Teun Schröder
25 juli 2025, 14:00

Opmerkelijk: Afgedankte sigaretten peuken worden waardevolle grondstof voor sterker asfalt

Een collectief van wetenschappers heeft een methode ontwikkeld om van afgedankte sigarettenpeuken een grondstof te maken die gebruikt kan worden in asfaltwegen. Bijkomend voordeel: de gerecyclede grondstof draagt bij aan sterker en flexibeler asfalt.

sigaretten grondstof asfalt Wereldwijd neemt de hoeveelheid afgedankte sigaretten in het milieu alleen maar toe. | Credits: Getty Images

De cijfers over weggegooide peuken zijn schrikbarend. De Wereldgezondheidsorganisatie schat dat er jaarlijks zo’n 4,5 biljoen (een biljoen is een 1 met 12 nullen) filters worden weggegooid. De opkomst van de e-sigaret maakt het probleem in rap tempo erger. Verwacht wordt dat nog dit jaar het getal oploopt naar 9 biljoen weggooide filters. En hoewel sigaretten wat gewicht betreft een klein aandeel hebben in de afvalhoop, zijn de toxische stoffen en plastic deeltjes schadelijk en blijven ze jarenlang aanwezig in het milieu.

Van sigaretten tot korrels

Gelukkig vonden wetenschappers uit Spanje en Italië, gesteund door de Chinese overheid, een manier om afgedankte peuken een nuttige herbestemming te geven. Met name de resten van e-sigaretten zijn interessant, omdat deze vezelrijker zijn dan de traditionele peuk. De onderzoekers ontwikkelden een methode om deze nuttige grondstoffen uit peuken te winnen en ze te verwerken tot korrels. Deze korrels kunnen aan het recept van asfalt worden toegevoegd. Hierdoor zijn er minder virgin grondstoffen nodig voor wegen. Bovendien blijkt uit de eerste testen dat het mengsel met peukenkorrels een sterk en weerbaar asfalt oplevert.

Dit proces begint bij de wetenschappers van de Universiteit van Bologna. De eerste stap is het verwijderen van organische resten zoals as. Wat overblijft zijn cellulosevezels en plastics, die de wetenschappers vermalen tot een fijn gruis. Dit materiaal mengen ze met een speciale was, en na een proces van persen en verhitten kan het materiaal in korrels worden versneden.

Opmerkelijk

Soms stuit je als redactie op nieuws waarbij een wenkbrauw omhoog schiet. Die ene vreemde innovatie, een onverwacht effect van klimaatverandering of een staaltje menselijke onhandigheid. Opmerkelijk dus. In deze rubriek deelt Change Inc. de opmerkelijkste vondst van afgelopen week.

Sterker asfalt dan normaal

Daarna gaan de korrels naar de wetenschappers die werken aan de Universiteit van Granada. Deze onderzoeksgroep staat bekend als innovatieve speler op het gebied van duurzaam asfalt. De onderzoekers wisten een asfaltrecept te maken met de peukenkorrels en 40 procent gerecycled asfalt van oude wegen.

Wanneer deze korrels in contact komen met heet bitumen tijdens de productie van asfalt, smelt de was en komen de gerecyclede cellulose- en plasticvezels vrij. Deze vezels versterken het asfalt aanzienlijk en zorgen dat scheurvorming beperkt blijft. Uit tests bleek dat dit type asfalt zelfs beter bestand was tegen verkeersbelasting en temperatuurschommelingen dan traditioneel asfalt.

Bovendien zorgt het type was ervoor dat het asfalt gemaakt kan worden op een lagere temperatuur. Dit bespaart energie. Ook komt er bij het proces minder CO2-uitstoot vrij.

Nieuwe nuttige materialen

Volgens de wetenschappers tonen de resultaten aan dat er een waardevolle toepassing is voor een restproduct dat op het eerste oog waardeloos lijkt. In de toekomst willen de wetenschappers het proces verder optimaliseren en de zoektocht naar andere nuttige afvalstromen voor asfalt uitbreiden.

