgeving. Onder meer in het reduceren van de CO2-uitstoot van de landbouw en energiesector staat onvoorspelbaar beleid in de weg. 'Verduurzamen is voor het bedrijfsleven onmogelijk zonder stabiel beleid', erkent Gupta. Een oplossing ziet ze in wetenschapsgedreven beleid. 'Wetgeving verandert door vechtende politieke partijen, niet omdat de wetenschap achter het beleid is veranderd.'Wie de wetenschap volgt, komt ook al snel bij de relatie tussen klimaatbeleid en ongelijkheid uit. Klimaatverandering vergroot namelijk wereldwijd de ongelijkheid: arme landen die de opwarming van de aarde niet veroorzaakt hebben, worden wel het hardst getroffen door de gevolgen ervan. Maar ook binnenlands klimaatbeleid houdt ongelijkheid in het land in stand. Gupta: 'De meeste subsidies gaan naar de rijken. De mensen die zonnepanelen en elektrische auto's kunnen betalen. Wie gaat er betalen voor de arme mensen en de kleine bedrijven? Als zij hun lamp aanzetten, moet die gewoon op groene energie werken. Daar moet de overheid voor zorgen.' Nederland onvoldoende geïnformeerd over klimaat Het moge duidelijk zijn: de overheid heeft een belangrijke taak, en dus moeten we het kiezen van de nieuwe Tweede Kamer serieus nemen. Maar daarin lijkt klimaat steeds meer naar de achtergrond te verdwijnen. Bij de vorige verkiezingen zag 30 procent van de kiezer het als één van de belangrijkste thema's, nu is dat nog maar 19 procent. Onder meer de woningnood en defensie worden als belangrijker gezien.Komt dat doordat we in Nederland nog relatief weinig van klimaatverandering merken? Nee, stelt Gupta. 'Eerder doordat we er onvoldoende over geïnformeerd zijn. Ook wij merken de impact van klimaatverandering. Door de zeespiegelstijging is het bijvoorbeeld een grote opgave om ervoor te zorgen dat er geen zout water ons grondwater binnendringt. Maar de meeste mensen weten dat niet. Of wat dacht je van alle schade aan funderingen door droogte?'Het gebrek aan kennis over klimaat is niet alleen kwalijk; daarmee voldoen we bovendien niet aan de afspraken in het VN-Klimaatverdrag van 1992. 'Artikel 6 zegt heel duidelijk: je moet de maatschappij opleiden over dit probleem. Anders weten ze niet dat het bestaat. Vroeger liep Nederland voorop in de kennisverspreiding over klimaat en milieu. De allereerste klimaattop voor milieuministers vond in 1989 plaats in Noordwijk. Nu heeft zelfs de politiek geen idee meer.' Andere keuzes maken Dat klinkt niet al te positief, maar volgens Gupta kan het tij snel keren. 'Ik zal nooit vergeten wat de examinator van mijn proefschrift tegen me zei. Hij kwam uit Bangladesh. Toen hij klein was, dacht hij dat de Engelsen nooit weg zouden gaan. Twee jaar later werd Bangladesh onafhankelijk. Zo zie ik de huidige situatie ook. Met regeringsleiders als Trump, Poetin en anderen hebben we een dieptepunt bereikt. Nu is het tijd om te vechten voor onze democratie.'Die verandering vraagt om een groot maatschappelijk draagvlak. En als je het goed framet, is dat er ook, zegt de hoogleraar. 'Rechts-populisten hebben alles het label 'links' gegeven: milieu, wetenschap, systeemverandering. Maar klimaat gaat iedereen aan. Met dit manifest proberen we niet de linkse of de rechtse mensen te bereiken, maar gewoon de kiezer die een goed leven en een gezonde toekomst voor zichzelf en zijn kinderen wil. Daar is verandering voor nodig, maar niet noodzakelijkerwijs opoffering. Het is meer een kwestie van andere keuzes maken. Voor de overgang naar hernieuwbare energie leveren we bijvoorbeeld niks in.' Een voorbeeld voor de wereld Nederland is bij uitstek het land om te laten zien dat het anders kan, stelt Gupta. Een klein, rijk land met één van de gelukkigste populaties ter wereld. 'Als we het hier niet kunnen, kan niemand het. De wereld heeft een voorbeeld nodig. Niet alleen rijke landen, maar ook landen in het mondiale zuiden. Het werkt niet om hen te forceren te stoppen met fossiel. We moeten hen juist inspireren. Anders zitten ook wij straks met een nog groter probleem.''We kunnen de Europese regels volgen en daar nog een schepje bovenop doen. En nee, dat is niet per se slecht voor de concurrentiekracht. Ook voor duurzame producten kunnen we een markt creëren. Ik zal toch niet de enige zijn die een appel zonder pesticiden wil?' Lees ook:De energietransitie kan de wereld radicaal gelijker maken – maar het roer moet nu om Shivant Jhagroe: ‘Elektrische auto’s zijn niet bedacht om de planeet te redden, maar de auto-industrie’ Verkiezingen (deel 1): hoe willen BBB, CDA, ChristenUnie en D66 de klimaatcrisis aanpakken?