Lees ook:

Met daddy issue naar de zon

Want terwijl wij ons ongemak wegspoelen met een glas rosé, draaien onze bedrijven thuis op volle toeren. Volgens het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) veroorzaken Nederlandse bedrijven jaarlijks zo’n 46 miljard euro aan milieuschade. Niet alleen mobiliteit is een dure hobby (goed voor 13,5 miljard euro), ook de landbouw (6,5 miljard) draagt bij aan schade door stikstof, pesticiden en vervuiling. De industrie en energieproductie voegen daar nog eens 6 miljard euro aan toe, vooral door lucht- en watervervuiling. Oneerlijke behandeling De overheid lijkt een vader die zijn beide kinderen heel anders behandelt. Wij, burgers, doen keihard ons best. We isoleren onze huizen, installeren warmtepompen, plakken het dak vol zonnepanelen en rijden elektrisch naar de bouwmarkt voor nóg meer kurk, folie en isolatiemateriaal. Tegelijkertijd voelen we ons schuldig over dat retourtje Barcelona dus nemen we extra koude douches als boetedoening. In al dat goede gedrag worden we niet écht geholpen.Ondertussen lachen grote bedrijven zich suf. Naast de tientallen miljarden aan fossiele subsidies (volgens het ministerie bijna 40 miljard euro per jaar) zijn recent ook de zogenoemde maatwerkafspraken met de industrie van tafel geveegd. Afspraken die bedrijven juist moesten helpen sneller te verduurzamen. Tegelijkertijd werd de CO2-heffing, die grote vervuilers eindelijk eerlijk zou laten betalen, na stevige lobby’s vakkundig begraven. Geen vrijbrief om niets te doen Dat bedrijven buiten schot worden gehouden, wil niet zeggen dat wij moeten stoppen met verduurzamen. Maar het is wel om gek van te worden: geld voor verduurzaming of regels die écht zoden aan de dijk zetten, zijn altijd ‘lastig’. Tegelijkertijd lijkt er voor defensie ineens een bodemloze schatkist beschikbaar. Want ja, we willen wel stoer voor de dag komen.Kunnen we niets doen tegen zo’n vader met twee gezichten? Gelukkig kijkt de rechterlijke macht ook mee. Zij pakt steeds vaker de rol van hoeder van de maatschappij, wanneer de politiek het laat afweten. Denk bijvoorbeeld aan de Urgenda-zaak, waarin de rechter de staat verplichtte om meer te doen tegen klimaatverandering. Advocaat Roger Cox, die deze zaak aanspande, vatte het treffend samen: 'Voor burgers gelden de wetten van het kapitalisme. Voor het bedrijfsleven geldt het socialisme.' Met andere woorden: het is oneerlijk dat de burger steeds in actie moet komen en moet opdraaien voor de kosten, terwijl de grote vervuiler rustig met een mojito in een hangmat ligt. Geen vrijbrief om niets te doen Dit is geen vrijbrief om als consument alle remmen los te laten. Blijf vooral van je vakantie genieten. Maar oneerlijk is het wel, want de rekening hoort óók te liggen bij de bedrijven die blijven vervuilen. Persoonlijk voel ik daar wel een daddy issue bij. Want echt onbezorgd genieten kan ik pas als de overheid een eerlijke vader of misschien nog beter een moeder is, die niet alleen hoge eisen stelt aan consumenten, maar ook van bedrijven. Dat issue gaat helaas dus ook mee in mijn koffer, en daar zal ik niet de enige in zijn. Nancy Kabalt heeft ruim twintig jaar ervaring in de energiesector en was onder andere algemeen directeur van netbeheerder Stedin. Inmiddels is ze als toezichthouder betrokken bij diverse energiebedrijven, zoals FastNed en Sympower. Ze is ook oprichter van consultancy- en interimbedrijf Windkracht5.Lees ook:Ik ging naar Graceland, met bacon en bedenkingen Plug baby, plug! Let’s talk about sex